Cheap Trick - At Budokan (1998)

Ter viering van het 20 jaar geleden zijn van het concert in Budokan, naar aanleiding waarvan het opgenomen livealbum Live At Budokan een grote doorbraak van Cheap Trick betekende, heeft de platenmaatschappij in 1998 besloten het hele concert in Budokan, van 1978, uncut uit te brengen.

Een heel mooi album voor de liefhebbers van Cheap Trick.

Voor mezelf geldt dat Live At Budokan mijn allereerste gekochte album was, maar reeds lang ter ziele, en deze cd, gekocht op een straatmarktje in Lissabon in 2003, me dat gevoel weer doet herleven.

Elke keer als ik het draai voel ik weer die sensatie die ik voelde toen ik voor het eerst belangstelling voor muziek kreeg.
Hier begon mijn zoektocht.

4,5

Mooi verhaal.
Ik ken ze alleen uit mijn jeugd van de singel I want you to want me.

Ik heb geen flauw idee waarom ik dit album eens heb "geleend" uit de virtuele bibliotheek, wellicht omwille van de superhit I Want You to Want Me en om de foto's van gitarist Rick Nielson die een aantal bizarre gitaren bezat.
Rekening houd ik weinig of niet met het geschreeuw van de Japanse bakvissen want zo erg stoort dit niet, ze zijn stil tijdens het spelen van de songs, Japanners zijn een gedisciplineerd volkje en natuurlijk gaan ze uit de bol wanneer het maar kan.
Een klein vooroordeel is weer uit mijn universum verdwenen want in navolging van die superhit had ik me verwacht aan van die typische bakvissen-rock maar de heren schudden soms wel stevige rock uit hun mouwen. Onschuldig vertier maar genietbaar vertier.

Ik had de elpee al jaren in de kast staan maar deze begon zo te kraken dat het tijd werd voor vervanging. Deze dubbelaar gekocht met het complete concert omdat ik wel erg nieuwsgierig was naar de rest van het concert (de reguliere Live at Budokan is eigenlijk een gestripte versie van het concert).
Maar zoals wel vaker het geval is zit het oude album in je hoofd en doen al die extra tracks niet ter zake of storen ze juist. Dat was ook het geval bij deze dubbelaar. Ik merkte dat ik tracks begon te skippen en eigenlijk alleen de nummers van het reguliere album draaide. Dat schiet niet op natuurlijk en later uit de finale opruiming bij de FRS toch maar de reguliere Live at Budokan gevist. En die draai ik weer met veel plezier.

Ik post dadelijk mijn indrukken van Budokan II bij dat album, maar als voorafje kan ik melden dat Jan Wessels bijna negen jaar geleden de spijker op de kop sloeg.

Misschien veroorzaakt doordat ik de rest van het concert pas zovele jaren later hoor, maar ik mis de hits en heb niet meer de honger naar scheurende gitaren zoals ik dat als jonge puber had. En dan wordt dit complete concert een lange zit.

Het leukste vond ik misschien wel het constante gegil van de meisjes, die dat kennelijk de gehele show volhielden. minimaal één uur, tweeëntwintig minuten en vier seconden lang. Ik denk dat zij zonder stem thuiskeerden.
Sterker nog, hier zit misschien wel een documentaire in: hoe blikken de meisjes van toen (als ze ten tijde van de opnames rond de 17 waren, zijn ze nu rond de 61) terug op dit concert, op Cheap Trick, zijn ze nog fan, hoe zijn hun levens verlopen? Zojuist op YouTube gekeken, maar behalve dit filmpje van een bezoek door de heren aan Japan in '79 en dat filmpje waarin ze in een Japanse tv-show zitten, heb ik niks kunnen vinden.

O ja, hoe goed is gitarist Rick Nielsen eigenlijk? Kenners die daar iets van vinden als ze At Budokan beluisteren? Ik vind 'm niet spectaculair maar wél effectief.

Ik was 24 jaar toen ik de LP kocht. Dat album is al heel goed en het rock geluid barst er vanaf. Ik ben nu 70 jaar en heb ik ook Cheap Trick At Budokan the complete concert gekocht en beluisterd. In 1 woord: Heerlijke muziek, geweldig goede live registratie en de hits vliegen ook voorbij.

Welkom op MuMe, Dick70rocks! Ik vroeg me af waarom ik deze At Budokan slechts 2,5 ster gaf, want die heeft een speciaal plekje in mijn hart en platenkast. Maar realiseer me dat dit ten opzichte van de originele elpee de volledige versie van het concert is, waar ik minder mee heb.

Tegelijkertijd is het leuk dat jij zo positief bent over deze editie. Vergeet niet een sterrenwaardering te geven, dat geeft een eerlijker beeld van de plaat op MuMe. Met tot vandaag slechts twaalf stemmen zal je stem invloed hebben!

Ik loop al lang rond met het idee eens door de discografie van de groep te reizen en je bericht spoort mij aan dat volgend jaar te gaan doen.
Deze liveplaat biedt een goede samenvatting van hun eerste jaren en Cheap Trick is daarbij één van de groepen die mij destijds de rijke wereld van scheurende gitaren inzoog.
Bovendien is Cheap Trick gezegend met één van de mooiste stemmen in de rock namelijk die van Robin Zander, plus de kwaliteit dat de groep een neusje voor powerpopachtige liedjes in ruig jasje heeft. En dan zijn ze ook alweer 52 jaar onderweg, zoals een korte internetspeurtocht leert. Dank Dick70rocks om me daaraan te herinneren: wordt bij leven & welzijn van mijn kant vervolgd in 2025.