Raymond van het Groenewoud - Ontevreden (1986)

Ik vraag me toch serieus af waarom "Dommer kan het niet" zo'n lijflied van me is geworden

Een knappe plaat van onze Raymond, met als hoogtepunten "Sire, Rock 'n Roll", "Het Spek Is Aangebrand", "Ontevreden" (!) en zeker niet te vergeten "Wat Een Fijne Dag".

Ja, en het niemendalletje "Dommer Kan Het Niet" heeft wel iets, he Zachary

Duidelijk een Raymondkenner daar in Mechelen!

****

ja , een stap beter dan die middelmatige ' habba ' , hier stond een klassieker op nl wat een fijne dag , fantastisch cynisch nummer !

ONTEVREDEN 1986

De opener Sire, Rock en Roll says it all.
Raymond grijpt terug naar de rockgitaar op Ontevreden.
Van beide singles doet alleen het titelnummer wat op de radio.

Ook Wijd en Zijd (al op single een jaar eerder en in die versie
nog niet op CD te vinden) slaagt er niet in om potten te breken.

Wie het singlesucces van VHGW in kaart wil brengen,
merkt al snel dat er veel missers tussen zitten. Vaak slecht gekozen
ten nadele van andere, soms populairdere albumtracks.

Op dit album staan echter weinig klassiekers.
Raymond zou het wat breder uitgesponnen en behoorlijk
cynische Wat een Fijne Dag kiezen voor een remake in 1990.

Wellicht was ook hij niet echt tevreden over deze langspeler.

Deze week in het topic 52 essentiële albums uit de pop/rock geschiedenis. {linkje}

Raymond van het Groenewoud is, of hij dat nu leuk vind of niet, de ongekroonde koning van de rock in Vlaanderen. Toen een kwarteeuw geleden in het land tussen IJzer en Maas de kleinkunst regeerde - en ook parels voortbracht - toonde hij dat het ook anders kon. Hij deed koppig zijn goesting en bewees dat hij van vele muziekjes hield. Niet dat hij buitenlandse voorbeelden imiteerde, nee, hij kneedde ze volgens zijn wensen. Dat leverde flink wat onvergetelijke langspelers op: Nooit meer drinken (1977), de liveplaat Kamiel in België of de caleidoscopische pracht van Intiem (1989). Waarom dan Ontevreden? Omdat Raymond zichzelf haarscherp ontleed, zowel met humor, mededogen als eerlijkheid. Omdat hij rockt als de beesten, zoals in 'Sire rock & roll', 'Ontevreden' en 'Dommer kan het niet'. Omdat hij in ballads zoals 'Wachten op de wagen in de nacht' en vooral 'Wijd en zijd' zo hartverscheurend uit de hoek komt. Omdat de zelfspot van 'Dommer kan het niet' of 'Ik ben alleen' tot voorbeeld zou moeten strekken van vele songschrijvers. Omdat de muzikale verscheidenheid een troef is en niets afdoet aan de eenheid van de plaat. En, omdat de grijnslach op de hoes veel, zo niet alles zegt. Tot slot nog een citaat uit 'Sire, rock en roll': "Drums van graniet, bonkende bas / gitaren als messen, een scheurende sax / het suist als een achtbaan, het tilt je op / goeie, goeie, hevige rock".
(bron: De Cultuurkenner, DM, 1999)