Calexico - Carried to Dust (2008)

En woo.. weer een plaat waar ik naar uitkijk voor september...

Hier ga ik ook waarschijnlijk live heen, dus dubbel benieuwd
Op de site van het label is er al een filmpje over te zien trouwens..

Hoppa en weer een om naar uit te kijken...... Tjee wat komt er de komende tijd veel interesants uit.......

kom op maar op met die plaat.

Hij is gelekt, ik ben hem nu aan het beluisteren en op het eerste gehoor grijpen ze terug naar het oude geluid. Nu maar even verder luisteren voor een definitief oordeel.

Edit: Ik heb hem in zijn geheel beluisterd maar ik moet zeggen dat het me allemaal ietwat tegenvalt, dat wil zeggen: het klinkt wel aardig maar de verassing is eraf. Met hun vorige album probeerde ze zichzelf nog enigszins te vernieuwen maar bij dit album is daar geen sprake meer van. Het dreutelt maar een beetje voort zonder ook maar een keer spannend te worden.

Krappe 4 bij mij tot nu toe, we zullen zien wat meer luisterbeurten met dat cijfer doen

Ik mis op deze plaat een x-factor die wel bij The Black Light en Feast of Wire aanwezig is. Geen idee wat, het is allemaal wat minder spannend en ik heb soms het idee dat ik Buena Vista Social Club aan het luisteren. Lekkere muziek, daar niet van, maar geen hoogvlieger.
De plaat werd hoe verder ie vorderde wel ietsjes beter, maar desondanks 3,5*.

Oh, dacht dat ik hem na eerste luisterbeurt op 4 had gezet en wilde hem nu na tweede keer, en vooral vanwege het pareltje Man Made Lake met die geweldige baslijn, prachtige vocalen/ teksten, heerlijke distorted gitaartje en een Dario Argento-riedel om het lied uit te luiden, maar vast op 4,5 zetten, maar had dat dus blijkbaar al gedaan.
Beide invloeden van het California van Howe Gelb en het Mexico van de mariachi smelten eindelijk weer perfect samen zoals in vroegere tijden.
Geweldige plaat!

Mooie plaat, logisch vervolg op Garden Ruin, maar wel beter want weer meer spaans/mexicaanse invloeden. Ben benieuwd naar het optreden, ga er naar toe in Paradiso met ook het prachtige Get Well Soon in het voorprogramma, check ook die cd als je van Calexico houdt..... (en Beirut bv)

Als er dus nog wat méér Spanse of Mexicaanse invloeden te horen vallen zal het wel mijn ding zijn, denk ik.

jammer, maar de heer joey burns zit sinds 4 jaar op een dood punt qua songschrijven, en daar helpt wat spaans gekweel, mariachi trompetten en (geslaagde) vrouwelijke backings weinig aan. Hier en daar een goeie song, maar net zoals Garden Ruin een teleurstelling. Gelukkig zijn er de boeiende drums/percussie van John Convertino en de mooie produktie (Nevers?) nog die het album de glans meegeven van de hoogdagen.

een krappe 3*

Interresant, Giant Sand en Calexico die bijna gelijktijdig een album uitbrengen. De calexico jongens zijn immers in Giant Sand begonnen.

Waar Calexico, na twee geweldige albums Black light, Hot Rail en Feast of wire, zich heeft toegelegd op behaaglijke radio 2 pop (met de Cubaanse bejaardensoos als voorbeeld), gaat Howe Gelb met Giant Sand verder.

Zijn gort droge, bij vlage bevreemdende rootspop is al jaren van een hoog niveau. En dat is het nieuwe album proVISIONS ook.

Ga dat dus beluisteren, wanneer je vind dat Calexico jammerlijk voor achtergrond muziek gekozen heeft.

Ik hoorde 'm op de luisterpaal en mijn eerste indruk is dat het een draak van een plaat is. Zal uiteindelijk wel meevallen na meerdere luisterbeurten, maar sterk is het in ieder geval niet, gewoon slappe hap. Jammer want ik heb Calexico toch best hoog zitten.

Er komen de laatste periode heel veel interessante nieuwe cds uit, zo ook deze nieuwe van Calexico die nog meer dan de vorige cds een sfeer van zand, zon en heerlijk relaxen uitademt. Ook deze, net als de nieuwe van Elbow, verdient veel aandacht. Deze muziek draai je op de bank, lichten uit en gordijen dicht pas dan kun je er ten volle van genieten. Wat een rustgevend sfeertje.

"Hun beste" volgens NRC, maar ik heb de neiging om bubbachups te geloven in deze...

Ik weet ook niet zo oed wat ik van dit album moet denken, de liedjes zijn best doordacht en het wordt mooi uitgevoerd. Doch k mis bezieling en spanning, een zoektocht, die altijd bij Calexico een grote rol speelde.

Idd. In mijn enthousiasme over de nieuwe Giant Sand, heb ik deze plaat toch iets te zwart/wit weggezet als radio 2 muziek.

Het is zeker niet Calexico's beste, maar daarom nog geen slechte plaat. Naarmate ik 'm vaker luister zijn het vooral de mooie details die me de nummers intrekken. De brushes op 'The News About William' of de elec. gitaar op 'Bend to the Road'.

Maar toch wringt deze plaat ergens. De zang en productie zijn erg afstandelijk. Ik las ooit in een recensie in Oor dat beide heren een uitstraling hebben van een cactus en ik geloof dat dat ook een beetje in deze plaat zit. Het is knap vakwerk, maar van Calexico verwacht ik meer.

4*

Mijn eerste kennismaking met Calexico. Soms mooie met twee woorden spreken liedjes (Two Silver Trees, News About William), maar als de plaat vordert merk ik dat het geheel niet echt mijn ding is. Vooral de nummers met 'Mexicaanse inslag' trek ik echt niet...

2*.

Kijk dit voldoet dus ook weer helemaal aan de verwachtingen die ik van dit album had.....
Pracht plaat geworden al vanaf het eerste nummer klint dit allemaal weer geweldig....... Deze plaat bewijst weer maar eens hoe een geweldige band Calexico is en gulikkig nemen er steeds meer mensen kennis van deze zeer bijzondere band......
Stem van 4* naar 4,5* verhoogt en deze plaat is zeker een kans hebber om in de eindejaars top 10 en zeker in top 25 terecht te komen.

Wat een ongelofelijk leuke en ongedwongen plaat. Begrijp het lage gemiddelde niet helemaal.

Wat ik nog schrijnender vind is dat mensen serieus kijken naar de ratings hier. Uitgedeeld door Nederlanders, opgegroeid zonder popcultuur.
Lekkere plaat trouwens.

(lees dan liever amerikaanse of engelse sites)

In dit geval negeer ik oook van harte de gemiddelde score, die is bij alle objectiviteit niet serieus te nemen.

Dat is nog eens een constructieve post ! Nederlanders zonder popcultuur? Dat is toch echt per individu verschillend meen ik.


Ontopic
Een heerlijke plaat met het hoogtepunt, heerlijk future retro juweel Man Made Lake; kippevel!

Bij Garden Ruin, de vorige plaat van Calexico, zei ik al dat het meer pop begon te worden dan de typische texmex die we van Burns en Covertino gewend waren. Ze hebben het gehoord en komen hier dus weer met album dat veel meer aansluit bij het vroegere werk, vooral bij Feast of Wire.
Maar die klasse heeft het helaas niet. Toch is Carried to dust een stuk beter dan Garden Ruin. Vooral door Victor Jara's hands, Man made lake en Fractured Air (de beste track volgens mij)
Waarom dit album het echter net niet helemaal heeft kan ik niet zeggen. Misschien toch net iets te netjes. En door de zang van Burns misschien.

Red Blooms... zo fraai.

De meeste instrumentale nummers van Calexico vind ik prachtig, maar zodra Burns zijn "zeikerige" stem laat horen verpest hij m.i. alles.

Een aardige plaat om te luisteren. Calexico voor het eerst gehoord op zo'n audio hifi etc. etc. beurs. Daar werd op een groot scherm een live dvd van ze gespeeld met geweldig geluid. De energie van hun spel sprak mij wel aan, dus dit album maar eens meegenomen uit de bieb.
Toch niet wat ik er van gehoopt had. Er zitten wel voldoende nummers tussen die een goede melodie hebben, maar over het geheel, trekt het wat aan mij voorbij, zonder echt mijn aandacht vast te houden.
Verders wel een gevarieerde plaat maar het mist wat aan 'body' zal ik maar zeggen.

Niet hun beste, maar toch erg fijn en laidback. Heerlijk zomers. Ongedwongen wordt hierboven gezegd, en zo klinkt het inderdaad. Een sfeervolle mengelmoes van country, roots, rock en een vleugje tex-mex. Het songmateriaal blijft wel ietsjes achter bij hun beste werk.

Leuk album, met een leuke mix van stijlen. Fris, feestelijk (op een bepaalde manier) en zoals Stijn zegt, zomers.

Goede plaat maar de verrassing is er hier inderdaad wel een beetje af.Verder zingt Joey Burns hier gewoon te veel,zijn stem is gewoon te beperkt zodat het op een gegeven moment wat dun en kleurloos wordt.Gelukkig wordt dat wel redelijk opgevangen door enkele goede instrumentals en wat gast zangers of zangeressen.