The Saints - Paralytic Tonight Dublin Tomorrow (1980)
mijn stem
4 stemmen
0
geplaatst: 25 maart 2009, 21:44 uur
Heeft niemand van deze plaat gehoord? Dan zal mijn exemplaar (12" EP) wel een hoop geld waard zijn. De eerste uitgave van de Saints nadat Ed Kuepper vertrokken was. Vele platen zouden en zullen (waarschijnlijk) nog volgen.
Het is een geweldig sfeervol geheel met louter sterke nummers.
Het is een geweldig sfeervol geheel met louter sterke nummers.
0
geplaatst: 4 november 2025, 00:00 uur
Een tussendoor-EP van de Australische punkpioniers The Saints. De groep is in 1977 verkast naar Engeland. Gitarist Ed Kuepper verlaat na album Prehistoric Sounds de groep, keert eind '78 terug naar Australië en begint Laughing Clowns. Ook bassist Algy Ward zwaait gedag om te gaan spelen bij The Damned (Machine Gun Etiquette, 1979) en vervolgens metalgroep Tank op te richten.
Drie nieuwe leden treden toe: gitaristen Barrington Francis en Bruce "Cub" Callaway, plus bassiste Janine Hall, de laatste afkomstig uit de Australische punkscene. Het kwintet kiest voor een melodieuzere benadering dan voorheen. Geen harde punk meer maar wat kalmer en melodieuzer, nog meer dan op Prehistoric Sounds het geval was.
De vijf nummers op Paralytic Tonight Dublin Tomorrow moeten groeien. Aanvankelijk mis ik de monotone snauw die Chris Bailey voorheen tentoonspreidde, maar de nummers blijken inderdaad een "sfeervol geheel", zoals het vorige bericht het noemde. Zo groeit de melodie van opener Simple Love,
(Don't Send Me) Flowers is wel erg kalm, Miss Wonderful is rockender, On the Waterfront is stevig met blazers als op Prehistoric Sounds en Call It Mine is sferisch als de opener.
Is dit album prijzig, zoals hierboven wordt vermoed? Wel, je moet er inderdaad wat voor neerleggen: momenteel bij Discogs begint het met zo'n €30.
Op reis door new wave kwam ik van het Amerikaanse The B-52's en hun tweede langspeler Wild Planet, ik vervolg bij de elpee die The Saints in 1981 uitbrachten: The Monkey Puzzle.
Drie nieuwe leden treden toe: gitaristen Barrington Francis en Bruce "Cub" Callaway, plus bassiste Janine Hall, de laatste afkomstig uit de Australische punkscene. Het kwintet kiest voor een melodieuzere benadering dan voorheen. Geen harde punk meer maar wat kalmer en melodieuzer, nog meer dan op Prehistoric Sounds het geval was.
De vijf nummers op Paralytic Tonight Dublin Tomorrow moeten groeien. Aanvankelijk mis ik de monotone snauw die Chris Bailey voorheen tentoonspreidde, maar de nummers blijken inderdaad een "sfeervol geheel", zoals het vorige bericht het noemde. Zo groeit de melodie van opener Simple Love,
(Don't Send Me) Flowers is wel erg kalm, Miss Wonderful is rockender, On the Waterfront is stevig met blazers als op Prehistoric Sounds en Call It Mine is sferisch als de opener.
Is dit album prijzig, zoals hierboven wordt vermoed? Wel, je moet er inderdaad wat voor neerleggen: momenteel bij Discogs begint het met zo'n €30.
Op reis door new wave kwam ik van het Amerikaanse The B-52's en hun tweede langspeler Wild Planet, ik vervolg bij de elpee die The Saints in 1981 uitbrachten: The Monkey Puzzle.
* denotes required fields.
* denotes required fields.