Duran Duran - Greatest (1998)

Blijft een heerlijk album om naar te luisteren met als absolute hoogtepunt: Is There Something I Should Know. Helder als kristal, poppy and onweerstaanbaar. Ik word er iedere keer weer vrolijk van.

Ik ben volgens mij een van de enigen die Serious een geweldig nummer vinden, swingt de pan uit. En Save a prayer, ook topnummer.

Serious is ook leuk, vooral omdat het veel minder doodgedraaid is dan veel van de overige nummers.
Vind Skin trade wel het juweeltje eigenlijk als ik weer naar de tracklist kijk

Prima verzamelaar van Duran Duran. Als je nog niets van ze hebt is dit een prima instapper.

Moet je je schamen

En heb je bijna alles in 1 keer

Ja, want meer dan hits maakten ze niet.

Zelf heb ik naast deze Greatest: Duran Duran, Rio, Seven and the ragged tiger, Arena, Notorious, Big Thing, Pop Trash en All you need is now. Mijn favoriete albums zijn Seven and the ragged tiger, Arena (het live-album) en Notorious. Die laatste klinkt lekker funky. Hun laatste plaat, Paper Gods, lijkt me niks.

En toch is Paper Gods een erg goede plaat die lekker weg luistert.
Geef het een kans zou ik zeggen, zonder teveel met de oude DD te vergelijken

Spoiler, Ik heb wat tracks op YouTube beluisterd en ik was er niet van onder de indruk. Jij vind het een goede plaat, ik niet. Maakt niet uit. Smaken verschillen, en dat is maar goed ook.

Smaken verschillen inderdaad. Persoonlijk vind ik The Wedding Abum niet zo veel aan.

Ik lees hier wat discussies over Simon Le Bon’s stemgeluid en bereik.
De man doet gewoon wat nodig is voor de band en het past prima in het totaalplaatje.
Pavarotti zal hij nooit worden, maar dat was ook nooit de bedoeling.

Ik pas m’n rating aan tot een 5 omdat het een geweldig overzicht is, de rampzalige edit van Save A Prayer ten spijt.

Ja, dat was ook zo’n beetje hun doorbraak in Nederland.
Knalde er lekker in bij m’n 9-jarige ik in 1983.

Een grootse band is Duran Duran niet maar zij hebben toch wel een aantal prima hitsingles achter hun naam en een compilatie als deze is zeker aan te raden.

En dit is dus helaas de algemene tendens in Nederland wat deze band betreft. Zwaar ondergewaardeerd. Als je hun gehele oeuvre zou kennen zou je dit niet zeggen (denk ik)

Duran Duran heeft beslist een aantal prima singles uitgebracht wat deze compilatie bewijst. Maar deze band naast Beatles, Rolling Stones of zelfs Abba plaatsen denk ik er niet aan.

Ik vraag mij af of dat zo is. De heren doen toch over het algemeen de grotere zalen/concerthallen aan in Nederland en qua bekendheid zit het volgens mij ook wel snor.
Waar zou je die tendens aan af moeten meten, puur en alleen verkoopaantallen of negatieve berichtgeving?
Wellicht heb je een punt maar ik denk dat het meevalt.

Duran Duran werd door de muziekpers niet serieus genomen vanwege hun imago maar succesvol was deze band zeker met name in de jaren '80.

En ook dat is maar ten dele waar. Vriend, vijand en de muziekpers zijn het erover eens dat 'Rio' één van de beste albums uit de eerste helft van de jaren 80 is. Als enig DD album duikt het nog steeds op in tal van aller-tijden-lijsten. Helaas zijn op deze verzamelaar het titelnummer en Save A Prayer ge-edit. Een aanklacht tegen de mensheid, noem ik dat

Maar dat is toch ook geen vergelijk? Waar komt die vandaan?

Maar naast singles hebben deze mannen echt ook wel heel goede niet singles gemaakt. Simon LeBon is een waanzinnige melodie componist, en dat uit zich echt niet alleen in de singles.. Just my 2 cents.



Abosluut waar, als hit schrijvers worden ze alom gewaardeerd. Maar (nog steeds) worden ze omschreven als de boy band van de 80s (wat gewoon onzin is, want dit zijn gewoon (toen) 5 vrienden die een bandje begonnen, zonder bemoeienis van een marketing machine) En hun album tracks vallen misschien wel juist door hun grote en vele hits in de vergetelheid.
Ze hadden waanzinnig veel succes in de 80's, maar toch, net als Depeche Mode, blijft dit een ondergewaardeerde band in NL. Het is voor beide iets minder geworden, maar als ik hier LucM de opmerking zie maken dat ze geen grootse band zijn, dan vraag ik me toch sterk af hoe veel verder je hebt gekeken dan alleen de hits. Want als je de hits kan waarderen, kan je ook zeker alles t/m Notorious waarderen, en zeker ook het recentere All you need is now, tenminste, dat vermoed ik.

Duran Duran sla ik hoger aan dan al die latere boysbands (Take That, Backstreet Boys ...) en ook de meeste hitparadepop sinds de jaren '90 (Rihanna, Britney Spears, Katy Perry ...). Maar vergeleken met tijdsgenoten als bv. U2, R.E.M. en The Smiths valt deze band licht uit. Ze hebben wel een aantal goede albums (Rio vind ik de beste) maar een echt meesterwerk zit er niet tussen itt. voornoemde bands. Simon LeBon is wel een goede componist maar waanzinnig is een te groot woord.

Rio is wat mij betreft echt wel een 80s meesterwerk , erg consistent. 1 van de beste platen uit de eerste helft van de jaren 80.

deze best of is btw ook aanstaande op wit vinyl , voor het eerst op LP denk ik ook. Ben benieuwd hoe die klinken zal

DD is geen boyband

Vind ik ook niet.

Ik ben toch gevallen voor het kopen van de lp. Mooi artwork. Daar hebben ze niet lullig over gedaan. Helaas Het geluid is prima. Ik lees veel negatieve verhalen over warped vinyl, en ruis in de platen, maar ik heb (dan blijkbaar veel geluk) er geen last van.

Lees ook veel commentaren over de versie van Ordinairy world, op de cd is dat de single versie, en op LP is het de album versie. ik persoonlijk vind de edits vaal verminkingen, zo ook bij die track, dus is het een verrijking dat dit de album versie is.

Echter is het natuurlijk wel grappig om juist weer de single versies op een verzamelaar te hebben, dus vanuit die blik snap ik het commentaar wel. Plus dat ze dus echt de tracks opnieuw hebben verzameld en gemastered voor deze release, dat is wel duidelijk.. Wat dan de keuze is geweest om die versie te pakken weet ik natuurlijk niet.

Al met al, een leuke release voor hen die graag iets van Duran Duran op lp willen hebben. Het is natuurlijk wel een groot feest der herkenning, en misschien voor de jongeren een leuke ontdekkingstocht. Ik vind het een vrij dure plaat, maar zag ook dat in de 1e week meteen alles was uitverkocht. Dus eniogszins gelimiteerd is de witte versie wel denk ik. Geen idee hoeveel er zijn.

Er zal daarna vast nog een normale zwarte lp versie komen gok ik zo.

Fijne verzamelaar van een groep die ik eigenlijk niet zo goed kende. Zeer vermakelijk! 4*

1. Is There Something I Should Know? (4:10)  --- 4,0
2. The Reflex [The Dance Mix - Edited Version] (4:24)  --- 4,0
3. A View to a Kill (3:36) --- 4,0
4. Ordinary World (4:41) --- 4,0
5. Save a Prayer (3:47) --- 4,0
6. Rio [US Edit] (4:46) --- 4,0
7. Hungry Like the Wolf (3:26) --- 4,0
8. Girls on Film (3:28) --- 4,0
9. Planet Earth (3:56) --- 3,5
10. Union of the Snake (4:23) --- 3,5
11. New Moon on Monday (4:16) --- 3,5
12. Wild Boys (4:18) --- 4,0
13. Notorious (4:00) --- 3,5
14. I Don't Want Your Love [Shep Pettibone 7'' Mix] (3:48) --- 3,0
15. All She Wants Is [7" Version] (4:27) --- 3,0
16. Electric Barbarella [Edit] (4:18) --- 3,5
17. Serious [Edit] (3:57) --- 3,0
18. Skin Trade [Radio Version] (4:27) --- 3,0
19. Come Undone [Edit] (4:15) --- 3,5

Duran duran was vroeger altijd meer een band voor mijn zus dan voor mij. Maar naarmate ik ouder werd kon ik die popdeuntjes meer en meer waarderen. Al vind ik nog steeds zeker niet alles even goed. Er zitten grote verschillen tussen voor me. Absolute favoriet voor me van dit album is save a prayer. Met name het synthesizer arrangement en het gebruik van de sequencer in een nummer als dit is heel knap gedaan. Een andere favoriet van Duran duran, dat niet op dit album staat is The Chauffeur. Ook zo'n meesterwerk.

Greatest is best een leuke verzamelaar hoewel je altijd kan discussiëren over de tracklist aangaande zo'n compilatie.
Als ik de losse albums maar ook dit schijfje zo overzie heeft de band toch een hele rits prima songs gecomponeerd.
Een ieder heeft zo zijn eigen favorieten, bij mij vormen Skin Trade, Notorious, Ordinary World en het fraaie Come Undone de beste tracks op dit schijfje.
Die laatste twee songs staan op The Wedding Album, een wat onderschatte plaat uit 1993 waarbij niet alles even sterk is, maar de schijf wel goed paste in het tijdsbeeld van begin jaren 90.