Hypnosia - Extreme Hatred (2000)

Deze week door paulisdik voorgesteld in het Metal Album van de Week topic.

Ik had er eigenlijk weinig van verwacht maar hij valt niet tegen. Dat dit totaal niet origineel is hoor ik zelfs met mijn gebrekkige kennis, maar op zich hoeft dat niet zo erg te zijn. Ik vind met name het gitaarspel hier de moeite waard, ik hoor veel leuk spel voorbij komen met sterke riffs en een paar goede solo's. Daarnaast kan ik ook het drumwerk wel waarderen, aangezien de drummer niet maar tot het irritante door blijft roffelen zoals weleens wil gebeuren bij dit soort metal (al komt het ook hier voor ) maar ook wel eens leuk spel laat horen. De vocalen vind ik wat minder. Aan het begin vond ik ze best aardig, maar ze gaan op den duur wat vervelen. Dit laatste geldt eigenlijk een beetje voor het hele album, het is maar goed dat het niet zo lang is want dan was er geen doorkomen aan geweest, zelfs nu begin ik er tegen het einde wel een klein beetje genoeg van te krijgen. Normaal gesproken ben ik meer van de meer sfeervolle metal, maar al met al kan ik me hier dus wel mee vermaken, ondanks die paar minpunten.

Klinkt goed, niet al te origineel, maar gewoon ouderwets Kreator zijn nu Kreator dat niet meer kan. Natuurlijk hoor je hier en daar nog wat andere invloeden voorbij huppelen.
Ik zit wel helaas enkele maanden zonder een fijne geluidsinstallatie, maar ligt het aan mij of staat de zang íets te hard in de mix?
Nu wordt mijn aandacht direct naar de zang getrokken, terwijl het wat mij betreft goed 'tussen' de muziek mag vallen.
Hoe dan ook, dit is een plaatje waar ik nog wel een paar keer plezier van ga beleven.

Mijn oren moeten hier niet meer aan wennen tijdens de eerste luisterbeurt, want dat zijn ze nu al wel gewend, bruut lawaai. Niets nieuws onder de zon, maar het bevalt me wel, zodoende moet ik maar eens wat werk van Kreator opzoeken. Regelmatig een fraaie solo of gitaarriff die blijft hangen, afwisselend drumwerk en een vocalist met een aardige strot. U hoort nog van mij.

Extreme Hatred is een lekkere brute schijf die herinnert aan Merciless, Dead Head en oké, een beetje Kreator. Maar dan wel de opgefokte Kreator van weleer.
Niet bijster origineel maar desalniettemin hapt dit bijzonder lekker weg.

Bij dit album merk ik dat ik het volume steeds een beetje harder zet .
Origineel en vernieuwend is het niet, maar wel onderhoudend.

Dead Head en Kreator kan ik hier inderdaad wel in horen. Weinig origineel, dit album. Op zich weet het me wel redelijk te vermaken maar na de dik 35 minuten die dit album lang is, smaakt het niet naar meer. Eerlijk gezegd blijft er weinig van dit album hangen, dus ik denk dat ik in de komende tijd gewoon wel weer naar Coma of Souls ga luisteren als ik ouderwets(e) beukende thrash wil horen.

3.0*

Hypnosia trakteert ons hier op een kort maar krachtig album. De Zweden lassen amper rustpauzes in, de muziek moet het logischerwijze vooral hebben van zijn snelheid en energie. Van zijn drive. En dat lukt aardig, ik ga er tijdens sommige passages helemaal in mee, doch niet altijd. Ik hoor wel enkele gitaarsolo's die meer dan de moeite waard zijn, eigenlijk is het gitaarwerk tout court van stevige kwaliteit.

De drummer is ook een beest, maar dat is meestal het geval bij dit soort muziek. Je zou het dus niets bijzonders kunnen noemen, en dat is dan ook zo, naar mijn mening. Een goeie drummer, maar geen wereldklasse. Het pleit wel voor hem dat hij af en toe wat rustiger aan lijkt te doen, dat zorgt voor de nodige variatie. De vocalen zijn degelijk, storen me geenszins, maar leveren ook niet die toegevoegde waarde die je van vocalen verwacht. Ze raken me eigenlijk nergens.

Ik ondervind dat de plaat na een paar luisterbeurten wat gaat vervelen, en lang niet meer zo fris en energiek klinkt als tijdens de eerste keer luisteren. Dat wil niet zeggen dat het een slechte plaat is of zo, neen, een voldoende zit er zeer zeker in. Maar meer ook niet, helaas.

3 sterren

De gouwe ouwe Kreator na een epo-kuur: drukke manische riffs vergezeld door een drummer die het nog drukker heeft. Deze gedachte schoot me telkens binnen bij iedere nieuwe luisterbeurt, Kreator ken ik niet zo goed, ik heb wel Terrible Certainty op vinyl.

Wel is en blijft het strakke samenspel opvallen tijdens deze korte maar heftige plaat. Enig voorbehoud plaats ik bij de zang die me niet echt bevalt. Dikwijls wordt halverwege het nummer mits een break het tempo eens omlaag gehaald maar verder is het full speed ahead. De eerste twee keren dacht ik dat dit niets voor mij ging worden, maar het valt mee.

The Last Remains en Operation Clean-Sweep bevallen mij het best. Rustpunt is het instrumentale Gates of Cirith Ungol, bekend van The Lord of the Rings (J.R.R. Tolkien). Aangename kennismaking met deze Zweden.

Thrash metal... op tijden kan ik het zeer goed hebben, maar in deze rauwe, agressieve vorm had ik het nog niet zo vaak te horen gekregen. Schreeuwende vocalen, drukke drums en droge gitaren, maar wat een energie spelen deze lui vrij. Toegegeven, dit is niet mijn ding en met meer melodieuze elementen had ik het vast meer gewaardeerd, maar ze spelen lekker energiek en stiekem kan ik er ook wel van genieten.

Mijn favorieten zijn Comatose, Operation Clean-Sweep en Hang 'em High. De tweede helft vind ik overigens beter dan de eerste.

Thrash metal blijft toch wel één van mijn favoriete genre's uit de metal. Hypnosia brengt dit in de stijl van oude Kreator, furieus, rauw en zonder poespas. Toch mis ik een eigen smoel. Het is allemaal wel aardig, maar ik zet dan toch echt liever Kreator zelf op. Aardig, maar er zijn zoveel betere bands in het genre te vinden.

Deze cd had ik ooit in mijn collectie. Ik snap wel waarom ik 'm destijds kocht en waarom ik ook weer weggedaan heb. De sterke kant van deze plaat zijn de messcherpe riffs en het venijn dat Hypnosia uitspuwt. Extreme Hatred maakt zijn naam volledig waar hier. Zoals wel meer verteld wordt hier, doet het inderdaad aan Kreator denken. De valkuil is echter de verzadiging die zeker bij mij snel toeslaat. Pas bij Gates Of Cirith Ungol komt er een rustmoment en dat blijkt een heel sterk instrumentaaltje te zijn. Daarna wordt het gaspedaal weer volledig ingetrapt en verdwijnt alle kracht weer van dit album in de wervelstorm. Hypnosia maakt het zichzelf zo lastig door voortdurend op het extreme te focussen. Hier had echt meer ingezeten.


Tussenstand:
1. Acid Reign - The Fear 4,5*
2. Agony - The First Defiance 4*
3. Lost Century - Complex Microcosm 4*
4. Space Eater - Aftershock 4*
5. Amnesia - Unknown Entity 3,5*
6. Apocalypse - Faithless 3,5*
7. Witchhammer - 1487 3,5*
8. Drifter - Reality Turns To Dust 3,5*
9. Apocalypse - Apocalypse 3,5*
10. Hypnosia - Extreme Hatred 3*
11. Asphyxia - Exit Reality 2,5*