menu

Fairport Convention - What We Did on Our Holidays (1969)

mijn stem
3,86 (88)
88 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Rock / Roots
Label: Island

  1. Fotheringay (3:03)
  2. Mr. Lacey (2:50)
  3. Book Song (3:12)
  4. The Lord Is in This Place ... How Dreadful ... (1:50)
  5. No Man's Land (2:23)
  6. I'll Keep It with Mine (5:50)
  7. Eastern Rain (3:36)
  8. Nottamun Town (3:07)
  9. Tale in a Hard Time (3:24)
  10. She Moves Through the Fair (4:09)
  11. Meet on the Ledge (2:49)
  12. End of a Holiday (1:06)
  13. Throwaway Street Puzzle * (3:30)
  14. You're Gonna Need My Help * (4:11)
  15. Some Sweet Day * (2:32)
toon 3 bonustracks
totale tijdsduur: 37:19 (47:32)
zoeken in:
avatar van Zachary Glass
Ik moet maar 'ns dringend op zoek gaan naar deze cd - want voorlopig moet ik het doen met mijn herinneringen aan dit werk.

Wàt ik wel onthouden heb is de verscheurende intensiteit van "Meet on the Ledge".

flebbie
Ik ken alleen het wonderschone Fotheringay... ontzettend goed nummer.. de rest van het album heb ik ooit eens beluisterd maar kon in mijn herinnering niet echt tippen aan die prachtige opener..

avatar van musicfriek
5,0
Ik zal eens proberen een recensie over dit album te gaan schrijven in de toekomst. 3e plek in mijn top 10, echt helemaal verliefd op deze muziek. Wat mij betreft het beste Fairport Convention-album.

flebbie
Plaat maar weer eens opgezet. Ik zit nu te luisteren naar afsluiter End Of A Holiday. Heerlijk acoustisch instrumentaaltje.

Blijf erbij dat ik van de Fairport platen met Sandy dit de minste vind. Hij gaat ijzersterk van start maar ze kunnen dat niveau niet over de hele linie vasthouden.

avatar van musicfriek
5,0
Hmmm, niet met je eens, ik zal dat gaan bestrijden haha. Ooit. Juist de diversiteit maakt deze plaat zo sterk. Terwijl de andere 2 albums (Unhalfbricking en Liege & Lief) te lang uitgesponnen nummers bevatten. Maar ik zal ze eens alle 3 achter elkaar gaan draaien en zien wat ik er dan van vind.

avatar van postman
4,0
het mooiste album van fairport convention, de muziek is hier veel toegankelijker, minder folkachtig.
Tot nu toe vond ik unhalfbricking de mooiste maar deze wint het bij mij.
Grappig dat flebbie de albums met sandy minder vind bij mij is het net andersom.

flebbie
postman schreef:

Grappig dat flebbie de albums met sandy minder vind bij mij is het net andersom.


dat zei ik dus niet... voortaan beter lezen

avatar van postman
4,0
Sorry, inderdaad niet goed gelezen.

Father McKenzie
musicfriek schreef:
Ik zal eens proberen een recensie over dit album te gaan schrijven in de toekomst. 3e plek in mijn top 10, echt helemaal verliefd op deze muziek. Wat mij betreft het beste Fairport Convention-album.

Waarheid als een koe; She Moves Through The Fair is mijn absoluut favoriet nummer... op een prachtplaat!

avatar van herman
Is Fotheringay representatief voor dit album en voor Fairport Convention in het algemeen? Wat een prachtig liedje zeg!

avatar van ChrisX
Mijn intro in FC land is Judy Dyble die ik ken van haar associatie met King Crimson en haar album Talking With Strangers (dat tot m'n verbazing nog niet eens op MuMe staat). Het debuut sprak mij erg aan en wat ik aan samples / tracks vervolgens hoorde van dit album moest dit ook wel in m'n straatje liggen.

Vanavond dit album voor het eerst helemaal goed beluisterd en ik ben behoorlijk onder de indruk. Ik hou van de variatie in sferen op dit album met de Engelse folky touch maar ook het wat meer Amerikaanse geluid af en toe.

Next stop.... Unhalfbricking

Nieuwstad
herman schreef:
Is Fotheringay representatief voor dit album en voor Fairport Convention in het algemeen? Wat een prachtig liedje zeg!


Dat is wel het prijsnummer vind ik. Maar de rest mag er ook zijn hoor, minder folky, wat meer Americana achtig nog, Jefferson Airplane stijl.

sugartummy
een prachtplaat. sinead o'connor heeft ook een mooie versie van she moves... opgenomen. topmuzikanten en topvocalisten. de eerste platen van FC zijn toch wel bijzonder goed.

sugartummy
als je the lord is in this place weet te waarderen, check dan ook het origineel van blind willie johnson, dark was the night geheten.

avatar van Mjuman
sugartummy schreef:
een prachtplaat. sinead o'connor heeft ook een mooie versie van she moves... opgenomen. topmuzikanten en topvocalisten. de eerste platen van FC zijn toch wel bijzonder goed.


Dat prachtnummer is ooit nog eens vakkundig om zeep geholpen door een stel simpele zielen (Simple Minds op Street Fighting Years - "Belfast Child")

avatar van Shangri-la
4,0
Fotheringay is naar mijn mening een van de mooiste liedjes ooit gemaakt.

avatar van Johannes5356
Fantastische cd. Met het mooiste openingsnummer ever!!!!!

avatar van Jaep
4,0
Prachtig album, het eerste van Fairport Convention met Sandy Denny. Openingsnummer Fotheringay is wat mij betreft het beste nummer van de band; de rest van het album is ook van hoge kwaliteit. Alleen Mr. Lacey vind ik een draak van een nummer. Voor de rest een mooie mix van traditionals, covers en eigen werk. Deze plaat voelt als geheel wat meer ingetogen dan de twee opvolgers (die m.i. nog wat beter zijn), maar eigenlijk is alles waarbij Denny in deze periode betrokken was erg sterk.

avatar van BoyOnHeavenHill
4,0
Ik zou hier kunnen volstaan met de recensie van mijn voorganger Jaep woord voor woord te citeren, want met alles wat daarin staat ben ik het helemaal eens, maar ik wil er nog aan toevoegen dat ik naast het openingsnummer (prachtige kleine percussie-effectjes trouwens) ook She moves through the fair een hoogtepunt vind, en van Meet on the ledge begin ik steeds beter te begrijpen waarom dat zo'n klassieker onder het Fairport-publiek is. (Grappig feitje van de Engelse Wikipedia: dat nummer schijnt vaak gebruikt te worden als het allerlaatste nummer van een Fairport-concert als "steno" om duidelijk te maken dat er daarna echt geen toegiften meer komen – op zich een mooi idee om af te ronden.)
        De Jefferson Airplane-link vind ik wat minder; nog voordat ik daarover iets had gelezen hoorde ik in de samenzang al Grace Slick doorschemeren, en op haar schreeuw ben ik niet zo dol, maar gelukkig blijft dat ruimschoots binnen de perken, zodat ik die associatie al vlot heb kunnen laten varen. En Book song doet zowel qua zang als qua begeleidend gitaarwerk nogal Byrds-y aan, dat zou wel eens de invloed kunnen zijn van "Tyger Hutchings, bass player and Byrd-worshipper", zoals Ashley H. op de oorspronkelijke hoes wordt genoemd. Die hoestekst wordt helaas niet in het boekje bij de 2003-remaster gereproduceerd; wel staat daarin een kort stukje van Hutchings waarin hij toch ook wel aardige karakteristieken van de nummers geeft, zoals "Richard's dark and sombre No man's land makes you wanna dance and clap your hands" en zijn omschrijving van The Lord is in this place, how dreadful is this place? als "strange and unnerving".
        Samengevat een heerlijke, gevarieerde en warme plaat. Zoals gezegd beluisterd in de 2003-remaster met de drie bonusnummers van bovenstaande tracklisting; het geluid daarvan is superbe, met als klein smetje dat bonustrack 14 al gedurende de laatste secondes van 13 begint. Geen ramp natuurlijk, en sowieso halen die drie nummers het peil van het album zelf niet, hoewel Throwaway street puzzle wel een aardige drive heeft.

Gast
geplaatst: vandaag om 17:16 uur

geplaatst: vandaag om 17:16 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.