Conor Oberst - Conor Oberst (2008)

Zo voelt het voor mij ook een beetje aan Cor. Het is allessinds beter dan zijn werk van de voorbije jaren (Cassadaga dat electronisch album). De meeste nummers blijven echter niet hangen.

3.5*

, Cassada is net zo electronisch als Johnny Cash R&B is, of de vergelijking met Zware Techno en William Basinski totaal zoek is.

Bedoel je toevallig soms "dat elektrische album"

Dat is wel heel onduidelijk wat ik daar geschreven heb! Er moest nog een komma tussen cassadaga en dat electronisch album en met dat album bedoel ik natuurlijk "digital ash in a digital urn"

Hoewel deze niet over de ganse lijn wereldklasse is, kan je er moeilijk omheen dat songs zoals Lenders in the Temple en Milk Thistle prachtige getuigenissen zijn van het omiskenbare talent van dit wonderkind... Adembenemend, op sommige momenten.

Middelmatig album van een zanger wiens stem mij niet echt bevalt.

Had nog nooit van de best man gehoord totdat hij voorbij kwam op lastfm met een nummer wat mij wel beviel.
Bij tijd en wijle doet hij me denken aan Chuck Prophet's vergeten bandje Green on Red. Ook hier krijg ik soms visioenen van "I've been through the desert on a horse with no name" en een tingeltangel piano in een saloon. Ook heeft hij af en toe dezelfde pathetische vibrato in z'n stem.
Over de hele linie bevalt het album mij wel. Het mocht van mij wel wat minder met aanstekelijke liedjes als Sausalito, New York City Gone, Gone en I Don't Want To Die maar daar tegenover staan prachtige songs als Danny Callahan, Eagle On a Pole en Milk Thistle.

Oh, en dan vergeet ik nog "Lenders In The Temple" Is helemaal geweldig.

gewoon een prachtig album vol emotievolle luisterliedjes , bright eyes op zijn best !!!

There is nothing that the road cannot heal!

Bij aanvang lijkt het idd allemaal wat gewoontjes, maar na meerdere beluisteringen bloeit dit plaatje heel mooi open. Prachtig.