Paradise Lost - The Anatomy of Melancholy (2008)

Prima dubbel livealbum, dat een goede indruk geeft van het hele oeuvre van de band. De songs klinken allemaal overtuigend en Holmes is goed bij stem, al is het jammer dat hij de oudere songs nu zo 'clean' zingt. Mooie albumtitel overigens; dekt de lading volledig.

Inderdaad (samen met de dvd) één van de meest memorabele live documenten van de laatste tijd. Leuk om te zien dat een hele hoop van de oudere tracks ook in de setlist staan. De band zelf klinkt ook gewoon erg strak en idd is Nick Holmes beter bij stem dan dat ik hem tot nog toe vaak heb meegemaakt. Hoogtepunten voor mij zijn nog steeds "Pity The Sadness" en "As I Die", maar ook het nieuwe materiaal is gewoon erg sterk. (wel mis ik "Mercy" en "Enchantment" maar je kan natuurlijk niet alles hebben). 4,5.

Ik was verbaasd dat ze Eternal speelde, dus kocht ik dit live album meteen, had ik dat maar niet gedaan, want dit album vindt ik toch niet zo goed. Het goeie is dat de productie heel goed klinkt, je hoort alles prima, dit is zeker voor een live album belangrijk. Het minder goeie vondt ik Nick holmes, hij is een goeie zanger, dat moet ik toegeven, maar zijn ruwe zang (als ik het zo moet noemen) klinkt niet meer zo goed als eerst (zie Eternal) en hij slaat soms worden over (waarschijnlijk door gebrek aan adem) dat echt irritant is.

3 sterren

Aanvankelijk was ik niet van plan deze cd te kopen, omdat ik de meeste nummers van deze cd wel als studioversie heb.
Toch de cd maar gekocht, en dat is me zeker niet slecht bevallen.

Goede muziek, goede uitvoeringen, en het geluid is goed. Ik vind de setlist erg gevarieerd, hoewel Host en Believe in Nothing een beetje ondervertegenwoordigd zijn. Maar ja, dat zijn ook niet de hoogtepunten uit PL's discografie. Al met al een goed overzicht van hun carriere.
De oude nummers, waarvan de grunt is vervangen door cleane zang, bevallen me wel. Het zorgt ervoor dat de plaat een geheel is, en heel eerlijk gezegd bevalt Nick Holmes' cleane zang me ook beter dan zijn grunt.
Kortom, ik ben blij dat ik deze cd in toch heb aangeschaft. 4 sterren. Ik hoop PL ooit nog eens live aan het werk te kunnen zien, maar ik kreeg het idee dat ze vooral in Oost- en Zuid-Europa touren.

Ik heb de afgelopen maandag hun studio-albums chronologisch doorlopen, spijts enkele haperingen onderweg vind ik Paradise Lost een goeie groep met een fiks aantal interessante nummers en een krachtige zanger in de persoon van Nick Holmes. Mij stoort het ook niet dat hij de grunt achterwege laat, alleen hoor ik hem hier en daar adem tekort komen. Mooi live-album!

Sterk live-album (en DVD) van een band die ik zeker in hun beginperiode op handen heb gedragen.
Het biedt een prima overzicht van oud en nieuw(er) materiaal, waardoor een mooi totaalplaatje ontstaat. Verder is het geluid en de vertolking van de songs prima in orde.

Ook is het erg prettig dat nummers zoals "So Much Is Lost" en "Mouth" in deze live-uitvoeringen veel steviger voor de dag komen dan de originele studio-versies. Op een gegeven moment begon de sound en het softe materiaal waar de band mee op de proppen kwam me namelijk redelijk tegen te staan.
Wat een verademing is het dan ook dat deze nummers hier veel beter tot hun recht komen.

Feit blijft wel dat het oude werk (t/m Draconian Times) toch over het algemeen véél imposanter klinkt en op de één of andere manier hoor je dat ook terug op deze live-registratie. Waar ik dat bij later werk minder heb, is het gewoon zo dat elke keer als ik ook maar de eerste noten van bijvoorbeeld nummers als "Forever Failure", "Embers Fire", "As I Die" en "True Belief" hoor, het kippenvel op mijn huid naar ongekende hoogten stijgt. Als dan ook nog eens klassiekers zoals "Eternal" en zelfs "Gothic" van stal worden gehaald, is het feest bijna compleet.
Hoezo, bijna? Tja, materiaal van het illustere, maar geweldige debuut-album ontbreekt.

Concreet is dit verder dus gewoon een heel erg fijn live-document van een band die vooral de laatste 8 á 10 jaar het heilige vuur van weleer behoorlijk goed heeft terug weten te vinden.

Mijn eindcijfer is gebaseerd op het totaalpakket, aangezien de DVD natuurlijk niet mag ontbreken.

De gelijkenis met de albumhoes van Mercenary - Architect of Lies (2008) valt me nu pas op. Wie was er eerder?