Fairport Convention - What We Did on Our Holidays (1969)

Ik zou hier kunnen volstaan met de recensie van mijn voorganger Jaep woord voor woord te citeren, want met alles wat daarin staat ben ik het helemaal eens, maar ik wil er nog aan toevoegen dat ik naast het openingsnummer (prachtige kleine percussie-effectjes trouwens) ook She moves through the fair een hoogtepunt vind, en van Meet on the ledge begin ik steeds beter te begrijpen waarom dat zo'n klassieker onder het Fairport-publiek is. (Grappig feitje van de Engelse Wikipedia: dat nummer schijnt vaak gebruikt te worden als het allerlaatste nummer van een Fairport-concert als "steno" om duidelijk te maken dat er daarna echt geen toegiften meer komen – op zich een mooi idee om af te ronden.)
        De Jefferson Airplane-link vind ik wat minder; nog voordat ik daarover iets had gelezen hoorde ik in de samenzang al Grace Slick doorschemeren, en op haar schreeuw ben ik niet zo dol, maar gelukkig blijft dat ruimschoots binnen de perken, zodat ik die associatie al vlot heb kunnen laten varen. En Book song doet zowel qua zang als qua begeleidend gitaarwerk nogal Byrds-y aan, dat zou wel eens de invloed kunnen zijn van "Tyger Hutchings, bass player and Byrd-worshipper", zoals Ashley H. op de oorspronkelijke hoes wordt genoemd. Die hoestekst wordt helaas niet in het boekje bij de 2003-remaster gereproduceerd; wel staat daarin een kort stukje van Hutchings waarin hij toch ook wel aardige karakteristieken van de nummers geeft, zoals "Richard's dark and sombre No man's land makes you wanna dance and clap your hands" en zijn omschrijving van The Lord is in this place, how dreadful is this place? als "strange and unnerving".
        Samengevat een heerlijke, gevarieerde en warme plaat. Zoals gezegd beluisterd in de 2003-remaster met de drie bonusnummers van bovenstaande tracklisting; het geluid daarvan is superbe, met als klein smetje dat bonustrack 14 al gedurende de laatste secondes van 13 begint. Geen ramp natuurlijk, en sowieso halen die drie nummers het peil van het album zelf niet, hoewel Throwaway street puzzle wel een aardige drive heeft.