Als je me 2 maanden geleden had gevraagd wie ''The Loyalists'' waren had ik met ''geen idee'' geantwoord. Op het Internet kwam ik toen deze plaat tegen en zonder enige verwachtingen begon ik aan mijn luisterbeurt. Eigenlijk heb ik die eerste luisterbeurt alleen maar met open mond op mijn stoel gezeten.
Wie daar verantwoordelijk voor is? ''Framework''. Een rapper waar ik nog nooit eerder van had gehoord maar die me tot op heden elke keer weer op het puntje van mijn stoel doet laten zitten. Ondersteund door de producties van E-Train laat hij op elke track horen een Mc van uitzonderlijke klasse te zijn. Alles klopt gewoon aan zijn manier van rappen. Waar je bij andere rappers wel eens het idee krijgt van: als je dit wat anders doet klinkt het veel beter. Kan ik deze man op geen 1 foutje betrappen en vliegen de woorden je in een buitengewoon lekker tempo om de oren. Het gemak, de snelheid en de souplesse waarmee hij rapt is alles wat ik in goeie hiphop zoek. Doe daarbij dat de woordkeuze vaak erg goed is en de teksten leuk zijn (ook al hebben ze niet altijd even veel inhoud). En je hebt 1 van mijn favoriete hiphop albums. Niet alleen van 2008 maar van de laatste jaren.
De producties verzorgd door E-Train zijn over het algemeen soulvol maar met nummers als Machine Gun Alley en Impulsive Wandering laat hij zien dat hij ook heerlijke funky oldschool producties ten gehore kan brengen. Waar hij op de vorige albums, respectievelijk ''Moodswing(2004)'' en ''Get What You Give(2005)'' nog de hulp kreeg van mede producer Touchphonics, doet hij het hier alleen. Voor dit album hebben ze dus 3 jaar de tijd genomen om zo een zo hoog mogelijke kwaliteit te waarborgen. En dat merk je, want ook al zijn de andere albums ook erg sterk, deze plaat heeft toch wat extra’s. Op de andere albums heb ik nog wel eens een nummertje dat geskipt wordt maar op deze plaat is dit niet het geval.
De plaat begint met ''Maximum'' onder een prettige en meeslepende beat heeft framework het over zijn leven en hoe hiphop daarbij hoort. De productie en raps passen goed bij elkaar en zorgt voor een heerlijke binnenkomer op dit album.
Dan Gasoline de eerste single van de 2 mannen.
Hier te zien en te beluisteren. Leuke lyrics die weer strak achter elkaar opgevolgd worden vallen op.
Op ''Third Strike'' (denk niet toevallig het 3e nummer) gaan we verder met wat opschepperij en leuke punchlines zoals we vaker in de hiphop muziek horen.
Dan 1 van mijn favoriete nummers! Machine Gun Alley is een erg sterkt staaltje productiewerk en iets wat je tegenwoordig niet meer veel hoort. E-Train weet een prachtige style neer te zetten waar Framework weer ontzettend scherp en vooral snel overheen rapt. Erg leuk ook als afwisseling tussen de andere producties.
Dan een samenwerking met Louis Logic op het nummer ''All in A Days Work''. De 2 wisselen elkaar snel af en daardoor wordt het een erg leuk nummer. Ook goed om een nummer niet alleen maar Framework te horen.
Zelfde geld voor het nummer dat daarna komt met de voor mij onbekende Melinda Wiggins.
Onder een donkere beat met piano wordt er een lied opgedragen aan Denora Hill die werd doodgeschoten. 8 kogels kreeg ze in haar lichaam en daarna pleegde de dader (welke ook haar ex-vriend was) zelfmoord. Een mooi en emotioneel nummer dat even afleid van de rest van het album.
Compleet anders is dan weer het nummer ''Endurance'' samen met ''The Aztexts''.
E-Train brengt weer een productie zoals we die inmiddels kennen en framework komt weer met teksten als:
/and me bringing it to them is only gonna make em proud, of the reason why they have something i complain about/ Lot of people who you meet are the same as before/ Who act as if their life is way more important as yours/ Others quick to want to tell you don't forget em at the top and if they never heard you're record, would they play it if ya not/
I celebrate the time that I put in to a song, as others say you wouldn't play it even after I'm gone/ As they put up another sign the world is close to the end/ there be part of less to worry if there's money to spend./
''Sunday School'' is een kort nummertje waarin Framework zijn voorbeelden in hiphop opnoemd en hoe hij er in verder ging. Een leuk nummertje zonder refrein.
Het nummer wat daarna komt is mijn favoriet. Loyal Theory heeft een beat die heerlijk soulvol is en daarom alleen al een toptrack is. Maar er wordt ook weer eens zo sterk en met een heerlijke flow gerapt dat ik dit de beste hiphop track van 2008 vind en het wordt heel moeilijk voor wie dan ook om dit te overtreffen.
Compatible Opposites is een samenwerking met Planet Asia. Een rapper die ik altijd wel gewaardeerd heb en die het op dit nummer ook weer erg goed doet. Een nummer dat niet onder doet voor de rest en gewoonweg lekker weg luistert.
Als afsluiter voor dit album krijgen we dan weer zo'n heerlijk oldschool vibe voorgeschoteld.
Impulsive wandering is weer zo'n productie die ik geweldig vind. En die mij overtuigt van de kwaliteiten van E-Train. Prachtig om in 2008 nog een dergelijke sound te horen.
Elk nummer op deze plaat heeft gewoon een bepaalde aantrekkingskracht op mij en weet me te boeien. Precies genoeg gastartiesten voor wat afwisseling en met 11 nummers is de kwaliteit zo hoog mogelijk gebleven. The Loyalists hebben mij heel blij verrast met hun 3e album Redemption en ik hoop dat we nog veel en veel meer van deze 2 mannen mogen horen.