Alice Cooper - Along Came a Spider (2008)

Daar zat ik tot de aankondiging van die 'Welcome to my Nightmare' sequel dus inderdaad op te wachten. En dat lijkt me nog altijd een leuker idee. Ik hoop dat het er in ieder geval nog ooit van komt. Lijkt me niet dat nog hopen albums gaan volgen nu Cooper alweer 63 is ... maar ja ook daar kan ik me wel weer gigantisch in vergissen.

Ik was zeker ook benieuwd naar het concept van 'The Night Shift'! Hij had er al een stuk of 10 demos voor klaar. Dus ik ben praktisch zeker dat dit nog zal uitkomen. Hij zal inderdaad geen hopen albums meer uitbrengen, maar in het vorig deccenium heeft hij nog 5 albums uitgebracht.

Ik bedoel maar, Alice werd al afgeschreven na 'The Last Temptation. Om dan terug te komen met een klapper als Brutal Planet! Het verrassingseffect is met hem nooit ver weg .

Ik blijf erbij dat ik deze een vooruitgang vind t.o.v. de albums hiervoor (Dirty diamonds, The eyes of...en ook Dragontown). Deze 'pakt' mij veel meer bij de lurven. Al heeft dat wel even geduurd eer het zover was.

Van Dirty Diamonds en The Eyes of kan ik het begrijpen. Ze vertellen daar geen 'verhaal' in. Ieder nummer staat wat op zichzelf en dat is niet altijd even ideaal. Maar Dragontown bevat dit wel en een hele brede muziekwaaier. Dat kan dan weer wel in het nadeel van het album spelen ook, naturlijk. Maar over het algemeen, pakt Dragontown mij echt veel meer dan Along Came a Spider.

Bij mij was het omgekeerd. Ik vond het een goed album in het begin, maar na een eind begon dit te zakken. Het is allemaal wat glad. Overgeproduced misschien? En wat ik ook jammer vind, is dat hij op dit album geen vaste band heeft. Het zijn soms andere muziekanten die de instrumenten bespelen, en dat hoor je wel.

Ik steek de fout niet op de producer, maar ik zeg wel dat het veel beter ging klinken moest Ezrin achter de knoppen hebben gestaan.

Ik vind de produktie juist lekker rauw en ongepolijst. Hij trekt de lijn van de garage achtige rock, die hij op Eyes of en Dirty diamonds had, aardig door zij het iets beter geproduceerd. Ik ga trouwens niet zover door te stellen dat als Ezrin achter de knoppen zit, dat alles dan vanzelfsprekend goed is.

Hij heeft zich al voldoende bewezen, en daarom verwacht ik er dan veel van. Dan heb ik het wel over Ezrin bij Alice. Ik weet nog wel enkele albums dat hij heeft geproduceeerd, maar ik ken niet alles. Dus die lijn over zijn hele 'oevre' doortrekken doe ik ook niet.

Ezrin bij Alice Cooper echter, vind ik wel een goeie zaak.

Hij heeft er 11 van de 25 verzorgt, waaronder de albums tussen Love it To Death en The Alice Cooper Show (periode 1971 t.e.m. 1977). En daar zitten School's Out, BDB en Welcome to My Nightmare tussen.

Hij heeft Alice Cooper helpen maken tot wat hij nu is, en daarom is mijn waardering voor hem groot.

Klopt als een bus maar daarin schuilt mijns inziens ook een beetje het gevaar. Ben net als jij erg benieuwd hoor naar het nieuwe werkje wat ze samen gaan doen maar ik hou er wel degelijk rekening mee dat het ook net zo goed tegen kan vallen.

En ondertussen is er al een soort van nieuwe single 'gelekt'! Hij speelt een nieuw nummer live dat I'll Bite Your Face Off heet. Zoek maar op op youtube . Het is wel enkel maar live en meestal met een camera die nogal de wensen overlaat gefilmd, maar het is er toch! Ik ben toch zeer benieuwd naar Welcome II My Nightmare.

En vielip, ik mag er zelfs niet aan denken dat het kan tegenvallen. Of ik durf er niet aan denken, valt eraan te zien hoe je het bekijkt . Maar ik geloof er wel zeker in dat het nieuwe album beter zal worden dan dit hier. Ik hoop dat hij met zulke catchy nummers als dit hier uitpakt, maar dan op een heel andere manier geproduced. Dat zou op zich al een hele verbetering zijn.

Het wordt er niet veel beter op, of het te maken heeft met een bepaalde leeftijd (Ozzy heeft er ook langere tijd last van), een creatieve impasse of er andere factoren aan ten grondslag liggen maar hier moet ik mij ook doorheen ploegen. Along Came a Spider lijdt ook aan saaiheid en is gespeend van enig avontuur. Dat het geluid ook nog eens is dichtgesmeerd en de songs daardoor niet kunnen 'ademen' helpt ook al niet mee. Iets beter dan zijn voorganger maar het plaatje zal niet vaak gedraaid worden.

Tussenstand:

1. Billion Dollar Babies
2. Love It to Death
3. Welcome to My Nightmare
4. Alice Cooper Goes to Hell
5. Dada
6. Raise Your Fist and Yell
7. Hey Stoopid
8. Brutal Planet
9. School's Out
10. Muscle of Love
11. Lace and Whiskey
12. From the Inside
13. Dragontown
14. The Last Temptation
15. Constrictor
16. Killer
17. Trash
18. Easy Action
19. The Eyes of Alice Cooper
20. Along Came a Spider
21. Pretties for You
22. Special Forces
23. Dirty Diamonds
24. Flush the Fashion
25. Zipper Catches Skin

Saai en gespeend van enig avontuur? Weet je zeker dat je het juiste album op had staan?
Ik ga niet beweren dat dit een klassieker is o.i.d. maar saai en gespeend van enig avontuur zijn nou niet echt de termen die ik associeer met dit album. Het verhaal kan je totaal niet aanspreken maar de manier waarop Alice het brengt doet denken aan de manier waarop hij dat in z'n beste jaren deed. Creepy en onheilspellend zoals alleen hij dat kan. Het enige wat mij persoonlijk een beetje tegen staat is de muzikale richting waarin Alice het op dit album zoekt. Maar ik moet zeggen dat me dat inmiddels eigenlijk helemaal niet meer stoort.

Mijn waardering voor dit album is met de jaren alleen maar gezakt. Ik haal dit album slechts om twee redenen uit:

1. Ik heb nog eens zin in de nostalgische bevlieging die dit album me geeft. Dit album kwam met een pinball spelletje en ik heb dat spelletje rot gespeeld indertijd. En dit was ook de eerste Alice release dat ik op de dag dat het uitkwam heb meegemaakt.

2. Ik loop Alice voor de zoveelste keer chronologisch af (zoals ik vorig jaar heb gedaan om het aftellen naar onze verhuis te verzachten).

Anders laat ik dit album aan me voorbij gaan. Het kunstmatige geklap van de handjes op bepaalde nummers steekt m'n oren uit, en zoals ik al een paar keer heb gezegd is de productie (wat mij betreft) om bij te huilen.

Wat me dan wel weer blij maakt, is dat als ik Discogs open en de prijzen van de plaat bekijk, het altijd wel lijkt alsof er nog eens iemand €50 meer voor heeft betaald. Een waar collectors item!

Maar samengevat: ik zou ze eens allemaal in een lijstje moeten gieten, maar deze vliegt zeker bij de slechtste 5 albums van Alice Cooper.

Kan ik me totaal niet in vinden. Zoals ik hierboven al zei ga ik dit zeker geen klassieker noemen maar toch wel een genietbaar album hoor. Wellicht komt het omdat The Coop zoveel te gekke albums heeft gemaakt dat de fans niet snel genoegen nemen met een doorsnee album? De top 5 van slechtste Alice albums zou ik denk ik nog altijd met plezier draaien.

"Killer" op een zestiende plaats? Merkwaardig!

Dat zou het eigenlijk wel eens kunnen zijn. Wat andere mensen beschouwen als mindere albums vind ik dan vaak wel weer fantastisch. Maar deze... En ik vind het zo jammer want ik was in het begin echt verslingerd aan dit album.


En daar sla je nog eens nagels met koppen. Behalve deze dan misschien .