Mogwai - The Hawk is Howling (2008)

Hij is eigenlijk gewoon wel weer errug goed hoor, kan niet anders zeggen.

Het venijn zit hem in de tweede helft (nummer 7 t/m 9) maar zelfs die nummers zijn niet van vertrouwd nivo. Daarvoor dreutelt het allemaal maar wat voort (Batcat uitgezonderd, wat ik dan weer een slap aftreksel vind dan het 'harde' nummer van Mr. Beast, Glasgow Mega-Snake). Stilstand is achteruitgang, en Mogwai lijkt al een tijd niet meer in beweging te krijgen.

hmm, vandaag in de plato beluisterd, maar vond m niet goed genoeg om er 18 euro voor neer te leggen. Mss later, als ie wat goedkoper is...

Ze doen het weer in mijn ogen: een prima plaat, met een paar geweldige nummers. Maar net als Mr. Beast als geheel voor mij meer diende als achtergrondmuziek bij het studeren, kan ook dit album als geheel me niet genoeg boeien. Neemt niet weg dat er een paar geniale nummers op staan. Even kijken of iets Glasgow Mega-Snake kan overtreffen, mijn topper van Mr. Beast. Nog maar eens luisteren dan.

Ik hoorde 'em in de platenzaak over de speakers en vond 'em niet verkeerd. Deed mij in bepaalde opzichten denken "The Album Leaf" en "Baltic Fleet".

Voor mij een eerste uitgebreidere kennismaking met Mogwai; ik vind het niet verkeerd - heb 'em nu een paar dagen. KOm er nog op terug.

"Scotland's Shame"

Afgelopen donderdag naar het concert geweest. Van zachte balsem voor het oor, naar gierende gitaarstormen tot dreunende geluidmuren HEERLIJK!!

Een mooi album, en ik sluit mij aan bij mijn voorganger, Scotlands shame wat een fantatisch nummer.

Ik heb ze ook live gehoord. Wat is Batcat een knaller zeg!

Die klapte er inderdaad best in!!! Eerste nummer van de toegift, New paths to helicon (part II) werd ook zo mooi uitgevoerd.

Ik vind het niet een van de beste cd's van Mogwai, de jongens zelf zijn er ook niet super gelukkig mee, getuige hun hilarische zogezegde uitgelekte recensie die samen met de cd was opt tinternet was beland langs de bekende kanalen. Ondertussen hebben ze weer extra vrije tijd gekregen van hun platenfirma om hun opus-magnus, waar ze nu al een aantal jaar aan bezig zijn bij te schaven tot deze eindelijk aan het publiek kan worden losgelaten.
Deze Cd moet dan ook niet anders bekeken worden als een cheap tussendoortje, sommige nummers nestelen zich wel in je oor, maar zijn toch geen langdurige blijvers als bijvoorbeeld...you don't know Jesus of auto-rock uit eerder verschenen albums, om maar iets te noemen.

Denk dat je het niet goed begrepen hebt.

De rest is trouwens ook quatsch, de kracht in THiH is dat hij (integenstelling tot de releases waar 'you don't know Jesus' en 'Auto Rock' opstaan) van het begin tot het einde kan boeien. En nummers als I Love You... & Scotland's Shame kunnen sowieso wel naast hun beste werk staan.
Hun Magnum opus hebben we trouwens al gehad: dat is naargelang je preferenties Young Team of Happy Songs for Happy People.

Of Come on Die Young

We zullen zien wie er gelijk heeft. Ooit een i-view gelezen met Barry waar hij iets dergelijks verkondigd heeft.
Dat THiH maar niet hun zwanezang wordt dan maar he

Erg fijn album waarin mooie rustige sferen afgewisseld worden met zeeen van geluid.
Ik luister het vooral als achtergrondmuziek, wat overigens niet betekent dat ik het langs me heen laat gaan zonder echt te luisteren, want het is achtergrondmuziek van kwaliteit!

Prachtige plaat. Knap dat ze mij de hele plaat weten te boeien met deze post-rock stukken terwijl er geen vocalen inzitten. Erg mooi.

prachtige plaat en de beste sinds lange tijd , eindelijk wer mogwai op niveau , ik had het echt niet meer verwacht maar dit is een zeer mooie plaat van een groep waar ik mijn vertrouwen kwijt was , prima mogwai

Twee dingen, de hoes en vooral de twee nummers, "Scotland´s Shame`en "Thank You Space Expert".
Heel goed gedaan.

Laatste 4 nummers tout court behoren tot hun beste werk. Beetje jammer dat ze met deze CD slachtoffer zijn geworden van het postrock-is-dood sfeertje in de muziekpers.

toch nog maar eens proberen! scotland's shame bevalt me wel moet ik zeggen. valt me wel op dat een nummer als Danphe and the Brain mij erg aantrekt terwijl dat niet de nummers zijn die de stemmen krijgen. dit heb ik bijvoorbeeld ook met sigur ros () - frysta of pinkf floyd (DSOTM) - breathe. ik zal wel een absurde muzieksmaak hebben! maar goed, ik laar deze eens op me inwerken.

post-rock is vaak zonder vovalen hoor! denk aan explosions in the sky, god is an astronaut, this will destroy you, godspeed en sommige stukken van sigur ros!

The Precipice....geweldig !!

I'm Jim Morrison, I'm Dead! Alleen jammer van de titel, maar dit is een verdomd goed nummer.

Ik krijg echt kippenvel van Kings Meadow.. prachtig!

Voor het grootste deel is dit standaard, niks-aan-de-hand post-rock, maar er zijn toch wel 4 heel grote uitschieters: "I'm Jim Morrison, I'm Dead", "Batcat", "The Sun Smells Too Loud" en "Scotland's Shame" zijn echt 4 geniale nummers.

"I Love You, I'm Going To Blow Up Your School" vind ik ook een zeer mooie titel, en het nummer heeft ook een goede climax.

Je vergeet het beste nummer, Thank You Space Expert.
Vind dit eigenlijk net een album waarop Mogwai toont één van de weinige bands in het genre te zijn die meer kunnen brengen en veelzijdiger zijn dan standaard post-rock met veel voorspelbare gitaarclimaxen (wat helaas van de opvolger van dit album dan weer niet gezegd kon worden).

Goede nummers, maar wat een verschrikkelijke productie zeg

Wat een prachtige plaat blijft dit toch. Wellicht een beetje door kabbelende muziek, maar dan wel van een erg hoog niveau.

Dit is toch wel weer een Mogwai in topvorm. Nummers als Batcat, The Sun Smells Too Loud en Scotland's Shame behoren tot de uitschieters in hun ondertussen toch omvangrijke oeuvre.