The Roots - The Tipping Point (2004)

ik heb illadelph op 5 sterren staan omdat het gewoon briljant is, things op 4,5 sterren, en dit album momenteel ook. echter omdat dit album zo steengoed is én niet oldscool is maar uit 2004, verdiend deze plaat ook de volle mep. hoe knap om in tijden van commercie en platheid nog zo'n wereldplaat in elkaar te zetten als the tipping point, daarbij klinkt deze plaat ook nog eens nieuw en vers.

the roots is (voor mij sowieso) de meeste constante (kwa muzikale kwaliteit) hiphopformatie ooit.

Ik denk dat de meeste dit wel kennen,maar het is gewoon vet.

http://www.youtube.com/watch?v=03ybqP7G6Po

meer pop? ja...daardoor niet goed? nee...
Wel minder dan Illadelph halflife en Do you want more !? daarom 4*

Na een paar keer luisteren klinkt dit erg matig, hopelijk gaat deze nog groeien.

Ja, bij mij ook..althans matig zou ik het niet noemen gewoon niet Roots niveau, maar Don't say nothing is echt ziek! Die beat lyrics, dat gemompel: officieel aan.

Hij doet het toch wat beter bij mij.

Heb hem nu ook weer eens opstaan. Blijft een lekkere plaat..

The roots maken nou precies de hiphop die mij aanstaat, een goede beat, goede flows, nice lyrics, prettige vocals, alles in balans. Geen extra frutsels, irrante overproductie van geluiden o.i.d. Nee gewoon chill, gewoon The roots.

Heerlijk, sit back and relax.

Geen tijd om een review te schrijven, maar na 5 jaar vond ik deze cd terug in een kast, ergens onder een stapel boeken...

Een album terugvinden waar je jaren geleden aan verslaafd was, om het dan weer in je stereo te steken, ik denk dat elke muziekliefhebber wel weet over welk gevoel ik het heb...
Man man al die herrinneringen

Absolute genialiteit hier: beats, lyrics, raps, ongelofelijk...
Zonder meer : 4.5*

Halfje erbij. Ik vind dit ook gewoon één van hun betere platen. Die beats! En die lyrics! en ja, eigenlijk alles..

Vind dat er maar weinig groepen zijn die hiphop zo goed voortzetten als The roots, of nou ja, weinig groepen die ik ken. Die zo innovatief zijn qua beats en zo'n chille flow hebben en tegelijkertijd ook nog kwalitatief goede lyrics bieden. Die vocals van de MC's zijn ook gewoon lekker. Echt respect voor deze heren.

Wat een vette schijf. Voer voor ieder wat wils.

Enerzijds heb je de Scott Storch-producties die hier echt wel van topniveau zijn en passen bij Black Thoughts stem.

Anderzijds verloochenen The Roots hun muzikale roots niet op deze plaat. Oké, Duck Down en vooral Don't Say Nuthin' zijn we niet van hen gewend, maar de soul zit er zeker in. Daarnaast zijn liedjes als Star, I don't Care en Guns are Drawn magnifiek.

Ook de jamsessie op het einde van de plaat toont nogmaals hoeveel talent deze hiphopformatie wel niet heeft. Een bewijs dat volwassenen ook deze muziek kunnen waarderen.

Enige minpunt van de plaat zijn de nummers Web en Boom!, vette raps, maar ook niet echt ontspannend. Daarom een 4* en geen 4,5*

Heerlijk album, divers, sterke beats en lyrics, naar mijn mening beter dan de populaire Illadelph halflife en dit is dan ook mijn favoriete plaat van The Roots. Favo nummers: I don't care, Why en Guns are drawn.

Zoveel mensen die dit album kennen, maar niemand is het opgevallen dat Black Thought een geniale imitatie dropt van zowel Big Daddy Kane en Kool G. Rap op het nummer Boom! Althans, ik hoor niemand erover......

Dit is toch gewoon Black Thought zelf?

Ja.

Mijn excuses ik meer verstand van Malcolm X dan van The Roots zelf Iemand een idee waarom het niet bij de cover met Malcolm bleef?

Het origineel moet inderdaad met Malcolm X zijn, latere versies (waaronder de iTunes versie) hebben deze cover.

Oftewel: dit is de goede cover.

Opeens was daar het besef: Ik heb nog een account op MUME. Hoewel ik de site vrijwel dagelijks check maakte ik hier geen gebruik meer van. Wachtwoord opgevraagd en ik ben terug.

Gelijk Tipping Point ingetypt bij zoeken.

Ik maakte kennis met The Roots via de plaat Rising Down. Hoewel ik op die leeftijd misschien nog niet klaar was voor The Roots (waarom niet is mij ook een raadsel) is dat album ook niet een van de meest spraakmakende album van de formatie. Toen ik een tijdje geleden Illadelph Halflife checkte en dit jaar het overweldigende How I Got Over was ik verkocht. Ben direct de hele discografie van The Roots gaan checken en werd echt overrompeld. Wat een muziek. Echt fantastisch. Zo ook deze met Don't Say Nuthin' voor mij als hoogtepunt.

Ik vind hem er ook zoveel op lijken. Visueel gezien zou de cover ook zo uit een spaghettiwestern kunnen komen.

Damn deze opnieuwbeluisterd, moet gewoon een halfje omhoog, de sfeer op dit album is prachtig. Bijna alle tracks zijn goed, web en boom vind ik zelf minder en dat is jammer anders was het van voor tot einde goed en tja dan had ik een 5 moeten geven. Maar een 4.5 is zeker wel terecht

Hoor ik nou Kool G Rap op Boom?

Hmm, beetje zonde dat ik m'n laatste reactie niet kan deleten, maar enfin, hier mijn beoordeling.

The Tipping Point begint in mijn ogen redelijk zwak. Star/Pointro is nog wel leuk maar I Don't Care en Don't Say Nuthin' leveren precies wat de titel doet vermoeden: computerige beats die niet Roots-waardig zijn en een zeer ongeïnspireerde Black Thought. De tracks stralen totaal geen energie uit zoals ze dat op bijv. Game Theory wel doen. Vanaf hier wordt het gelukkig alleen maar beter.
Guns Are Drawn is al wat fijner en hierna volgt Stay Cool, voor mij dé banger van het album. Een heerlijke funky beat, een energiekere Black Thought en vette drums van ?uestlove.
De tracks die hierop volgen zijn Web, Boom! en Somebody's Gotta Do It, allemaal stuk voor stuk fijne nummers, maar echt glanzen doen ze niet. Waarschijnlijk zet ik ze over een paar maanden niet meer regelmatig op, waarom zou ik ook terwijl ik albums als Illadelph Halflife en Game Theory tot mijn beschikking heb? Duck Down! is weer matig, maar het daar op volgende Why (What's Going On?) is weer een goed nummer.
Probleem is echter: hij duurt meer dan een kwartier, en bevat vier onafhankelijke nummers in één nummer. Hele leuke nummers zelfs, maar dit vind ik heel stom gedaan, hoe moet ik die nummers onafhankelijk gaan kiezen op m'n iPod? Ja, ik kan het nummer kiezen en vooruitscrollen tot 8 minuten nogwat voor nummertje 3, maar het punt is dat ik dat niet zou hoeven moeten doen. Maak er gewoon 4 nummers van, dan is iedereen blij, toch?

Al met al, dit is een vermakelijk albumpje van The Roots, maar helaas blijft het gevoel van matigheid achteraf hangen, evenals het gevoel dat The Roots zich niet 100% hebben gegeven op The Tipping Point. 3*

Favoriete nummers: Stay Cool, Boom!, Somebody's Gotta Do It, Why

Offtopic: Hoe maak ik dit een "mening"?

dan moet je je muis voor je sterretje houden en dan drukken

Wel grappig eigenlijk dat op de back niet met 1,2,3 wordt gewerkt maar met 103,104 enzo.

Ja wel weer een goed The Roots album,het nadeel is er staan op de normale versie maar 10 nummers en dan maken ze een nummer van 16 minuten met 4 kleine nummers erin wat totaam onnodig is als je ze nu stuk per stuk ze op een plaat zet.Maar over de muziek:die zit wel goed de producties klinken een beetje op die van Game Theory en daa kan ik wel van genieten maar ik kan meer genieten van de soulbeats op How I Got Over,en ook Black Though doet het ook weer goed,maar toch heeft hij al getoond dat hij vele malen beter kan,toch geef ik om te starten een 3.5*

Leuk album van The Roots!

De consistentie van The Roots is echt ongelooflijk. Zag dat ik nog niet op dit album gestemd had terwijl het ook weer een heerlijk plaatje was.
Veel beter dan de hierop volgende Rising Down naar mijn mening, vooral Don't Say Nuthin, Star/Pointro, Why en Duck Down vind ik geweldige nummers.

Kan niet minder dan 4 sterren geven voor deze.