Gisteren toen ik het altijd gezellige Haarlem weer eens bezocht zag ik dit album in een muziekzaak liggen.... nou ja liggen, hij stond pontificaal tussen de nieuwste releases.
Plasticman is voor mij geen onbekende, ik heb hem vaak voorbij horen komen op mixtapes en met de gedachte dat ik die avond de beruchte voordrink avond moest organiseren. ( voordrink avond is hier in Assendelft een prettige sfeer creëren doormiddel van genoeg drank, comfortable zitgelegenheid waar er nog ouderwets gerookt mag worden en natuurlijk goede muziek).
Thuis kwam ik er tot mijn grote schrik al snel achter dat dit helemaal geen nieuw album was gewoon al wat jaartjes meegaat, geen probleem dacht ik SAW van AT klinkt ook nog steeds relevant.
De avond begon... en na Crystal Castles dacht ik......Plasticman !!!, mijn nieuwe verovering.
Om eerlijk te zijn het was echt minder, de beats gingen verloren de structuur van de nummers drongen niet door en wat vond ik
Hypokondriak een rotnummer, naar mijn idee een miskoop, stelletje verkopers dit album bij de nieuwe releases zetten... stelletje HONDEN.
Na eent flinke nacht doorhalen begon ik aan mijn dagelijkse Zondag ritueel ( 2 broodjes kroket en sinds kort eridevisielive, AZ

maar Ajax

).
Later in de avond vond ik nog een een mooie fles Chablis en kwam op de rare gedachte om dit album nog een kans te geven....
En wat was mijn eerdere gedachte fout over dit album zeg, weliswaar gebruikte ik nu mijn koptelefoon en was mijn Grolsch vervangen door een goed glas Chablis Cru 1999...maar toch...
Toen de eerste tonen door de koptelefoon doordringden was ik opeens compleet verkocht, die Nihilistische sfeer met erg goede goede dance invloeden, of was het andersom
Ik snap nog steeds niet waarom deze plaat gisteren niet echt pakte, misschien is dit zo'n album wat je echt alleen met het liefst een koptelefoon op kan waarderen of viel hij gewoon na CP verkeerd ?
Ik heb nu de laatste Burial opstaan maar die onderbreek ik nu graag om dit album samen met met mijn half lege/volle fles Chabis voort te zetten
