Glasvegas - Glasvegas (2008)

Grote verwachtingen bij dit debuut. Singles Geraldine en Daddy's Gone zijn parels, alsook It's My Own Cheating Heart That Makes Me Cry.
Ook bij Jools Holland maakten ze grote indruk. Lang geleden dat er een band was waar ik zo naar uitkeek voor er nog een album van uit is.
Rijk zijn ze alvast wel: "Glasvegas found themselves at the centre of a bidding war from several major record labels." Ik kan geloven dat de pondjes in het rond gegooid werden.

Wat fijn dat deze ook is toegevoegd en de releasedatum bekend is. Ook ik wacht al een tijd ongeduldig op dit album. Zoals Face Down terecht opmerkt zijn Geraldine en Daddy's Gone parels; als de rest hetzelfde niveau haalt wordt dit één van de toppers van 2008. Voor mensen die nog geen idee hebben hoe de singles klinken; denk aan het betere werk van Editors, Mary Onettes en Echo & The Bunnymen.

Is pop dan wel de juiste genre?

Naar mijn mening wel chrismusic. Mary Onettes = 100% Pop, Editors eigenlijk ook en een groot deel van Echobunny's werk is dat ook ( zeker Ocean Rain en een aantal latere albums ). Ik zie niet in welk genre hier anders van toepassing is. Zeker en vast geen Rock, want dat wordt hier al te pas en te onpas foutief gebruikt. Bij Rockmuziek denk ik eerder aan Kings Of Leon, Queens of The Stone Age, Led Zep en dat soort muziek. Tegenwoordig geeft men aan alles waar nog maar een gitaar in te horen is het label Rock, en dat kan nooit de bedoeling zijn.

Even youtube-link plaatsen naar mijn favoriet nummer tot nu toe (heb er zo'n 5tal gehoord).
Cheating Heart

Heerlijk accent trouwens

En hier de video voor Daddy's Gone
Klikkie

Mooi mooi. Ik betwijfel sterk of deze muziek in het straatje zal passen van onze politiek correcte media, maar ikzelf zie het meer dan zitten met deze band. Bij Studio Brussel lopen ze er alvast niet warm voor. ( Nu begint het te dagen wie daar al een tijdje reclame maakt voor deze band. ) Dude heeft een prachtige stem trouwens.
Glasvegas klinkt als The Mary Onettes met een Britse zanger, en dat is allesbehalve verkeerd.

Tja, Studio Brussel, ik heb er soms problemen mee... de 'alternatieve' zender, maar wat er soms op te horen is
Nuja, eigenlijk telt er maar 1 ding, en dat is dat ik deze band ken, en het kan me geen bal schelen of ze nu gedraaid worden of niet

En ik ken The Mary Onettes niet, maar deze zal ik nu eens opzoeken, thx Lost Highway

Opgenomen in New York onder produktionele leiding van Rich Costney, die ook met Muse werkte. Raveonettes meets Editors of Interpol? Vaststaat in elk geval dat Daddy's Gone op 24 augustus als single wordt uitgebracht. Op de digitale versie komt ook een curieuze cover van Come As You Are. Juist, van Nirvana...

Wat ik er tot nu toe van gehoord heb is muzikaal best interessant (doet me trouwens meer denken aan The Raveonettes of The Jesus & Mary Chain dan aan Editors of Echo & the bunnymen). Waar ik nog niet aan kan wennen zijn de ongelofelijk plat gezongen vocalen. Wat dat betreft schiet me nog een andere vergelijking binnen: Hope of the states. Ook een veel belovende band met een zanger die voor de afknapper zorgt.

En zelfs al een stem? Is deze dan al te pindakazen?

Het enige dat al te downloaden is, is een demo van een 10tal liedjes, waarvan er 5 op dit album te vinden zijn.
Ik check elke dag de pindakaasgaatjes, maar nog geen te vinden

nee inderdaad nog niks te vinden helaas.
Daddy's Gone en Geraldine klinken in ieder geval niet verkeerd.
Kijken of heel het album een beetje afwisselend is, anders is het te saai lijkt me.

Daddy's gone is echt wel een fucking aanstekelijk nummer. Stem en sound staan me in ieder geval wel aan, hopelijk komt ie op luisterpaal te staan.

Ik heb de cd nog niet maar de nummers die ik op youtube heb gehoord klinken niet verkeerd. Mag ik het omschrijven als een mix van Arcade Fire ( het abstracte en de stem) met een bandje als Editors, Razorlight (niet zozeer qua muziek maar qua groeipotentie en de pop en commerciële vorm die er in verwerkt zit)?

De cd is eindelijk uitgelekt...
Vanavond de eerste woorden erover

Onwaarschijnlijk dat het prachtige "Geraldine" nog niet in de afrekening van StuBru genoteerd staat.

Mijn song van het jaar !!!

Natuurlijk wat eentonig, maar als bijna alle liedjes van topkwaliteit zijn, who gives a flying sh*t

Flowers & Football Tops geeft al meteen de toon aan voor de rest van het album... Veel echoënde gitaren, simpel bombastisch gedrum, en een geweldig gevoelige stem met heerlijk accent...
Soms wat simpele lyrics (you are my sunshine, my only sunshine....), maar als je dan kijkt naar teksten van bv. 'Daddy's Gone' en 'Own Cheating Heart' zie je toch wel de songwriter kwaliteiten.

Dikke 4* (er zit zeker nog verhoging in, want ik schat dat ik niet snel zal beu geraken)

prachtplaat! simpele, effectieve, "recht uit het hart" anthems

it's my own cheating heart that makes me cry... wowowowowowowow.

ps dat stukje "you are my sunshine... " is eigenlijk een cover van... (ik ben het kwijt)

ps2 fuck stubru. klinkt tegenwoordig overdag meer en meer als donna, gvd....

De waarheid als een koe; een radiostation voor pubers die denken dat ze alternatief zijn en waar men bij voorkeur bagger met een alternatief strikje rond verkoopt.
En dat stukje; komt dat niet uit Alfred Jodokus Kwak?

"You are my sunshine, my only sunshine,

en verder:
you make me happy when skies are grey,
you never know dear how much I love you,
please don't take my sunshine away'".

The one and only Johnny Cash

En al zou Glasvegas 'pop' zijn en dat weet ik binnenkort (staat in bestelling). Er is in het verleden meer goede pop uit Schotland gekomen en toen heette het label Postcard: Orange Juice, Aztec Camera, Josef K. What's so funny with Popmuzik?

Niets, maar sinds een aantal onverlaten alle muzak en non muziek onder die term ombrengen; heeft het bij sommigen een negatieve bijklank gekregen. Allemaal onzin als je het mij vraagt, net als de term 'alternatieve muziek'. Voor mij bestaat er enkel slechte muziek ( muziek als marketingproduct ) en goede muziek ( muziek met een hart ). Jammer dat niet meer mensen deze scheidingslijn hanteren.

Dit album hoort voor alle duidelijkheid bij de laatste categorie. Ik kon niet wachten tot hij eindleijk eens gereleased wordt in België en heb het debuut van Glasvegas dan maar gedownload. Mijn verwachtingen worden volledig ingelost. Dit doet nog het meeste denken aan The Jesus And Mary Chain ( niet de stofzuigerkant van de band, meer het Darklands type ). Naar het einde toe krijgen we enkele ballad gerichte songs, ik hoop dat deze me na een tijdje zullen weten te raken. Het zit wel snor met dit album.

is deze al te krijgen in de benelux?

raar dat ik precies op de pagina van glasvegas kritiek lees op stubru. ik dacht dit één van de laatste pagina's zou zijn waar ik kritiek zou vinden.

In de week van 18 januari was Daddy's Gone hotshot, volgens mij is stubru nog nooit zo vroeg bij een Brits bandje geweest als glasvegas.

Nog geen duidelijk releasplannen in NL, maar bij Velvet Music ligt ie al in de winkels, jaja ff reclame maken voor mijn eigen toko, heb hem nog niet gehoord, ik kom er op terug als ik hem goed beluisterd heb

Naar aanraden van een vriend maar eens beluisterd.
helaas hoorde ik niet wat hij en vele van jullie wel hoorden.
ik vind het een zeer middelmatig album, helaas komt er tegenwoordig zoveel troep uit engeland dat we hier al blij mee zijn.

Ik vind dat daddy's gone niet erg goed, ken het album verder niet.

En nog zo'n 1500 andere artiesten...

@MartyMcF - niet solliciteren naar nickname wijsneus, is al vergeven. Strax vraag ik je nog ze alle 1500 op te noemen (origineel is van Jimmy James - ik gaf één die me zo te binnen schoot).

Deze kwam vandaag binnen - nu voor de tweede keer in de spelerd. Wat een puur speelplezier bij deze lieden - tijdje geleden dat een plaat me meteen zo pakte. Allerlei associaties: o.a. Undertones, qua geluid Phil Spector.

't Is al goed... excuses geaccepteerd!

Maar wat een geweldige plaat he?

Jazeker, gisteren ontvangen - nu al 5 * gedraaid; Mjulady vind 'em ook goed - wat een band. In de toptien van dit jaar vrees ik, zo worden ze niet veel gemaakt. Wat een power, wat een fun!

Bizar, wat een goed album. Galmend, groots, meeslepend, maar net niet over the top. Het openingsnummer en Geraldine zijn favoriet. Maar ook het prachtige persoonlijke nummer Daddy's Gone grijpt me bij mijn keel. Het enige nadeel wat ik kan bedenken is dat het geluid alsof het in een grot is opgenomen aan het eind van het album begint te irriteren. Maar dan begin ik weer opnieuw en is dat helemaal niet erg