Giant Sand - Glum (1994)

Albums van Giant Sand willen nog wel eens onevenwichtig zijn, maar déze is hoogstens grillig, en bovenal kwalitatief zeer hoogwaardig. Er staat een melig instrumentaaltje tussen, en het album sluit af met een een bizarre cover van I'm so lonesome I could cry van Hank Williams, maar de rest varieert van spannend-dreigend tot indrukwekkend-intens. Op Left staat een break die naar adem doet happen, en Faithful werkt op heel natuurlijke wijze naar een enorm emotionele climax die je toch niet zien aankomen. Ook Bird song moet genoemd worden: een slaapliedje van Howe Gelbs dochtertje omgebouwd tot spookachtig droomnummer, prachtig.

Produktie van Malcolm Burn, rechterhand van Daniel Lanois. Het gevolg is een prachtig ruimtelijk geluid waarin je de woestijn bijna kunt voelen. Jeffrey Lee Pierce die zich niet laat opjagen, met de mooiste fuzzgitaren sinds Neil Young.

Howe Gelb bezoekt een hotel :

"He tells me that Joyce slept here
He hands me the key with a smirk
He even attempted to take the oath here
Instead he did his best work

The very next year here
I run into the same desk jerk
He tells me Kafka slept here
Only this time it doesn't work."

Ik moet er nog altijd om lachen. Een niet te missen plaat.