George Michael - Ladies & Gentlemen (1998)

Ik vind dat juist een typische sky radio song geworden en echt een mega grote misser wat mij betreft. Zodra ik hem ergens hoor, loop ik weg of zet ik hem af, wordt er echt onpasselijk van. En dat in tegenstelling tot de versie van Stevie. Maar goed smaken verschillen. Van mij had hij niet op deze cd gehoeven, sterker nog wat mij betreft had hij gewoon van dat nummer af moeten blijven.

Wat betreft dit album vind ik alleen de 1e cd de moeite waard. De nummers van de 2e cd vind ik niet te pruimen. van nummers als 'As' en 'I Knew You Where Waiting (For Me)' krijg ik zoals eerder gezegd een heel naar Sky Radio gevoel. De rest is gewoon niet aan mij besteed. Dus voor mij alleen cd 1

Mooi overzicht van zijn carriere (waar veel meer in had gezeten als je het mij vraagt).

Ook deze heeft uiteindelijk de weg naar mijn cd-kast gevonden. Ik heb hem met name voor de eerste cd gekocht, m.u.v. 'Don't Let the Sun Go Down on Me', wat een vreselijk duet is dat. Dan liever Elton J's solo versie, al is die nog steeds een beetje jammer.

De dance-CD (CD2) op mijn MP3-speler gezet, heb even geen zin in progressieve metal.
Perfect klinkende popnummers zijn het....

Ja, en gelukkig is George Michael solo gegaan. Want ik vond Wham eerlijk gezegd maar zo zo. George Michael is een divisie hoger gaan spelen.

En dat begon al gelijk met het prima Careless whisper.
Zijn rustige nummers zijn voor mijn gevoel het sterkst, daar ligt zijn kracht.

Yep, Wham dat was een grote tegenstelling met wat hij solo te bieden had. Careless Whisper maar ook Diffrent Corner dat was ook gelijk tekstueel van grote klasse.

Wham draai ik nooit, George solo daar in tegen zeer regelmatig.

Een mooie doorsnede van George z'n solowerk en een aantal nummers die niet op andere albums staan van hem zoals I Knew You Were Waiting of Don't Let The Sun Go Down On Me. Verder is denk ik op uitzondering van I Want You Sex zo ongeveer iedere hit opgenomen dis het is een redelijk compleet overzicht en als je deze hebt hoef je eigenlijk geen ander album meer van George.

Het enige jammere is dat niet is gekozen voor de 6.30 versie van Careless Whisper maar voor de single editie, vond de lange uitvoering altijd veel beter met dat prachtige intro. Ook mooi dat A Different Corner hier ook op staat ook al stonden deze ook beide al op The Final.

Een veel betere verzameling dan 25.

Zijn beste nummer vind ik nog altijd "Freelove Freeway", raar dat die hier niet te vinden is :/

de uptempo nummers zijn wat ik het liefst van hem hoor, nummers zoals Too funky, Star people en Outside. De ballads zijn ok (Careless whisper, A different corner) of vreselijk (Don't let the sun go down on me, Kissing a fool)
En zijn versie van Killer vind ik ook niet echt geslaagd (veel te snel na het origineel uitgebracht)

George Michael...niet een van mijn favoriete musici,wel inmiddels geaccepteerd als toch een vak artiest met vaak goede songs.
Daarom is deze compilatie ideaal voor mij,ik hoef alleen maar een mooi overzicht van zijn betere werk,en dan ben je met Ladies and Gentleman het beste af..
Zijn covers zijn meestal niet mijn ding,Hoewel altijd goed bezongen door Michael,hoor ik 10x liever het origineel zoals As ,of Somebody To Love ,helemaal vervelend vind ik Don't Let The Sun Go Down On Me..veel mooier is het org van Elton John
Uitzondering ,..... gek genoeg voor mij dan,hoewel ik vooral deze originele versies hoog heb staan, vind ik de combycover Killer/Rollin' Stone wel geslaagd
Waar ik het meest voor val ,zijn juist de gevoelige songs zoals Kissing A Fool....Cowboys And Angels
(Ook dus aangevinkt) en vooral zijn mooiste...Jesus To A Child

George Michael zijn muziek is na het goede debuut wat te zoet geworden voor mij. Wat niet wegneemt dat ik hem een fantastische zanger vind. Waarschijnlijk had hij net teveel hits voor een enkel album en lijkt het er voor mij op dat er een aantal "opvullers" is gekozen. Dan had ik liever de lange versie van Careless Whisper en de single versie van I Want Your Sex erbij gehad.
Niettemin een mooi overzicht van zijn werk.

Too Funky ook echt weer zo'n typische kinky George Michael knaller.

As ook een heerlijk nummertje eigenlijk.

Enige wat hier nog ontbreekt is de versie van Heal the Pain met Paul McCartney die het origineel eigenlijk wel een beetje opzij schuift, maar pas op de volgende verzamelaar Twenty Five zou verschijnen.

Fluwelen stem van Paultje blijkt perfect op dit nummer en bij die van George te passen. Bijna of het oorspronkelijk zo bedoeld was, vandaar.

Beetje flauw om op een verzamelaar te gaan stemmen alleen omdat je toevallig alle nummers kent, maar dit is wel een heel goeie.

Het wil maar niet lukken om dit te begrijpen.
Wanneer mag je dan wel op een verzamelaar stemmen?

Dat moet iedereen voor zichzelf beslissen, ga ik verder niet over.

Ik zou zelf zeggen wanneer de verzamelaar als album op zich daadwerkelijk iets voor jou heeft betekend. Wat bij mij inmiddels wel redelijk het geval is. Abonnementje op Spotify tegenwoordig, is toch de toekomst, en dan is het wel lekker om deze of Twenty Five eens op te zetten.

Deze heeft dan misschien geen nummers van Patience, niet het duet met Paul, en ook niet de onsterfelijke Wham! evergreen die steeds weer onze warmste tijd van het jaar kleurt en verrijkt.

Maar wat deze wel heeft is het adembenemende nummer met een van mijn andere helden: Elton John.

Zat 'm vandaag nog te luisteren, op het moment dat George zegt 'ladies and gentlemen, mister...' krijg ik al kippenvel. En dan zet dan eindelijk dat machtige stemgeluid in, ook hier twee muzikale giganten bij elkaar.

Op dit moment ook maar weer eens even opgezet, werkelijk waar een prachtige vertolking.

En een uitermate fijne collectie nummertjes dit, vooruit:

4.5*

Vandaag voor de gelegenheid eens opgezet. George Michael is niet een van mijn muzikale helden, maar door de jaren heen heeft-ie toch heel wat mooie nummers geschreven. Ik val met name voor zijn rustiger nummers, zoals Kissing a fool, Careless whisper, You have been loved, Heal the pain en Jesus to a child. Wat dat betreft is het handig dat deze verzamelaar is opgedeeld in een 'For the heart' en een 'For the feet'-CD. Al vind ik het doorgaans geen probleem als een verzamelaar dat soort nummers door elkaar mixt. Maar nu kun je het een beetje op de gelegenheid afstemmen.

Over zijn covers denk ik wisselend: het duet met Elton John, hoewe; opgenomen tijdens een bijzondere gelegenheid, voegt voor mijn gevoel niet veel toe aan de originele versie van Elton John, net zomin als As van Stevie Wonder. De combi van Killer en Papa was a rolling stone vind ik dan wel weer aardig gevonden, hoewel ook hier geldt dat de originelen beter zijn.

Verder is dit een behoorlijk complete verzamelaar. in elk geval tot 1998, het jaar waarin hij werd uitgebracht. Zeker als je bedenkt dat vrij veel losse nummers niet op andere albums staan; die worden hier mooi samengebracht. Fijn ook dat zijn allerbeste cover hier op staat. Want hoewel George's versie van Somebody to love het Queen-origineel niet overtreft, heb ik toch bewondering voor deze uitvoering. Het is immers zo'n nummer waarmee je heel gemakkelijk onderuit kunt gaan, maar George Michael slaat zich er met verve doorheen. Voor velen - ook voor mij - werd die uitvoering met gemak het hoogtepunt van de Freddie Mercury Tribute.

Je kunt van hem vinden wat je wilt, maar hij was wel een getalenteerd songwriter en een erg goede zanger. Zijn uitvoering met Queen van Somebody to love is de enige die recht doet aan het nummer zonder Freddy.

Dus een mooie verzamelaar, met veel variatie in de nummers.

De enige goede verzamelaar van George Michael. De zeven jaar later verschenen release Twenty Five bevat een aantal onnodige tracks (de Heal The Pain versie met Paul McCartney) en mist helaas een paar juweeltjes (Cowboys and Angels), leuk voor de die hard fans, maar voor de geweone fan/liefhebber is deze verzamelaar de enige juiste. Want laten we eerlijk zijn, na deze verzamelaar bracht de beste man weinig boeiends meer uit.
De eerste cd is mij favoriete schijf. Over het algemeen krijg ik van teveel ballads achter elkaar al snel een overkill, maar bij George kan ik ernaar blijven luisteren. Zoals al door meerderen aangegeven stoort het duet met Elton John een beetje en persoonlijk heb ik ook niet zoveel met het duet met Astrid Gulberto.

Nu ben ik sowieso niet zo'n duetten man, want As met Mary J. Blige op disc 2 skip ik eigenlijk ook altijd. Al vind ik de nummers met Aretha en Queen nog niet eens zo verkeerd.

Ik las nog ergens dat iemand niet begreep dat George zo snel na het uitkomen van het origineel een cover van Killer (Adamski) uitbracht. Heel simpel, George wilde door zijn conflict met platenmaatschappij Sony niet op tournee om zijn album Listen Without Prejudice vol. 1 te promoten, dus ging hij op de Cover to Cover tour, een tour waarbij hij alleen maar nummers van andere artiesten zong. Dodelijk saai natuurlijk, maar ja hij deed het en Sony bracht deze versie uit op single om op het succes van her origineel in te spelen. George bemoeide zich destijds niet met de releases van Sony.

Maar terug naar deze verzamelaar, gewoon vijf sterren, omdat alles wat je van George in huis moet hebben hierop staat.

Het verhaal over Killer klopt niet helemaal. George bracht deze zelf uit op de Five Live EP (en als losse single in een mix met Papa was a Rollin’ Stone) die niet bij Sony maar bij Parlophone verscheen.

En daar heb je helemaal gelijk in, was ik vergeten.

Geweldig album, wat had hij een prachtige stem. Moge hij ruste in vrede.