Queen + Paul Rodgers - The Cosmos Rocks (2008)

Ik keek met argensogen naar dit album. De vréselijke hoes en sommige tracktitels (Het kitscherige 'C-lebrity' en 'Surf's Up... School's Out!' bijvoorbeeld) droegen niet bij aan het weinige enthousiasme dat er toch had moeten zijn gezien het feit dat na 13 jaar origineel materiaal werd gereleased van mijn superhelden. Natuurlijk bevat dit album overduidelijk makkelijke oude mannen-rock en kent het zijn zwakke en beperkte momenten, gezegd moet worden dat 'Time To Shine' en 'We Believe' érg sterke nummers zijn, vooral in die laatste zit dat heerlijke Queen-gevoel opgesloten. Leuk, voor even.

Controversieel album en het was ook even een discussiepunt of we The Cosmos Rocks wel of niet zouden meenemen met de Queen-marathon. Uiteindelijk toch besloten om dit wel te doen om eenzelfde reden als dat we Heaven And Hell ook meenamen in de Black Sabbath-marathon: een stukje van de ziel van de band. In dit geval ook de naam. En laat ik eerlijk zijn, ik zie Queen liever nog een keer optreden met Paul Rodgers dan met Adam Lambert. Daar zie ik iemand die kan zingen, maar echt uit alle macht probeert Mercury na te doen en faalt. Rodgers is (zie ook de Bad Company-marathon) een wereldzanger en de live-optredens die ik op dvd heb gezien van deze tour gaven me echt kippenvel. Zo goed als Mercury? Absoluut niet. Een topzanger met eigen stijl die live en in de studio iets toevoegde aan kenmerkende May/Taylor-songs? Absoluut. Mercury was ook nog eens een fan van Rodgers, nog mooier.

Het is niet allemaal goud hier, want Call Me is een veel te melige song die ik nooit meer hoef te horen. Maar damn, de schoonheid van Time To Shine, Warboys (Prayer For Peace) en We Believe is groots. Some Things That Glitter had zo door Mercury gezongen kunnen worden en C-Lebrity is ook heerlijk aanstekelijk. Through The Night heeft niet de sterkste teksten, maar het wordt wel vol bezieling gezongen. Een prachtige ballad! Ook het door alle drie gezongen Say It's Not True is een prachtige song met een weergaloze gitaarsolo.

Wat mij betreft alsnog een Queen-waardig album. Ik begrijp de mensen die vinden dat het zonder Mercury helemaal klaar is, ik zie hier echter geen simpele cash-grab, maar een band die gemotiveerd is om goed materiaal neer te zetten en hier wat mij betreft prima in slagen.

Eindstand:
1. Queen II 5*
2. A Kind Of Magic 4.5*
3. Innuendo 4.5*
4. A Night At The Opera 4.5*
5. The Miracle 4.5*
6. Queen 4.5*
7. Sheer Heart Attack 4.5*
8. News Of The World 4.5*
9. A Day At The Races 4.5*
10. The Works 4*
11. Jazz 4*
12. Made In Heaven 4*
13. The Cosmos Rocks 4*
14. The Game 3.5*
15. Hot Space 3*

Gemiddeldes:
1. Domine 4,7*
2. While Heaven Wept 4,4*
3. Finntroll 4,36*
4. Sonata Arctica 4,33*
5. Nevermore 4,31*
6. Primordial 4,25*
7. Psychotic Waltz 4,25*
8. Queen 4,23*
9. Gamma Ray 4,23*
10. Thyrfing 4,21*
11. Blue Öyster Cult 4,19*
12. Virgin Steele 4,13*
13. Savatage 4,13*
14. King Diamond 4,08*
15. Bruce Dickinson 4,08*
16. Rhapsody (Of Fire) 4,04*
17. Manilla Road 4*
18. Stratovarius 4*
19. Brainstorm 4*
20. Symphony X 4*
21. Magnum 3,92*
22. Helloween 3,9*
23. Iced Earth 3,88*
24. Black Sabbath 3,6*
25. Creedence Clearwater Revival 3,57*
26. Rainbow 3.5*
27. Solitude Aeturnus 3.5*
28. Cream 3.5*
29. The Who 3.45*
30. Pink Floyd 3,43*
31. Led Zeppelin 3,39*
32. Thin Lizzy 3,38*
33. Bad Company 3,13*
34. Slayer 2,33*

Ergens kan ik het nog wel begrijpen dat sommige Queenfans dit niks vinden, maar aan de andere kant ook weer niet. We hebben met verschillende marathons ook aardig wat comebackplaten besproken en zelden halen ze de kwaliteit van The Cosmos Rocks. In de eerste plaats dan maar de samenwerking met Paul Rodgers. Het is geen Freddie nee, maar de samenwerking met Paul voelde voor mij altijd goed. Achteraf heb ik er ook wel aardig wat spijt van dat ik nooit naar die optredens ben geweest. Paul is in dezelfde periode actief geweest en past er met zijn bluesstem een stuk beter bij dan Adam Lambert. Belangrijk: Rodgers zingt fantastisch op dit album.

Het voelt voor mij wel aan als een Queenplaat. Het spel van Brian May herken je uit duizenden herkenbaar. Ik kan me ook zo inbeelden hoe Freddie dit ingezongen zou hebben. Een lied als Some THings That Glitter is hem eigenlijk wel op het lijf geschreven. Als ik zo de tracklist zie, dan ben ik ook erg te spreken over Time To Shine, Small, Warboys en We Believe. Kortom, genoeg leuks te vinden op dit album. Het is erg balladesque met hier en daar wat stevigere gitaarpartijen. De mannen zijn rond de zestig hier, dus ik vergeef het ze. Say It's Not True is een prachtballad. Luister ernaar en durf dan nog maar eens te beweren dat deze plaat voor het geld gemaakt is. Ik kan heel goed leven met The Cosmos Rocks als afsluiter.


Eindstand:
1. Sheer Heart Attack
2. A Night At The Opera
3. News Of The World
4. Queen II
5. Queen
6. Made In Heaven
7. A Kind Of Magic
8. The Works
9. Innuendo
10. A Day At The Races
11. Hot Space
12. The Cosmos Rocks
13. The Miracle
14. Jazz
15. The Game