Venetian Snares - Find Candace (2003)

Meesterlijke aanvulling op Doll Doll Doll dit, met een al even schizofrene sfeer. Deze twee albums samen staan wat mij betreft garant voor het beste wat Venetian Snares te bieden heeft. Komische en morbide (stem)samples tegen een muur van hectische ritmes en angstaanjagende geluiden, constant sterk opgebouwd van rustgevende momenten als "Yor" naar terroristische geweldsexplosies als "Find Candace" , de remix van "Befriend a Childkiller" en het snoeiharde "Dolleater". Ook hulde voor de briljante intro van "Children's Limbo", een track waar Funk zich uitleeft met creepy pianomelodietjes en enge violen (+ chaos). Alleen "Bind Candace" staat een beetje op de verkeerde plek.. Onheilspellende soundscape met wat verdwaald rondzwevende jazzdeuntjes en veel sfeer, maar juist daarom niet geschikt als outro.

Overall weer een dikke 5*. Ongetwijfeld bedoeld als combinatie met DDD en daarin helemaal geslaagd.

Oe, die opbouw in Children's Limbo! Hoe vet! Goed gebruik van samples ook daarin (uit The Others o.a.). De rest van de tracks zijn ook dik in orde, vind m alleen net iets minder dan Doll Doll Doll.

4*

inmiddels: http://www.winnipeg.ca/police/...

naar deze onopgeloste zaak van de politie van Winnipeg (Aaron Funk's woonplaats) is de titel (en duidelijk ook het laatste nummer) van dit album vernoemd. Een beetje provocerend als je 't mij vraagt. De artwork van Trevor Brown past wel bij dit zieke plaatje, maar gaat me in andere gevallen weer te ver (zie orginele/verborgen cd cover van Horse & Goat).

Niettemin qua muziek één van mijn favorieten van Snares dit.
Ik verhoog bij deze m'n stem naar 4.5*

Weer zo'n album waar de genialiteit mij ontglipt. 't Is niet slecht, het meeste althans, maar ondanks al het heftig geratel laat het maar weinig indruk achter.

Zo'n track als de "Befriend A Child Killer" remix is aardig, maar maakt uiteindelijk geen indruk op mij. Voice samples klinken belachelijk en de track voelt meer aan als een lappendeken van losse segmenten. Sommige zijn goed, sommige een pak minder. Het helpt ook niet als Snares er op het laatst wat coole harde basses tussengooit, waardoor de rest van de track nog suffer gaat klinken. Kom er dan sneller mee. "Mercy Funk" is nog minder interessant. Tam geratel, die dnb waves klinken enorm verveeld en het geheel is gewoon saai. "Find Candace" begint beter, maar ook hier weer hetzelfde liedje. Melodisch geen fuck aan, en ritmisch te tam. Het feit dat het hectisch klinkt zonder een impact te creeëren is een accomplishment, maar echt positief kan je het niet noemen. Ook hier wel weer enkele leuke stukken, zoals het stuk halverwege, net na het breakje.

"Yor" is wel een hoogtepunt. Geweldig sfeervol trackje. Prachtige dark ambient met zeer goeie soundscapes ertussen. De sfeer druipt er vanaf. "Children's Limbo" begint ook geweldig. Heerlijk gesampel, daarna wordt het al gauw weer een pak minder interessant. "Dolleater" net omgekeerd. Zeer flauw en langdurig begin, dat pas halverwege helemaal openbreekt, en wat interessanter wordt. Lekkere, lawaaierige niets ontziende breakcore. De afsluiter uiteindelijk staat inderdaad enorm ongelukkig, maar ook die track vind ik verder weinig soeps. Lelijk in uitvoering, samples en melodieën.

Wanneer Snares hardere samples bovenhaalt, en de "wob" dnb waves links laat liggen klinkt z'n breakcore lekker, jammer genoeg gebeurt dat niet veel, en blijft het overgrote deel onindrukwekkend ratelend gedoe, waarvan ik mij redelijk verveeld wegdraai, of maar doorskip naar het volgend trackje. "Yor" is wat mij betreft de enige track die volledig goed is, verder vooral halve tracks die mijn goedkeuring genieten. 2.5*

De eerder gepostte links leidden naar dode pagina's. Ik denk dat het om dit artikel ging: http://winnipeg.ca/police/unsolved_cases/homicides/1984_derksen.stm

wauw, claustrofobisch man...

gaaf album!! het betere werk van snares weinig dieptepunten in dit album.

Een wisselvallig album, dat het niet haalt bij zijn voorloper Doll Doll Doll. De boel begint leuk, met een aardige (hoewel niet bepaald samenhangende) remix van Befriend a Child Killer, maar bij het daaropvolgende nummer Mercy Funk verslapt mijn aandacht. Wat een inspiratieloze, saaie geluidsbrij (compleet met cheesy irritante voicesamples!). Dit gereutel blijft geen 2 minuten interessant, laat staan 6 minuut 20. Find Candace begint dan wel weer leuk en hoewel de breakdown aan de saaie kant is wordt die gelukkig opgevolgd door een prettige hoeveelheid glitches en lekker opgefokt geratel. Na de zoveelste sfeerloze tekstsample gaat Aaron echter de loopmodus in en worden we getrakteerd op een minuut lang oervervelende herhaling.
Yor bestaat voor het overgrote deel uit (dark) ambient waves, die samen met stemsamples die dit keer wel eens goed ingezet worden voor een prachtig geheel zorgen. Ook Children's Limbo is erg goed; hier zijn de samples eens niet geforceerd eng, maar daarom wel zeer effectief. De break halverwege het nummer had beter gekund, maar al met al is dit een stuk leuker dan de eerste twee nummers.
Dolleater daarentegen blijft een tijd saai en irritant en is slechts in het midden en aan het eind enigszins boeiend, als de hectiek toeneemt, hoewel het begin ook veelbelovend is met vrolijke gemanipuleerde bliepjes die echter ontaarden in vaag gepiel met geluidjes. De afsluiter Bind Candace had inderdaad op een andere plek mogen staan, maar is (op die vervelende schreeuw-samples na) een prima track: duister, sfeervol en met een heerlijke melodie in het begin.
Overall een matige schijf, met enkele dieptepunten (vooral Mercy Funk) en enkele hoogtepunten. Geenszins het beste werk van Venetian Snares, doet u mij dan maar een Doll Doll Doll of een Rossz Csillag. Best een vermakelijke schijf, maar geen hoogvlieger. 3.0*