Hallo Venray - The More I Laugh, the Hornier Due Gets! (1992)

Van vaderlandse bodem is dit toch wel 1 van de sterkere platen! Tuck, the Man is echt het allerbeste wat NL ooit heeft voort gebracht!! De rest houdt zich ook behoorlijk staande, getuige de hitsingle Slow Change en Las Vegas, met een sublieme sax van Hans Dulfer! Een aanrader voor iedereen, niet slechts voor de liefhebber van de vaderlandse bodem!

Ik zie de zanger nog opkomen op dat maffe springveer-geval tijdens Pinkpop. Toen was de band wel op zijn hoogtepunt denk ik.

kheb ze toen ook gezien, werelds concert!! Las Vegas en no so long zijn leuke nummers of eugene. Plaat vaak gedraaid

Tuck de Man,Japanese cars....waanzinnig goede nummers en met humor gebracht.

Tuck, the Man is het beste Neil Young nummer dat niet van de hand van de meester zelf is. Verder ook een van de beste NL-platen ooit.

Eén van de beste nederpopalbums ooit. Dit doet me vol weemoed denken aan m'n onbezorgde jeugdjaren. Tuck, the Man, Eugene, The heart and the soul, ... genoeg klassiekers. Las Vegas op je begrafenis ...
Het meekwelen van oneliners als Thank you goodbye ... .... was good. Ik had de chance om deze band om Mini-rock ooit te zien als afsluiter. Een gigantisch feestje brak los.

Heb van deze band verschillende cd's waaronder een 2 meter sessie, maar van dit album moet ik het jammer genoeg doen met een grijsgedraaid cassetje.

Iemand die zijn exemplaar wegdoet? Mail me gerust.

Dit blijft een klassieker, met Tuck the man als absolute topper. Het lijkt een beetje op Cortez the killer van Neil Young maar dat vind ik helemaal niet erg. Ook slow change en be someone zijn erg goed. Japenese cars is niet zo mijn favoriet, maar live zijn ze nog beter, luister maar eens naar Hallo Venray live.

En nu met Tuck the Man:

Geweldig nummer in een geweldige uitvoering

Tuck the man live dB's Utrecht

Gisteren weer het genoegen gehad om ze live te mogen zien. In D'n Herberg in Belfeld waren het Henk (Koorn) & Henk (Jonkers) die de show stalen. Voor een klein maar aandachtig publiek gaven ze wederom een heerlijke live-set af van oude en nieuwe nummers. Semi-akoestisch en met een handdoekje op het drumstel om het geluid vooral niet te hard te laten klinken. Maar wat zalig was het om deze mannen weer live te zien spelen. Vanaf het moment dat ze aftrappen met klassieker Las Vegas is deze jongen verkocht.
De oude nummers, voornamelijk van deze ceedee, (Las Vegas, Slow Change, Tuck, Eugene, Summer Is Gone, Be Someone...) doorstaan de tands des tijds met vlag en wimpel, terwijl het nieuwere werk (Syreen, Circles, Travellin, Kicking, Freaky) mooi aansluit bij het imposante oeuvre van Hallo Venray. Toegiften The Heart And The Soul en Japanese Cars (jazeker!) maken het feestje compleet! Het is te hopen dat Henk en kornuiten nog lang doorgaan met het maken van prachtige muziek want im mijn ogen is het Neerlands beste band...

En dan nu opnieuw verkrijgbaar op cd met bonus cd op nieuwe label Re: (van Excelsior!)

In het kader van 25 jaar Hallo Venray werd dit album integraal gespeeld met de oude bezetting:

Slow Change

Tuck, the Man

The Heart and the Soul

Las Vegas

Op de valreep nog één van de mooiste heruitgaven van dit jaar gekocht. Ik kende het album niet, maar ben na 1 luisterbeurd verkocht. Ben overigens benieuwd naar de komende heruitgaven op te Re: label.

'Doorbraakalbum' van Hallo Venray (met een van de lelijkste albumcovers ooit) en ze stonden het jaar daarna dan ook op Pinkpop.
En waren aansluitend een paar jaar erg populair in het clubcircuit.

Dit album heeft de tand des tijds prima doorstaan, waarschijnlijk omdat deze wrakkige, meestal downtempo gitaarrock van alle tijden is.
Klinkt dikwijls alsof Neil Young 'zingt' bij Jonathan Richman & The Modern Lovers, The Velvet Underground of Violent Femmes.
Feest dus.
Zoals iemand hierboven al zei is Tuck The Man het beste Neil Young-nummer wat niet van Neil Young is. En briljant.
Andere uitschieters zijn Las Vegas (mooie saxsolo), Not So Long, Eugene, Be Someone,
Mr. Bigshot en Slow Change (wat bijna een hit dreigde te worden in het voorjaar van 1992).
Bij het buitenbeentje Japanese Cars moet ik aan de Raggende Manne denken.

Jammer dat deze groep die schijnbaar altijd kwaliteit is blijven maken, nooit echt is doorgebroken en eigenlijk na een paar jaar alweer een beetje vergeten was.
Zal de rest wat ik van ze heb ook maar weer eens inleggen.
Voor deze een dikke 4 sterren nog steeds.

Wat een heerlijke plaat.Als ze de kans hadden om internationaal door te breken,dan was het wel met deze parel.Heerlijk loom gespeeld en gezongen en met bijna allemaal mooie liedjes.Japanese Cars is ietwat minder ,maar toch slip ik hem nooit.Slow Change had een hogere notering verdiend en The Summer Is Gone is ook al zo prachtig met zijn simpele hakketakgitaar.5 dikke sterren voor misschien wel de beste Nederlandse Engelstalige plaat .

Na al die jaren nog steeds erg mooi, in retrospectief klinkt het als een cross over tussen Neil Young and Songs:Ohia / Magnolia Electric Company / Jason Molina.

Fantastisch album. Heb deze band helaas pas afgelopen jaar echt leren waarderen.
Maar beter laat dan nooit. Ook oudere albums landen nu beter bij me dan een paar jaar gelden.

Ook bij mij is dit één van de allerbeste platen van Nederlandse bodem. Dit is zo'n plaat waarop elk nummer bulls-eye of heel dichtbij is. Met een aanstekelijke achteloosheid zijn hier 11 liedjes uit de mouw geschud. Een soort countryrock die alle kanten op vliegt. De liefde voor muziek druipt er aan alle kanten met dikke klodders vanaf. Vooral Slow Change, Tuck, The Heart and the Soul en Las Vegas zijn absolute prijsbeesten die op hetzelfde niveau staan als de gekende grootheden. De rest doet hier amper voor onder. Zelfs Japanese Cars heeft z'n charme.

Live in Utrecht
Tuck the Man
Be Someone

Geschreven in de album top 100 van...:

Hallo Venray is al decennia één van Nederlands beste bands. Still going strong, en bijna al hun platen zijn de moeite waard. Dit is hun meest bekende plaat, die leidde tot het Pinkpop-optreden waar we Henk Koorn in visgraatpanty zagen rondhupsen, een onvergetelijk hoogtepunt in de vaderlandse popmuziek. The More I Laugh, the Hornier Due Gets! schiet heen en weer tussen Neil Young en Lou Reed, beide zijn hoorbaar van grote invloed geweest.

The Summer is Gone is een heerlijk achteloos nummertje dat de plaat opent. Vervolgens openbaart de prachtige single Slow Change zich.
Not So Long en Mr. Bigshot hebben een heerlijke Velvet Underground-cadans.
Tuck, the Man is dé HV-klassiekert. Drama en intensiteit, veel Neil Young hier.
Eugene: countryrock met tuba, waarom zit er niet meer tuba in de popmuziek?
Be Someone is een lekkere platte rocker, die in fel contrast staat met de subtiliteit van The Heart and the Soul.
The Road is ongegeneerd vals gezongen countryrock, heerlijk om dan ook zonder gene mee te bleren.
Japanese Cars is een punknummertje dat goed werkt als begeleiding voor als je met visgraatpanty's op Pinkpop gaat rondhupsen.
Las Vegas is de schitterende tearjerker die de plaat mag afsluiten. Hans Dulfer blijkt zowaar prachtig saxofoon te kunnen spelen, waarom deed hij dit niet op zijn eigen platen ?!?!?!?

Aangekruist als favoriet:
1. Las Vegas
2. Slow Change
3. The Heart and the Soul