Pulp - Different Class (1995)

Ik moet er nog een beetje aan wennen, klinkt op het eerste gehoor toch wat gedateerd. Ik hoop eerlijk gezegd dat ik mezelf over een paar weken voor me kop kan slaan voor deze uitspraak.

Dit album is wel het mooiste wat ik van Pulp ken; de naam zit even tegen. Ik heb vooral een zwak voor Disco 2000; maar natuurlijk is die tekst van Common People erg goed.
Vreemd dat dit album niet in de Top 250 staat; had ik wel verwacht.

Staat ergens tussen mijn cd's, maar heb hem al jaren niet meer gedraaid. Eerlijk gezegd heeft de CD nooit heel veel indruk op mij gemaakt. Gewoon een aardig album. Op basis daarvan 3,5*

Ik zal hem binnenkort weer eens draaien en kijken of die beoordeling op basis van mijn herinnering juist is

Ik ben erg benieuwd naar dit album. Ik ken alleen "Common People", "Disco 2000", "Mis-Shapes" en "Something Changed". "Mis-Shapes" vind ik redelijk, maar de andere drie nummers vind ik echt geweldig. Ik ga de 2CD-versie van dit album voor mijn verjaardag vragen. Hoe meer mooie Britpopnummers, hoe beter. Wanneer ik het album gekregen heb, zal ik jullie uiteraard mijn mening vertellen.

Even een algemene vraag: ik ben de laatste tijd gek van alles wat met Britpop te maken heeft, en nu vroeg ik mij af, wat voor jullie het hoogtepunt van de Britpop tussen 1994 en eind 1996, begin 1997 is. Wanneer deze vraag in een ander topic aan de orde kan komen, verplaats de vraag dan maar.

Deze, met afstand (maar ik ben niet echt een Britpopfan)

tja de beste is toch echt deze plaat. Een ander middelpunt is Parklife van Blur.

The Bluetones en Oasis

Maar nu terug over dit album van Pulp, wanneer ik het stuk van Lukas lees, heb ik toch wel zin om deze mij aan te schaffen. Common people & disco 2000 zijn inderdaad super nummers.

Inmiddels heb ik de nodige luisterbeurten achter de rug. Wat een ontdekking weer! Heerlijke dansbare popmuziek, sterke teksten (met name "Common People") en Jarvis Cocker's zang past perfect bij de muziek.

Voor mijn gevoel heb ik hierboven eigenlijk niets gezegd. Het is zo "leeg" wat ik hierboven heb gezegd, en als ik ergens niet tegen kan, is het zeggen van "niets" met woorden. Ter compensatie van mijn algemene woorden uit de "leuk-categorie" en "niets" even iets over mijn gevoelens met betrekking tot Britpop.

Wanneer ik aan Britpop ("Different Class", "Parklife", "(What's The Story) Morning Glory?", etc.) denk, denk ik aan fietsen en voetballen op een zonnige lentedag in april/mei/juni.

Vroeger vertelde Zachary Glass hier van die mooie verhalen over zijn belevenissen tijdens de hoogtijdagen van de Britpop (voor het gemak tussen 1994 en begin 1997). Hij vertelde ooit eens over een "stomzinnige grijns" tijdens een fietstochtje. Wel, zo'n grijns kan ik dus echt niet onderdrukken wanneer ik "Definitely Maybe", "(What's The Story) Morning Glory?" "Different Class" en vooral "Parklife" op heb staan. Het geeft een soort gevoel van geluk (ultiem? Ik weet het niet). Eenzelfde gevoel heb ik, wanneer ik op een zaterdagochtend wakker word, de lente begint, het zonnetje schijnt en de natuur lijkt na een kille periode weer tot leven te komen. Dat is Britpop eigenlijk een beetje voor mij: ontwaken op een zonnige dag tijdens het begin van de lente, na een stille, koude periode. Het begin van iets nieuws (wat dat "nieuws" dan is, hoop je op een mooie dag te ontdekken). Nieuwe ronde, nieuwe kansen. Nieuw zelfvertrouwen en een gevoel van "ik leef!" Natuur en gevoel van geluk lijken weer tot bloei te komen.

Zo, en nu weer vrolijk rondhuppelen in elfjesland (= de wereld van de popmuziek. Of niet, Zachary ). Ik heb weer een mooi plekje in elfjesland ontdekt, en daar blijf ik voorlopig vertoeven.

Gebroeders Gallagher, meneer Cocker e.a. en meneer Albarn e.a.: bedankt!

Mooi bericht!

Nrs. 3, 4 en 5 kunnen me soms wel boeien.....niet dat het slecht is, maar naar verloop van tijd kan de plaat mij niet meer zo bekoren.......voor de liefhebber, check: www.mailmydisk.com !

Bedankt. Ik had vandaag het gevoel, dat ik mijn gevoelens met betrekking tot Britpop onder woorden kon brengen. Dat heb ik bij deze geprobeerd.

Wie is Jarvis Cocker dan in elfjesland ?

De vunzige door het sleutelgat glurende oom elf ?

Mooi gezegd, Sgt. Revolver, ik heb precies hetzelfde gevoel bij Britpop.

Jaaaaa - Britpop

Overlaatst dacht ik: laat ik nog 'ns "Parklife" van Blur beluisteren (nostalgie stak de kop op). De dag was verre van spectaculair: ik diende het gras te maaien, daarna stond een kopje koffie nuttigen op het programma.

Maar toch, nadat ik een tweetal nummers uit "Parklife" had beluisterd, was het vooruitzicht een kop koffie te mogen nuttigen een waar féést

Britpop - misschien moet er 'ns sociologisch onderzoek ingericht worden wat er gebeurde met die Britpop-liefhebbende twintigers die vijftien, zestien waren in '96-'97. Volgens mij herken je ze aan hun idiote grijns

als "britse muziek" liefhebber vanaf eind jaren 80 / begin jaren 90 had ik altijd een hekel aan de term "britpop". Het woord "indie" had ik altijd zo mooi gevonden....waarom moest het een nieuwe naam krijgen? Maar goed...achteraf maakt het niet zo veel meer uit. Het was allemaal mooi en leuk en cool en er zijn een aantal dingen die wel overeind zijn gebleven (zoals de platen van pulp bijvoorbeeld). Die grijs is er zeker wel! hahaha

stem even verhoogd tot 4.5, dit wordt sterker met de jaren, mede door het besef dat dit toch misschien wel de beste brit-pop plaat ooit is, nee?

jawel!

Wat mij betreft is jarvis cocker de beste zanger aller tijden,geniaal als hij de tekst influistert en wat een teksten schrijft hij ook

De laatste week verslaafd aan dit plaatje. De verhaaltjes die heer Cocker me voorschoteld gaan erin als een kop warme chocomel na een fietstoch door de kou Een herwaardering is dus op zijn plaats. 4,5*

Beslist hun beste plaat, denk ik. Erg genietbaar en leuk.

Heerlijk plaat met geweldig teksten en briljante melodie.

4,0

helemaal gelijk (de geplaatste e bij "briljant" getuigd wel van stijlbreuk in je bericht)

Echt goede plaat eigenlijk. Ik krij hier altijd zo'n happy gevoel van, als ik naar deze plaat luister. Topper!

Getuigd met een d getuigt wel van stijlloosheid in je bericht

Zit momenteel te twijfelen tussen 3,5 en 4*... Leuk album met - inderdaad- goede teksten en leuke melodiën. Toch een stuk leukere britpop dan Blur...
Ach het wordt een 3,5*, kan altijd nog groeien.

op mijn versie helaas niet de extra tracks, met name mile end is geweldig. verder vind ik pencil skirt ook erg goed.

Aangezien deze nu toch al een tijdje mijn nummer 2 is mijn top 10, vond ik het wel eens de moeite waard om hier te vertellen wat er zo goed is aan dit pareltje.
Hoogstwaarschijnlijk is de belangrijkste factor jarvis cocker, hij was dan ook het brein achter dit fenomenale groepje. Ik hou erg van de manier waarop hij 'zingt' : de helft van de tijd fluistert hij gewoon zijn tekst in waardoor je automatisch aandachtiger naar zijn teksten gaat luisteren en die teksten zijn echt fantastisch.
Een voorbeeldje :

You see you should take me seriously. Very seriously indeed.
Cause I've been sleeping with your wife for the past sixteen weeks
Smoking your cigarettes, drinking your brandy,
messing up the bed you chose together.
And in all that time I just wanted you to come home unexpectedly one afternoon
And catch us at it in the front room.
You see I spy for a living and I specialise in revenge
On taking the things I know will cause you pain.
I can't help it, I was dragged up.
My favourite park's a car park, grass is something you smoke,
birds is something you shag.
Take your year in Provence and shove it right up your arse.

Hierin zet hij een erg dreigend en walgelijk personage neer en in combinatie met de knappe muziek wordt hiervoor de ideale sfeer geschetst.
Een ander hoogtepunt is Common People wat waarschijnlijk ook hun grootste hit is. Hier vertelt het verhaal van de onbereikbare liefde, een thema waar iedereen zich wel in kan vinden maar vooral weer erg mooi geschreven.
Nog een tekstueel hoogstandje vinden we terug in F.E.E.L.I.N.G.C.A.L.L.E.D.LO.V.E. :

And as I'm standing across this room,
I feel as if my whole life has been leading to this one moment.
And as I touch your shoulder tonight,
this room has become the centre of the entire universe.
So what do I do? I've got a slightly sick feeling in my stomach,
like I'm standing on top of a very high building, oh yeah.
All the stuff they tell you about in the movies,
but this isn't chocolate boxes and roses.
It's dirtier than that,
like some small animal that only comes out at night.
And I see flashes of the shape of your breasts,
and the curve of your belly,
and I may have to sit down and catch my breath.

Toch een heel wat minder geromantiseerd beeld van de liefde dan wat je doorgaans in de muziek tegenkomt.
Wat me nog erg bevalt aan Jarvis is zijn attitude, hij heeft net als bijvoorbeeld morissey een goed gevoel voor donkere humor en durft ook theatraal uit de hoek te komen. Hij komt niet te zagerig over maar vertelt mooie verhalen die samen met de muziek iets tragedisch uitstralen. Die muziek past er ook perfect bij : lekker duister en tegelijk ook catchy.
Ik vind het dus erg spijtig dat deze wat ondergewaardeerd wordt en niet meer in top 100 lijstjes en zo opduikt want dit is toch wel een pareltje. Maar zo erg is dat nu ook weer niet want ik blijf er toch even hard van genieten.

Een gemiddelde van , zeg maar, een 4 vind ik nou nie bepaald ondergewaardeerd. Een prima score volgens mij.

In vergelijking met bijvoorbeeld oasis is hij toch minder gewaardeerd, mooi gemiddelde inderdaad maar in toplijstjes komt hij veel te weinig terug vind ik. Deze is toch ook lang niet zo bekend als vele andere britpop uit die tijd en echt veel mensen met deze in hun top 10 vind je niet op deze site