Duran Duran - Greatest (1998)

Hoezo niet hoogstaand? Wel eens de baspartijen van Rio en Save A Prayer gehoord? Sowieso is de ritmesectie van de klassieke line up één van de beste ooit. Bovendien worden de composities origineel uitgevoerd.

"Een van de beste ooit" is misschien wat overdreven, maar sterk is deze tandem wel degelijk!

Roger is de steady (zeer steady) drummer, de drummer die zich zeer thuis voelt met een click track (metronoom), en een die de kunst van het weglaten beheerst! Hoewel hij een aantal drumpartijen op de eerste albums behoorlijk overduidelijk bij Japan heeft weggeplukt, weet hij er toch zijn eigen feel aan te geven.

John is wereldwijd onderschat, period! Ontzettend melodieus ingesteld zonder ooit een storende factor te zijn. Een aantal van zijn melodieën vervullen hoofdrollen in songs, zeker op eerdere albums.

En als ik toch bezig ben;

Andy kun je makkelijk vergeten, maar zijn gitaarskills waren bij zijn aantreden in de band al top notch. Zeker op de eerste twee albums, waar hij nog voldoende ruimte kreeg, was dit goed te horen. Zeer strak, ook! En waar John een melodieuze partij vervulde kon Andy zich prima beperken tot een vette chordriff (Rio) of andersom (Hungry like the wolf). Andy is een echte rocker (verklaart waarom hij al twee keer is opgestapt), hij kon zijn ei op de eerste twee albums dan ook prima kwijt. Hiermee was hij ook een bepalende factor voor het unieke vroege bandgeluid; jaren 80 glitter met een ruwe rand. Hiermee waren ze een stuk interessanter dan bands als Spandau Ballet die enkel glibberig en glad waren.

Nick, de Andy Warhol/David Sylvian wannabe, is iemand die houdt van gekke sounds en mooie soundscapes, maar tegelijkertijd iemand met een goed oor voor melodie. Helaas was hij ook de man in control in de studio, waardoor de instrumentale balans na Rio zoek was en logischerwijs de keyboards de overhand kregen.
Maar het is hem vergeven, met zijn interesse voor de mogelijkheden van synths drukte hij een stempel op hun sound. Met zijn soundscapes, maar ook met zijn soms onweerstaanbare melodieën (alleen al zijn aandeel in Save a Prayer rechtvaardigt zijn aanwezigheid)

Simon heb ik het al eerder over gehad; onderschatte factor. Zijn zang kon tonaal nog wel eens op het randje liggen, maar zijn gevoel voor melodie hebben deze band hun hits bezorgd. Zeker deze compilatie geeft dit goed weer; alle refreinen zijn sterk en blijven hangen (dat was bij mij het geval, ik ontdekte de band pas echt nadat een aantal zanglijnen van hun hits een jaar of 6 in mijn hoofd hadden gehangen). Daarnaast, en hier heb ik al meerdere posts over gezien; zijn tekstuele capaciteiten.
Bij zijn aantreden kwam hij met een boek vol zelfgeschreven teksten en poëzie aanzetten. De teksten waren vaak iets minder direct en brachten meer diepgang dan de gemiddelde band in hun vaarwater.


Maar alsnog, deze fusie van sterke componenten komt het best tot uiting op het naamloze debuut en Rio. Ik prefereer deze dan ook boven deze compilatie. Niet dat de rest van de songs slecht zijn, zeer zeker niet, maar hun beginperiode was voor mij nu eenmaal hun beste. Wat ik aan de andere kant dan wel weer kan aanmoedigen is dat ze altijd wel in waren voor een experimentje op zijn tijd. Dat dit dan niet altijd even goed uit de verf kwam is ze vergeven.

Goede verzamelalbum, maar ik mis een paar singles zoals: Careless memories, My own way, Meet el presidente, Do you believe in shame, Violence of summer, Too much information (mijn favoriete single), White lines, Perfect day en Out of my mind. Naar mijn mening hebben ze te veel nummers weggelaten, maar dat bederfd de pret niet.

Heb deze cd in 2000 een keer in een opwelling gekocht omdat ik Ordinary world een mooi nummer vind.

Werd daarna uitgelachen door de vader van een vriend van me toen ik de cd meenam terwijl hij erbij zij dat dit toch wel helemaal fout en uit was.

Maar ze hebben wel een paar boeiende nummers gemaakt.

Duran Duran in hun succesperiode herinner ik mij voornamelijk als opgedofte showbinkies die het erg goed deden bij de meiden .
Achteraf gezien niet helemaal terecht . Want veel singles waren wel degelijk kleurrijk en apart .
Ik heb wel altijd wel moeite gehad met het gebalk van Simon Le Bon . Sommigen houden van die snik , maar ik kan het moeilijk 1 album uithoren .
Dit is overigens wel een prima verzamelaar . De beste singles keurig op een rijtje . Zelfs een later hoogtepunt als Ordinairy World staat er op . Er staan ook wat nummers op die mij minder beroeren . Wild Boys vond ik altijd al een draak en met I don't Want Your Love en All She Wants is heb ik evenmin weinig .
Maar met Rio , Save A Prayer , Union Of The Snake , New Moon On Monday , Notorius en Skin Trade heb je uiteindelijk weer een paar parels . De rest zit er wat tussen in voor mij .
Hun albums vind ik een stuk minder . Notorius vind ik een lekker album .

dit is gewoon alle 19 goed (oke Electric Barbarella niet een hoogstandje en Rio vind ik juist niet 1 van hun topnummers)

Maar we missen weer Do you believe in shame-1 van hun mooiste nummers

die covers staan er gelukkig niet op (Perfect day is een draak) en White lines is alleen grappig maar doet het origineel geen eer

Zie hierboven dat bikkel niet zo weg is van Simon Le Bon, maar ik wou even kwijt dat ik hem toch één van de beste zangers vind. Een mooie stem met een ontzettend groot bereik.

Wat betreft Duran Duran, heb ik aan deze compilatie genoeg in huis. Een goed album maar nodigt niet uit om me verder in de band te verdiepen.

Een ontzettend groot bereik heeft Simon Le Bon niet, in Wild Boys klinkt zijn falsetto regelmatig vals. Maar dit is wel een prima hitcompilatie van Duran Duran, een paar mindere nummers ten spijt.

Dat je Simon Le Bon één van de beste zangers noemt en beweert dat de man een groot bereik heeft is natuurlijk gewoon onzin. De man heeft helemaal geen groot bereik en is absoluut geen begenadigd vocalist, dat durf ik wel een feit te noemen.

Dat je vind dat Simon Le Bon een mooie stem heeft is natuurlijk gewoon je mening en daar zal ik dan ook niets van zeggen.

Ik vind dat Le Bon vroeger best een flink bereik had. Hij was goed in de laagte maar kon ook pittig hoog komen. Hij houdt zich nu nog steeds prima staande, hoewel z'n bereik is afgenomen (niet onlogisch). Daarbij was hij ook niet altijd even zuiver

Ja, dat laatste zal het dan wel zijn.

Ik ben een Duran Duran-fan, maar realist genoeg om toe te geven dat Simon Le Bon geen geweldige zanger is. Maar de wereld van de popmuziek zou maar saai zijn, als we alleen maar perfecte zangers en zangeressen mochten aanbidden.

Bovendien heeft Le Bon wél een unieke stem, een stem die onmiskenbaar past bij de stijl van Duran Duran. Samen met zijn bijzondere gevoel voor melodie en zanglijnen, en sterke lyrics, geeft hij Duran Duran die uit duizenden herkenbare sound.

Duran Duran zonder Andy Taylor....dat kan nog net. Maar Duran Duran zonder Simon Le Bon...nee, dan is het einde verhaal.

Ik geloof niet dat het saai zou zijn als iedereen in de muziekwereld perfect zou zingen, daar geloof ik niet in. Echt een ramp vind ik het niet als een zanger of zangeres niet heel zuiver zingt. Neem nou Win Butler en Régine Chassagne van Arcade Fire. Dat heeft soms niets met zingen te maken wat hun doen, maar het is voor mij wel emotie tot op het bot en ik vind het prachtig.

Het ging mij er meer om dat het feitelijk gewoonweg onjuist is als iemand zegt dat Le Bon een goede vocalist is die een hoog bereik heeft.

Klopt. Simon Le Bon is geen fantastische zanger. Hij heeft z'n beperkingen. Niet altijd even toonvast (met als tenenkrommend dieptepunt A View To A Kill tijdens Live Aid '85).

Maar hij is zeker geen slechte zanger.
Zijn stem past bij de muziek van Duran Duran.
En hij heeft een feilloos gevoel voor melodie.

Ik durf het gewoon nog een keer te herhalen, dan zet ik hierbij dat het mijn mening maar is, en binnenkort een gratis hoortest laat doen.

Dat zou ik dan inderdaad maar laten doen

Puur zangtechnisch gekeken is het niet zo'n beste zanger, dat staat volgens mij los van een mening. Jou mening kan zijn dat je het mooi vindt

Maar goed... Laten we het gewoon weer over de muziek hebben en niet te diep op het zangtechnische gedeelte ingaan. Anders dwalen we zo af.

Ik spring ook even bij; groot liefhebber van de band, en inderdaad simon is een middelmatige zanger die wel zijn stinkende best doet en zoveel mogelijk live wil zingen, en daar is ook wat voor te zeggen.
Tijdens de astronaut tour was duidelijk te horen dat ie zangles heeft genomen, en Ik durf dus te stellen dat ie nu veel beter zingt als 10 jaar terug. Voorbeeld: de hoge uithaal in ordinairy world was in 93 of heel erg vals, of hij zong m laag. Nu, sinds 2005 doet ie m gewoon goed.

Heb ze veel live gezien, en hij is gewoon een goede zanger met een uniek geluid, want ik heb er nooit een gehoord die in de buurt kwam. Dus conclusie, uniek ja, en qua zanger zeker niet de beste, maar wel een goede.

Vandaag het album nog maar eens goed beluistert, en ik geloof niet dat ik van mening verander. Mischien dat het technisch allemaal niet in orde is, en dat het live niet uit de verf komet maar die zangers ken ik wel meer, mijn mening is gebaseerd op dit album (en mischien hebben ze wel een hele truckendoos gebruikt om het zo te laten klinken), en op de muziek die ik luister. Dus mischien dat ik Simon zo goed vind omdat de meeste zangers waarna ik luister slechter klinken.
Waarschijnlijk zou ik groot bereik als hoog bereik moeten beschouwen, want heel laag zingt hij niet maar ik ken veel beperktere zangers. En er zijn er maar weinig die in het hoog, net als bv. in Wild Boys, zo krachtig in het hoog zijn.

Veel mensen vinden Roy Orbison, Del Shannon, en Jim Reeves bv heel goede zangers, ik luister ook graag naar ze en ze hebben een mooie stem, maar zullen nooit mijn favouriet zijn, want het is vaak gezongen zonder kraak noch smaak zeg maar.

John Lennon is een idool van me, en van hem luister ik meer dan zijn reguliere albums, tja en dan zit hij er ook nogal eens een keer naast, en soms klinkt hij dan ook als een kraai. Maar als ik dan alles optel, aftrek en vermenigvuldig dan noem ik hem ook één van de beste zangers. Paul Mc Cartney heb ik vier keer live gezien, dan zong hij zo ontzettend zuiver dat de rillingen over je rug lopen. Kocht ik daarna de live cd van de tour, bleek het op het album (Good Evening NYC) toch niet zo te zijn blijven plakken. Als ik mijn mening zou moeten baseren op die ene cd dan zou ik hem zelfs een slechte zanger noemen.

Simon Le Bon krachtig in het hoog? Hij zit soms een halve noot ernaast en heeft duidelijk moeite de hoogste noten te halen. Dan is Roy Orbison een veel betere zanger: zuiver, breekbaar en emotioneel. Staat dit soms synoniem met kraak noch smaak? Dat je dat van Jim Reeves zegt kan ik nog wel aannemen, een zuivere en warme stem maar wel erg zoet.

^ maar nu wordt hierboven geschreven dat er bij geschaafd is in de studio. Dat is bij Duran Duran zeker niet het geval. Luister maar naar de demos van de 1e 2 albums. Simon is niet de allerbeste zanger, maar zeker ook niet de allerslechtste. En die hoge tonen in Wild Boys haalt ie live ook gewoon, dus nu wordt ie onterecht afgebrand vind ik. Dat ie niet altijd zuiver zingt is duidelijk, maar hij zingt live gewoon goed. Lennon wordt genoemd..... als ik eerlijk moet zijn vind ik LeBon live beter dan Lennon, want die zat er inderdaad ook nog wel eens naast.. kijkend naar mijn nickname zegt dat genoeg hoe ik er over denk

Voor een ieder die Le Bon een slechte zanger vindt: zoek Finest Hour in Hammersmith Odeon maar eens op (2005). Of Save A Prayer van Live From London. Lastig nummer om te zingen met grote intervallen.

Zover we het hierover gaan hebben, inderdaad. Dat Jim zoet klinkt heeft er dan niks mee te maken. Ze zingen elk nummer op dezelfde manier. (VOLGENS MIJ !!!!!) En dat probeerde ik voorzichtig kraak noch smaak te noemen.

Maar beshouw dit maar als niet geschreven, ik heb al genoeg op mijn nek gehaald door Simon één van de beste zangers te noemen.

Come undone is zeer prettig en gelukkig nooit doodgedraaid, al kan ik me die aquariumclip wel herinneren, dat die erg veel op MTV voorbij kwam

Eventueel voor de die hards onder jullie: op itunes staat de 'Piano Tribute to Duran Duran'. Heel rustige pianomuziek van grote hits die aantoont dat de band echt sterke melodieën gecreëerd heeft.

Ben geen fan van Duran Duran, maar naar dit album luister ik met veel plezier Favoriet voor mij is Odinariy World *4.0

Le Bon is wel een onderscheidend vocalist. Hij heeft iets eigens en daarmee kom je een heel eind.
Wel een zanger waar je van moet houden, ik niet echt eigenlijk. Zijn klankleur vind ik niet mooi.
Maar bij bepaalde songs komt het beter uit de verf dan bij andere.

Le Bon zal denk ik op weinig lijstjes voorkomen waar het om "beste zangers" gaat, in de analyse van Bikkel kan ik me wel goed vinden.

De man is een zeer onderschat tekst en melodie schrijver. Vele juweeltjes geschreven, maar vaak afgedaan als die mooie jongens band (in de 80's) en later als dat bandje van toen...

Dat men zijn stem niet altijd trekt snap ik ook wel, hate it or love it. Ik hou ervan.

Ooit meegenomen voor een zacht prijsje deze cd/dvd combi.Prima jaren 80 en 90 pop ,maar het is sterk genoeg om er hedentendage nog van te genieten.Vaak vond ik de studioalbums een beetje verzanden in nietszeggende tracks maar de singles zijn stuk voor stuk ijzersterk.Dan heb je met deze verzamelaar een perfecte collectie van Duran Duran in huis.De dvd is ook leuk ,al was het alleen maar om die belachelijke 80' outfits nog eens voorbij te zien komen