Rammstein - Herzeleid (1995)

Herzeleid
Rammsteins eerste was een van de laatste albums die ik van ze leerde kennen, vooral door mijn broer die dit album nu en dan draaide. Het album lijkt me vergelijkbaar met Sehnsucht, het eerste album van Rammstein dat ik leerde kennen van klasgenoten als zestienjarige.

Nu ik Herzeleid de afgelopen weken redelijk intensief heb beluisterd, moet ik concluderen dat ik dit album in de toekomst weinig ga luisteren. Voor mij bereikte Rammstein een hoogtepunt met Mutter. Herzeleid mist wat van de melodie en afwisseling van dat album. Herzeleid is vooral hard en stampend en leunt, behalve op de industrial aanpak, voor een deel op de duitstalige teksten. De snauwende, bozige Duitse klanken (met rollende rr) passen perfect bij de muziek. Het probleem is dat de muziek te monotoon is. Het is alsof elk nummer vanuit hetzelfde idee geschreven is, en bij Das Alte Leid begint het concept voor mij uitgewerkt te raken. Door ballads als Seemann wordt nog geprobeerd voor een beetje afwisselling te zorgen, maar dat is niiet afdoende.

Met de meeste nummers is niks mis, maar als geheel vind ik Herzeleid teveel een eenheidsworst. In mijn herinnering is Sehnsucht al beter dan dit album, maar dat album heb ik jaren niet gehoord. De komende week/weken ga die maar weer eens beluisteren.

3.0*

Natuurlijk klinkt Rammstein als Laibach.
Maar kijk eens wat verder.
Deze band komt net als Einstürzende Neubauten uit Berlijn, en ook die invloed hoor je wel terug.
Vergelijk de hoes van Herzeleid met die van Deutsch Amerikanische Freundschaft - Alles Ist Gut (1981), en je ziet zeker vergelijkingen.
Neue Welle en de disco van Modern Talking, de house van Scooter.
De horror van Falco’s Jeanne ( geen Duitser oké, maar wel succesvol daar).
Kortom een mix van typische Duitse factoren.
Misschien klinkt Laibach wel gewoon Duits.
Rammstein sloot goed aan bij de opkomende rock uit de VS; bij gitaarbands als Smashing Pumpkins en Nirvana, maar ook bij de elektronica van Marilyn Manson en Nine Inch Nails.
Rammstein; genoemd naar de ramp tijdens de vliegshow in 1988, waar tientallen om kwamen.
Alleen de naam wil al genoeg shockeren.
Toch al een rotjaar en rotmaand voor Duitsland.
In dezelfde maand; augustus vond de gijzeling van Gladbeck plaats, welke ook slachtoffers eisten.
Het contact welke de gijzelaars met de pers hadden is vergelijkbaar met die van de bankovervallers van de clip van Ich Will.
Nieuwszenders die de politie belemmerden.
Wat wil Rammstein bereiken?
De zwarte bladzijdes uit de geschiedenis verheerlijken, of juist bewust maken dat deze verschrikkelijke feiten niet vergeten worden.
Is Rammstein links?
Is Rammstein rechts?
Nemen ze zichzelf serieus?
Of overheerst de sarcastische humor?
Ook ik wist deze band niet te plaatsen.
Herzeleid sloeg in als een bom.
Sehnsucht het logische vervolg.
Mutter de grote doorbraak, vooral in de VS.
Iets wat bij opvolger Reise, Reise (Amerika) beaamd wordt.
Duidelijke zelfspot.
Ondertussen gelooft iedereen het allemaal wel.
De liveshows met Till Lindemann als hun eigen brandende Arcade Fire.
Neemt niet weg dat Herzeleid een droomdebuut was.