Raphael Saadiq - The Way I See It (2008)

Het was tijd voor verandering na zijn 2 vorige albums. Dat is dan goed uitgepakt. 3,5*

Berichten verplaatst naar Raphael Saadiq

Geweldige plaat van Raphael Saadiq...... Veel 60ties Soul invloeden op deze plaat en goede uptempo nummers vooral de eerste 2 van dit album bevatten en geweldige drive.......
Het duet met Joss Stone mag er ook zeker wezen maar ja ze kennen elkaar natuurlijk al een tijdje hé....
Het nummer met Atevie Wonder is ook van een zeer hoog nivo..... Het hele album is van een ongekend goed nivo......
Samen met Rock Ferry van Duffy de beste 2 Soul releases van dit jaar..... Dit is een goede kans hebber voor een Top 3 Notering in mijn eindejaars lijst......

5* dubbel en dwars waard.....

In de winkel wel gewoon hoor

Gaat er morgen trouwens nog iemand naar Paradiso voor deze paradijsvogel?

Soul heeft mijn hele muziekliefhebbersleven altijd een wat ondergronds en minder opvallend bestaan geleden en doet dat nog steeds. Ik heb best wat soul in huis (dank u Prince: u vormde meestal de sleutel) en zo af en toe komt er wel weer wat bij.
Nu is de eer aan Raphael Saadiq. Opvallend is telkens wel weer dat als er iets nieuws mijn belangstelling weet te vangen dat dan wel vaak met een oud geluid is. Het nieuwere spul weet me meestal minder goed te pakken of beklijft niet echt.
Natuurlijk is de belangstelling voor deze stroming terecht een stuk groter geworden na het succes van Amy Winehouse. Eerder genoemde Duffy en ook een Adele hebben er al prima van weten te profiteren en ook Raphael Saadiq zal ongetwijfeld voordeel ondervinden hiervan. Saadiq is dus niet ´origineel´ meer? Origineel als in een nieuw geluid niet bepaald nee, maar dat lijkt me logisch in dit geval. Niet origineel als in meeliften op het Winehouse succes? Ook dat niet denk ik: natuurlijk helpt het mee, maar Saadiq komt oprecht over en laten we eerlijk zijn: het is wel eens wat anders dan een blanke juffrouw op de soul/r&b toer.
Ik durf best aardig wat glittertjes uit de delen voor deze cd want dat verdient het gewoon. Maar jubelend mijn top 10 over 2008 binnenwandelen zie ik niet zo 1-2-3 gebeuren, daarvoor moet ik toch iets te veel in the mood zijn om hier naar te luisteren.

Dit is nouw echt soul!
De soul cd van het jaar

Jeeeej de eerste haatstem is binnen

achja, er is hier geen goed album zonder haatstemmen

Ik denk dat ik dit de cd van 2008 vind..:D

Damn, wat is "Never Give You Up" toch lekker! Het begin alleen al!
En dan nog eens Stevie die meedoet..

...van alle soul dat dit jaar het levenslicht zag, misschien wel de beste plaat...in ieder geval in mijn top 3 van dit jaar...HEERLIJK...begin met 4 points...

plaat begint beter te bevallen de laatste tijd, alleen die jay-z....vreselijk...vooral het middendeel van deze plaat is erg sterk.

....verhoog naar 4,5 en daarmee voor mij het beste album van 2008!

De producties op deze plaat zijn werkelijk geniaal!

Zojuist "Love That Girl" gehoord en nog fragmenten van dit album beluisterd en het doet mij erg denken aan de Motown-sound uit de jaren '60, ik hou er veel van.

Hoor ik daar Dawn Robinson op Love That Girl? Ik begin alvast te hopen op een Lucy Pearl-reünie .

Zoals eerder gezegd, het lijkt wel de Motown-sound uit de jaren '60 en meer bepaald Marvin Gaye. In ieder geval vind ik de zang en de songs sterk met naast de hit "Love That Girl" ook "Big Easy" en "Calling" als toppers. Vooral swingende nummers staan hierop en ook enkele (gelukkig niet al te zoete) ballades.
Niet erg origineel dus, maar ik ben al blij dat er heden ten dage nog echte soul wordt uitgebracht en daarom ken ik 4* toe. Ik kan alleen maar hopen dat de soul helemaal terugkomt en die R&B (één van de meest gelikte en saaiste genres) van de kaart veegt.

Heerlijk album, goede producties, goede zang, goede features oftwelijk een mooie stijl

Klinkt goed .

Hoor net op de radio de nieuwe single van Raphael en dat is 100 Yard Dash en de single mix is heel slecht....... De album versie is vele malen beter.

Nee dat is em niet.......

Was vanochtend bij de Arbeits Vitaminen..... Kan die versie ook nergens terug vinden.

Geweldig album.
Dit album had makkelijk in the 70's gemaakt kunnen zijn.
Sweet Ol' Soul Music!
Bij Big Easy kun je gewoon niet stilzitten en Love That Girl is gewoon subliem (vooral in de laatste minuut van het nummer brengt het je terug van de tijden van "David Ruffin".

Heel goed album,maar niet super.

Ik ga soul een nieuwe kans geven en de eer is aan Raphael Saadiq om mij aan te tonen dat ik mij meer moet verdiepen in deze stroming. Ik vond zijn bijdrage aan Fight/Love op The Renaissance van Q-Tip prachtig, vandaar dus.

Gouwe ouwe soul in een nieuw jasje. Erg mooi album van Rafael Saadiq. Jammer dat hij Jay-z heeft uitgenodigd voor zijn muzikaal feestje. Dat heeft totaal geen toegevoegde waarde (doet alleen afbreuk aan het geheel). De speeltijd had ook wat langer mogen zijn wat mij betreft, maar nu zit ik te zeuren. Gewoon erg goede (nu-)soul.

Iemand nog op 13 oktober in Paradiso te vinden? Hopelijk is-ie dan weer net zo goed als vorig jaar op 13 november

Ik hoor hele goede verhalen over dit album, maar eens checken.
Is er nog iets van een Lucy pearl sound op te horen of is het een meer eigen stijl?

Heerlijk...

De beste cd om te luitsteren in de auto...

Ik ga ook heen 13 oktober, nog meer aanwezigen?
Wordt mijn eerste keer hem te zien optreden ben benieuwd.

Mocht iemand toevallig nog tickets overhebben voor de 13e in Paradiso. Ik houd me aanbevolen

Deze cd ooit eens beluisterd omdat vele mensen er razend enthousiast over waren maar bij mij heeft deze plaat toch niet hetzelfde effect als verhoopt. Deze man heeft wel iets, hij speelt goed in op het jazzy soul revival maar verder kan ik er niet echt veel mee.

Ik vind namelijk dat deze man zo akkelig hoog en vaak uitermate irritant tekeer kan gaan met zijn stem. Voorals nog heef ik hem een 2.5 en zal ik hem vanavond nog eens gaan beluisteren.

Ik zal het toch houden op een milde 3... maar vnv zal ik deze nog eens aan onderwerpen aan een draaibeurt.