Cheap Trick - At Budokan (1998)
Alternatieve titel: The Complete Concert
mijn stem
13 stemmen
Verenigde Staten
Rock
Label: Epic
-
Hello There (2:42)
-
Come On, Come On (2:59)
-
Elo Kiddies (3:57)
-
Speak Now Or Forever Hold Your Peace (6:03)
-
Big Eyes (3:49)
-
Lookout (3:12)
-
Downed (4:39)
-
Can't Hold On (6:13)
-
Oh Caroline (2:59)
-
Surrender (4:39)
-
Auf Wiedersehen (4:09)
-
Need Your Love (8:54)
-
High Roller (4:28)
-
Southern Girls (3:53)
-
I Want You to Want Me (3:36)
-
California Man (3:55)
-
Goodnight (3:05)
-
Ain't That a Shame (5:02)
-
Clock Strikes Ten (3:50)
0
geplaatst: 18 juni 2023, 10:51 uur
Ik post dadelijk mijn indrukken van Budokan II bij dat album, maar als voorafje kan ik melden dat Jan Wessels bijna negen jaar geleden de spijker op de kop sloeg.
Misschien veroorzaakt doordat ik de rest van het concert pas zovele jaren later hoor, maar ik mis de hits en heb niet meer de honger naar scheurende gitaren zoals ik dat als jonge puber had. En dan wordt dit complete concert een lange zit.
Het leukste vond ik misschien wel het constante gegil van de meisjes, die dat kennelijk de gehele show volhielden. minimaal één uur, tweeëntwintig minuten en vier seconden lang. Ik denk dat zij zonder stem thuiskeerden.
Sterker nog, hier zit misschien wel een documentaire in: hoe blikken de meisjes van toen (als ze ten tijde van de opnames rond de 17 waren, zijn ze nu rond de 61) terug op dit concert, op Cheap Trick, zijn ze nog fan, hoe zijn hun levens verlopen? Zojuist op YouTube gekeken, maar behalve dit filmpje van een bezoek door de heren aan Japan in '79 en dat filmpje waarin ze in een Japanse tv-show zitten, heb ik niks kunnen vinden.
O ja, hoe goed is gitarist Rick Nielsen eigenlijk? Kenners die daar iets van vinden als ze At Budokan beluisteren? Ik vind 'm niet spectaculair maar wél effectief.
Misschien veroorzaakt doordat ik de rest van het concert pas zovele jaren later hoor, maar ik mis de hits en heb niet meer de honger naar scheurende gitaren zoals ik dat als jonge puber had. En dan wordt dit complete concert een lange zit.
Het leukste vond ik misschien wel het constante gegil van de meisjes, die dat kennelijk de gehele show volhielden. minimaal één uur, tweeëntwintig minuten en vier seconden lang. Ik denk dat zij zonder stem thuiskeerden.
Sterker nog, hier zit misschien wel een documentaire in: hoe blikken de meisjes van toen (als ze ten tijde van de opnames rond de 17 waren, zijn ze nu rond de 61) terug op dit concert, op Cheap Trick, zijn ze nog fan, hoe zijn hun levens verlopen? Zojuist op YouTube gekeken, maar behalve dit filmpje van een bezoek door de heren aan Japan in '79 en dat filmpje waarin ze in een Japanse tv-show zitten, heb ik niks kunnen vinden.
O ja, hoe goed is gitarist Rick Nielsen eigenlijk? Kenners die daar iets van vinden als ze At Budokan beluisteren? Ik vind 'm niet spectaculair maar wél effectief.
* denotes required fields.
* denotes required fields.