Klaus Schulze & Lisa Gerrard - Farscape (2008)

Ja, en dan zit dit album na deze hele voorgeschiedenis eindelijk in de cd-speler en dan toch de vraag: Was dit het wachten wel waard? Laat ik daarom maar beginnen met de verpakking, want dat is logisch in verband met mijn vergelijking met de pakjeskamer van Sinterklaas. Dit is dik in orde. Het hoesontwerp doet me denken aan een gang in een modern gebouw. Daarnaast is het boekje mooi uitgevoerd, alleen is het wel schrikken dat Klaus Schulze nu echt een oude man aan het worden is.

En dan waar het hier om draait, de muziek. Bij het luisteren komt bij mij een gevoel naar boven of ik in een grote kerk ben waar naast mij alleen Gerrard en Schulze aanwezig zijn. Hierdoor komt de haast verstilde muziek behoorlijk intens over. Wel is het jammer dat men hierin een beetje blijft hangen, want ik mis daardoor wat dynamiek die voor mij best had gemogen.

Wel moet gezegd worden dat de stem van Lisa Gerrard erg mooi en warm overkomt. Het doet mij althans denken aan iets Zuid-Europees. Dit heeft mij alvast nieuwsgierig gemaakt naar ander werk van haar. En dat is winst te noemen als je hier over winst kunt spreken.

Maar goed, terug naar dit album. Na een paar eerste luisterbeurten heb ik het gevoel dat dit album wat blijft staan op een bepaald niveau en dat er geen sprake is van een groei-album. Het zal wel met veel liefde voor detail zijn gemaakt, maar iets van dynamiek blijf ik missen, want volgens mij beschikt Gerrard over een dijk van een stem en Schulze heeft in het verleden laten horen wel iets spannends te kunnen maken. Ondanks dat toch een dikke voldoende voor deze bijzondere combinatie.