Godflesh - Selfless (1994)

Dit verdiend meer aandacht,Kom op

Lijkt dit nog op Streetcleaner?
Wel mooie hoes!

nee.

Ik zou niet weten waar ik dit mee moet vergelijken,je zou het nummer Crush My Soul maar is moeten youtuben

Dit is mijn favoriet van Godflesh. Justin noemde dit zijn rock n' roll plaat. Kun je nagaan hoe ziek zijn andere werk klinkt. Voor Godflesh begrippen zit hier best veel melodie in, de cleane zang draagt hier ook zijn steentje aan bij. Favoriete tracks zijn opener Xnoybis, het catchy Anything Is Mine en desolate zandstormen als Mantra en Empyreal. De echte climax komt echter pas op het einde met het ronduit lugubere Go Spread Your Wings.

Ik zou voor de volle score zijn gegaan als de plaat iets minder lang had geduurd, mijn inziens staan er nu ook een paar fillers op. Niet dat die heel slecht zijn,maar ze dragen niet heel veel bij. Daarom 1 punt aftrek.

Waarom zo weinig reacties en stemmen hier, dit is een meesterwerkje!

Haalt het op geen enkele wijze bij Streetcleaner, Pure of de debuut EP. Verder een heel behoorlijke plaat, daar niet van, maar de term meesterwerkje gaat mij toch echt te ver.

Traag ,log en naargeestig.Draai met mate.

Ja, dit. Wel een dusdanig lekkere plaat dat ik 'm een halfje verhoog naar 4*. Dit begint langzamerhand een van m'n favoriete bands te worden

Ik heb deze altijd een beetje links laten liggen. Nu heeft Jacob Bannon van Converge de mannen van Godflesh uitgenodigd voor een volledige uitvoering van Selfless op Roadburn 2018, dus dan ben ik wel benieuwd naar de plaat. Ik beluister hem al een tijdje met veel plezier.

Selfless ligt ver af van Streetcleaner en Pure, maar het is ook geen ''rock 'n roll''-plaat zoals Broadrick dat zelf zegt. Crush My Soul komt het dichtste bij het voorgaande werk. Dat Godflesh hier een stuk melodieuzer en rockender voor de dag komt is een feit en dat bevalt me zeer goed. Vooral tracks als Empyreal en Black Boned Angel voelen als de blauwdruk voor Jesu: prachtige dromerige tracks. Ook is er minder repetitie, maar heeft de groove een grotere nadruk, de riffs zijn hoekiger vergeleken met de dissonante stoperige massa die bij Streetcleaner je speakers uit druipt. Aan het eind wordt er toch een experimentele track neergezet: het 23 minuten durende Go Spread Your Wings. Een intense beleving die Selfless naar een abstract einde brengt. Mainstream zal Godflesh namelijk nooit worden.

De Selfless-uitvoering staat dik gemarkeerd op mijn Roadburn-tijdschema. Daar heb ik heel erg veel zin in.

Koen St ook erg onderschat deze! Wat een muur van geluid zeg!