N*E*R*D - Seeing Sounds (2008)

Blijkbaar is dat 'net even anders' wat jij omschrijft, hetgene wat ik er irriterend aan vind.


Spaz valt ook wel mee, is ook best een leuk nummertje. Maar iedereen is er zo enthousiast over wat ik eigenlijk niet kan begrijpen. Zo speciaal is het toch allemaal niet?

Er zal geen enorme schok door muziekland gaan maar ik vind dat er toch duidelijk een evolutie in hun geluid te horen is. Die had ik eigenlijk niet meer verwacht, vooral daarom vind ik het zo leuk. Ik ben een groot fan van het oudere werk van The Neptunes en de klasse en frisheid die ze toen hadden leken ze kwijt (op een enkel nummer na), nummers als Everyone Nose, Anti Matter en Spaz bewijzen het tegendeel. Gewoon wars van conventies je eigen ding doen, zo hoor ik ze graag.

Minste nummers vind ik trouwens Sooner or Later, Happy en Love Bomb. Dat soort ongein moeten ze een volgend album echt laten. Verder vind ik eigenlijk alles een voldoende halen, daarom maak ik er toch maar een 4 van want ook nummers als Time for Some Action, Kill Joy, You Know What en Laugh about It vind ik erg lekker.

Geen zwakke nummers te vinden en dat is knap, alhoewel Sooner or later naar mijn zin iets te lang duurt.

Nog eens geluisterd en verhoogd naar een 3, maar meer kan ik er toch echt niet van maken. Het is voor mij een tussendoortje, waar sommige nummers wel lekker zijn, maar ik me inderdaad ook enorm erger aan nummers als Sooner or Later, Happy en Love Bomb. Everyone Nose gaat er bij mij nog steeds niet in. Time for some action is aardig, Anti Matter de topper, en verder zijn Spaz, Kill Joy en You Know What ook wel leuk. De rest is echter van zeer bedenkelijk niveau, met Sooner or Later als dieptepunt.

Je hebt ook gelijk, ze blijven gewoon hun eigen ding doen en dat is natuurlijk alleen maar goed. Dat was bij Fly Or Die ook zo. Maar opnieuw vind ik het niet helemaal lekker uitpakken.

Nog een paar keer luisteren en er komt weer een halfje bij .

Denk het toch niet. Zit ondertussen op de 6 a 7 luisterbeurten (waarbij ik een aantal nummers uit het middenstuk skip), en daarbij komt dat mijn vrienden het ook non-stop draaien waar ik bij ben.

Heb dit album vanmiddag gekochy, best een aardig album. maar lang nie so goed als fly or die

Na de release van Fly Or Die (2004) bleef het meer dan een jaar stil rondom het trio Pharrell, Chad Hugo en Shay. Dit gold natuurlijk niet voor The Neptunes, want die formatie bleef de hiphopwereld bekogelen met (rap)producties en scoorde hits als Money Maker (Ludacris), Blue Magic (Jay-Z) en Give It 2 Me (Madonna). Toen verscheen het bericht dat de groep uit elkaar was, onder andere wegens onenigheid met Virgin, het label waar N.E.R.D huisde. Daarna bracht Pharrell nog een soloalbum uit, In My Mind, een album waar lang met smart op werd gewacht, maar dat nog meer tegenviel. En toen werd er eind 2007 ineens aangekondigd dat N.E.R.D met een nieuw album zou komen, genaamd N.3.R.D. De fans zaten meteen weer op het puntje van hun stoel, hoewel er de laatste jaren weinig reden tot juichen was voor de volgers van de N.E.R.D-leden. Uiteindelijk werd besloten het album Seeing Sounds te noemen.

Een nieuw album dus, maar niet uit het niets. De spanning werd vanaf januari vakkundig opgebouwd, met bijvoorbeeld de single Everyone Nose (All The Girls Standin In The Line For The Bathroom). Dit ongelofelijk aanwezige nummer schreeuwt het uit: N.E.R.D heeft nog recht op aandacht. Dat heeft helaas weinig met overrompelende kwaliteit te maken, eerder met de schreeuwerige opzet van het nummer. De instrumentatie is zo druk dat een ADHD’er er geen raad mee zou weten. Allerlei geluidjes vliegen de luisteraar om de oren, van vage piepjes tot tonen die klinken als puffende mondklanken. Ook de zang verschilt binnen de compositie; van hoog en smooth naar wat vlugger en lager. Het moet je maar liggen, maar het spreekt voor N.E.R.D dat er geen alledaags imago aan dit nummer kleeft.

Dat geldt ook voor het grootste deel van de rest van Seeing Sounds. Time For Some Action is voorzien van een heerlijke bass, die een beetje doet denken aan het schunnige Lapdance. Dat is positief bedoeld: het gaat weliswaar om een aftreksel met veel zelfde elementen (vooral de bass), maar het nummer is geen slappe variant van het origineel. Het nummer wordt bovendien voorafgegaan door een geinige intro, waarin Pharrell uitlegt waar de albumtitel Seeing Sounds vandaan komt: van onder de douche, waar hij voor het eerst geluiden begon te zien.

De titel van het album zegt het al een beetje: N.E.R.D is niet voor een gat te vangen. De stem van Pharrel heeft een hoog koorknaapgehalte, terwijl de teksten als vanouds ondeugend zijn (“she’s taking off her clothes, and bout to close the window” - Windows). Tel daar de ruimtegeluiden, kwieke klapjes en enthousiaste drumpartijen bij op en je hebt een melange van jeugdig geluk. Dat kan dé kracht van een album zijn, maar helaas is het mengsel van stijlen het grote manco van Seeing Sounds.

Want het album hangt zonder betrouwbaar conservenmiddel als een ontbindend lijk aan elkaar. De stuiptrekkingen in de gedaante van “hier een sterke drum en daar een gevoelig zanglijntje” halen helaas weinig uit en maken van Seeing Sounds een mislukte missie, die na een keer luisteren al haar schokeffecten verliest. Want, eerlijkheid gebiedt te zeggen, alles klinkt de eerste luisterbeurt best fris. Zoals gezegd bestookt het trio je met allerlei geluiden. Maar zodra het geheel een keer de revue heeft gepasseerd, klinkt elke verrassing als een herhalingsoefening van de vorige én van eerder werk.

Gelukkig is N.E.R.D wel gewoon in staat een aardig nummertje in elkaar te knutselen. Spaz is bijvoorbeeld bijzonder aanstekelijk omdat het hoge gezang leuk samenvalt met de milde drum & bass-invloeden. Ook Kill Joy is lekker vrolijk, maar heeft ondanks de grote variatie van geluidjes een korte levensduur.

Maar dat zijn de drukteschoppers onder de tracks. De rustiger opussen zijn vaak moeilijk om uit te zitten en zijn op een slappe manier bedwelmend, in plaats van dat ze een welkome oase van rust vormen. Sooner Or Later gaat op een gezapige wijze veel te lang door - hoewel het met wat interessanter zang nog best wat had kunnen worden, want aan de instrumentatie ligt het in principe niet - en ook Love Bomb heeft last van het euvel van de drang tot het produceren van een fijngevoelig pop/rock nummer.

Hiermee zijn we ook bij de conclusie aangekomen. Op het eerste gehoor lijkt het alsof N.E.R.D nog steeds vernieuwt, maar al gauw blijkt dat de nummers op Seeing Sounds gewoon in het verlengde van eerder werk liggen en de kracht van vooral In Search Of… missen. Seeing Sounds is een blije mix van allerlei invloeden uit populaire genres, maar klinkt door het eclectische gehalte eerder als een allegaartje dan als een geniaal chemisch mengsel. Het lijkt alsof N.E.R.D van twee walletjes wilde eten, geheten zwoele meezingers en hitsige meeschreeuwers. Voor de luisteraar smaakt dat enerzijds vies, anderzijds best aangenaam, maar dat laatste dan meer als in fastfood.

Of lees de review hier

Voor diepzinnige teksten en hoogstaande zang hoef je dit album niet te kopen. Wel als je levensvreugde kunt gebruiken of iets dat je lichaam aan het dansen maakt. Niet te moeilijk over doen, gewoon lekker luisteren. Het is per slot van rekening het relax-project van de Neptunes (- 1).

Niet helemaal wat ik er van verwacht heb. Ik vind Everyone Nose, Windows, Anti-Matter wel leuk. Sooner or Later is wel een echte topper, ontzettend pakkend refrijn. Ik vind de overige nummers helaas minder leuk. 2.5 sterretjes!

Minder dan de vorige albums, maar er staan zeker een paar lekkere nummers op, zoals Yeah You, Happy, Kill Joy, You Know What en Laugh About It. Niet superoriginele nummers, maar wel lekker om naar te luisteren.

Kill Joy doet mij trouwens wel héél erg denken aan RHCP.. Niet dat 't nummer daarom minder is.. integendeel.

Naar Everyone Nose kan ik echt niet luisteren. Dat 'all the girls standing in de line for de bathroom' wordt me een beetje te irritant. En Sooner Or Later is het echte dieptepunt.

Een 3,5

Een aardig album en het luisterd ook lekker weg.Hier en daar heb je wel nummers waar je aan moet wennen.Nummers als Windows,Sooner or later en love Bomb zijn naar mij mening gewoon standaard rockmuziek.Everyone Nose is een fantastich nummer maar was wel effe wennen,maar dat heb ik meestal met Neptunes achtige sounds(Clipse - Mr.me too).Een 3,5 voor een aardig album.You know what draai ik de laatste tijd wel heel erg vaak.

Lekker album, van dit soort muziek hou ik echt zo erg!
Ik hou wel van die rustige hip-hop (net als g-funk van warren g) alle tracks zijn heerlijk om op te relaxen alleen komt hun rock kant vaker naar boven dan bij het vorige album, en dat vinft ik minder...maar buiten dat is het weer zoals verwacht: TOP, 3,5

deze moet ik nog luisteren maar hoorde dat die erg goed is. Dus ik verw8t wel veel van hun...

Gewoon de beste combinatie tussen hip-hop en rock.

3.5 sterren

en toen was plots het gemiddelde van dit album toch lager dan zijn voorganger, Fly or Die. Ik dacht dat de meeste van jullie deze vele malen beter vonden ?? Blijkbaar toch niet...

Bij deze neem ik al mijn negatieve woorden terug, toch erg aantrekkelijk album, hoewel ik op het eerste gehoor dacht van niet.
Waar ik eerst een takkehekel kreeg bij de eerste paar seconde al van Everyone Nose, draai ik hem nu erg graag.
Toch haalt het voor mij niet het niveau van het debuut en ook niet van Fly or Die (wat juist mijn favo NERD album is, althans draai hem net zo graag als ISO).

3*

Daar snap ik dan weer nix van... In search of is wat mij betreft echt een parel eerste klasse, fly or die vond ik daarentegen echt flink minder! Maar ben blij dat ze met deze plaat weer lekker op de weg terug zijn!
4*

Jammer dat wij niet de heerlijke bonus track krijgen die ze samen met Santogold en de zanger van The Strokes (Julian Casablancas) hebben gemaakt. Die krijgt alleen Japan *zucht* Is echt een heerlijke track!

http://www.youtube.com/watch?v=KUgtlzd1J4M&feature=related

4,5 sterren Ik denk dat het er bij dit album om gaat of je die 'Neptunes-sound' goed vind of niet. Ik vind de meeste nummers goed, maar Spaz en Anti matter zijn voor mij toch het beste.

Waar is Anti-Matter in de tracklist gebleven dan ?

Dat is vreemd, ook omdat mijn beste track aanvinkdingetje nu bij Yeah You staat.

N.E.R.D verrast!
In Search Of.. was gewoonweg geniaal. Dat valt niet te ontkennen, daar had je met elke track een hit kunnen scoren en het was het debuutalbum van N.E.R.D, een frisse nieuwe combinatie tussen rap en rock.
Nagenietend van In Search Of.. kwam er plotseling een nieuwe hit op de buis. "She wants to move" deed zelfs mijn vader uit de 70'er jaren bewegen. De man die verstrengeld zit tussen bands als Pink Floyd, Yes, Eagles en anderen, genoot van de nieuwe muziek van N.E.R.D. Ik denk dat dit een goed voorbeeld is van het succes dat zij behaalden. Fly or Die, wat overigens verder ook een goed album was, (met name Wonderful Place overrompelde je met levenseuforie) bracht weer wat geniale toevoegingen aan de discography van N.E.R.D. Het album compenseerde de rauwere, ruigere muziek van In Search Of.. door vooral de vrolijke kant van muziek te belichten.
En plotseling uit het niets verschijnt in januari dit jaar het bericht dat N.E.R.D een nieuw album maakt. Een voorproefje komt er in de vorm van Everyone Nose. Een heerlijk ADHD-nummer dat energie geeft en de vrolijkheid uitstraalt. Het nummer verschijnt later ook op het album Seeing Sounds met 11 andere tracks. Het album begint erg sterk. Time For Some Action heeft een leuke intro waarin het karakter van het album wordt beschreven. Plotseling de ommekeer in het nummer, het wordt iets ruiger maar blijft een heerlijk begin. Everyone Nose volgt met nog steeds dezelfde dosis vreugde er in als dat het in januari had. Windows, Anti-Matter en Spaz geven een zomersfeer. Het zijn nummers om in de zon te luisteren en een beetje in te dutten. Yeah You en Sooner or Later zijn de wat rustigere nummers van het album. Een persoon heeft meerdere kanten, zo heeft elk album van N.E.R.D dat ook. Met deze nummers verwoord Seeing Sounds de rustigere kant van het leven in muziek. Verder moet ik zeggen dat ook de tweede helft van het album me erg goed bevalt. Happy is weer zo’n typische N.E.R.D song. Kill Joy daarentegen is een echt uniek nummer dat opvalt en goed in elkaar zit. Love Bomb is dan weer de afwisseling waar het weer tijd voor was. Weer een heerlijk rustig nummer, dat een beetje weg heeft van Take it Off (Dim the Lights) op Pharrell’s soloproductie. You Know What is de topper van het hele album. Ik ben er vooralsnog alleen maar positief over geweest, maar dan nog is You Know What beter dan de rest. Een aflsuiter in de vorm van Laugh About It is een goede keuze. Het doet me denken aan Stay Together, qua sfeer die beide nummers oproepen. Beide nummers vind ik geschikt als afsluiter, maar muzikaal is Stay Together toch net iets beter. Desalniettemin krijgt dit ‘muzikaal-prachtige trio’ 4 sterren voor hun nieuwe album Seeing Sounds.

Sooner or Later is voor mij toch niet echt een rustpunt hoor. Die geweldige solo daar op't laatste in & dan (ik denk) Pharrell die daar tussen zingt. Geweldig!
Snap niet waarom sommigen dit als dieptepunt aanhalen, tenzij het mensen zijn die een album vol She Wants To Move's of Everyone Nose's willen .. Dàt zou volgens mij pas vervelen na 45 minuten.

nee, een album van =2 nummers dat 45 minuten duurt lijkt me ook saai.

???
Misschien als je je zin nog eens in het fatsoenlijk Nederlands schrijft/typt, dat ik je kan verstaan..

het was een grapje, maar goed laten we het maar bij het album houden. redelijk goed album, beter dan fly or die, maar natuurlijkniet beter dan in search of...
beste nummers:
Anti Matter en Everyone Nose

Oké, maar ik snapte het niet echt omdat ik niet goed eraan uit kan wat je precies bedoelt

Ik vind het nog altijd 1 van de betere albums van 2008. De 2de helft, na Sonner or Later, is wel wat minder dan de 1ste 7 nummers dus, maar daar zitten ook nog wel leuke deuntjes tussen. Niet spraakmakend, niet slecht ...

Gecorrigeerd: Anti Matter weer terug.

Leuke hoes!