Boeijen Hofstede Vrienten - Aardige Jongens (2008)

Drie mannen die vakmanschap hoog in het vaandel hebben. Drie mannen die ik apart al hoog heb zitten dus hoe moet dat dan als ze de handen ineenslaan (wat ze op zich in het verleden al vaker gedaan hebben)?
Ieder nummer draagt toch wel het stempel van één van de drie: je hoort duidelijke Vrienten-nummers, je herkent het melancholische van Boeijen en het avontuurlijke van Hofstede. En daardoor merk je ook wat een ongelooflijk sterke muzikanten het zijn. Het leuke aan dit album is dat zo'n typisch henny Vrienten nummer toch ook lichte invloeden van Boeijen en Hofstede krijgt toegevoegd en zo gaat dat voor ieder individu op.
Is het dan geen versnipperde plaat geworden waar ieder zijn ding doet met telkens medewerking van de andere twee? Nee, ondanks dat je toch duidelijk verschil in de nummers hoort en ze telkens goed te herleiden zijn naar de kenmerkende stijl van ieder van hen is het toch ook een gezamenlijk project. Ze kleuren elkaars liedjes schitterend in en vormen een welkome aanvulling op elkaar en op de een of andere manier vormen de nummers tesamen toch een mooi geheel, hoe verschillend ze soms ook zijn.
Ik was over het project Nacht van Henny Vrienten al erg enthousiast, een project waar meerdere artiesten van eigen bodem hun krachten bundelden en ik kan het nu weer zijn over een produkt van eigen bodem ook nog eens gezongen in onze eigen taal.
Het mogen dan oude rotten zijn: ze flikken het toch weer.... Boeijen, Hofstede en Vrienten zijn gewoon leveranciers van een oerdegelijk, wonderschoon nederlandstalig stukje kunst met een grote hoofdletter K.
En die aangevinkte nummers? Dat hadden ook de andere 9 kunnen zijn want hier gaat echt het 'alle 12 goed' op (okee, met een eervolle vermelding voor De Bruid wat ik echt een ongelooflijk mooi liedje vind).

Bij de 1e keer luisteren meteen al een goede indruk! Moet wel zeggen dat het toch weer de Vrienten composities zijn die me het meest aanspreken.

Vrouw voor het raam het net zo goed op een nieuw Doe Maar album kunnen staan.

Glazen hart (Hofstede) vind ik ook een erg lekker nummer.

Ik denk dat dit een combinatie is van 3 zeer goede muzikanten, en na de Nacht bleek al dat dit naar meer smaakt, en dat uit zich nu in een zeer lekker luister album!

Absoluut een aanrader.. en als je de Nacht nog niet hebt.... 5 euro bij van Leest!!

En niet alleen dat nummer
Het toont de kracht van de componist Vrienten aan. Overigens merk ik dat iedere draaibeurt er voor zorgt dat dit album alleen maar beter wordt net als Nacht dat indertijd bij mij deed.
Overigens gaan de heren op theatertour n.a.v. dit album met hun liedjes voor dit album (ieder schreef er 4 voor Aardige Jongens).

Ik ben erbij op 1 november!! (kan al niet meer wachten!!)

Ik zal wat langer moeten wachten (9 januari in Luxor Rotterdam): maar afgaande op deze cd moet het een fantastische avond gaan worden.
Overigens heb ik inmiddels al meer goede kritieken op dit album gelezen.

Ik vind Vrienten een zeer goede muzikant en componist. Ik ben een behoorlijke liefhebber van de Nits, maar ik heb een verschrikkelijke hekel aan Frank Boeijen.(sinds het superfoute Zwart-Wit) Dus met tegenstrijdige gevoelens heb ik deze cd opgezet.
Het begint allemaal wel aardig, maar echt onder de indruk was ik nog niet de eerste 10 minuten. En eigenlijk gaat het heel erg mis halverwege. De Boeijen dingen vind ik vreselijk. Sorry, maar ik heb het niet op zijn stem en niet op zijn veels te verzonnen poetische teksten.
Verder vind ik het meer een oude mannen plaat. Te gemaakt, te gezocht en in muzikaal opzicht teveel hetzelfde.

Toen ik kaarten bestelde wilde ik een vriendin vragen of ze ook mee wilde totdat ik opeens besefte dat ze een bloedhekel heeft aan Boeijen dus ja dan ben je snel klaar ook voor wat deze cd betreft omdat 1/3 bestaat uit Boeijen-composities.
In de andere kritieken kan ik je op zich wel volgen alleen ervaar ik dat zelf totaal niet zo en is het voor mij juist een heerlijk ontspannen album van eigen bodem van uitstekende kwaliteit.

Overigens vind ik de optie op de open disc om persoonlijk vragen te stellen (over dit project) wel een leuk extra iets.
Het idee open disc is over het algemeen wel leuk, maar wordt pas echt spectaculair als je bijvoorbeeld een extra nummer kan downloaden oid. Dat is hier helaas niet het geval. Wat filmpjes, wat foto's en dan houdt t op. Maar... wat niet is kan nog komen uiteraard.

Jeetje, ik als echte Boeijen-fan was even verrast dat dit album al een aantal weken uit was. Gelijk naar de winkel gevlogen en opgehaald. Eerste indruk was eigenlijk zoals ik verwachtte: ijzersterke teksten, composities en stemmen.
Ik kan (zoals aERo) nog even geen nummer aanwijzen als favoriet, want ik vind ze tot nu toe allemaal in evenwicht op hoog niveau.

Kan niet wachten totdat het 4 december is, want ook dit jaar zal ik weer bij een Boeijen-concert aanwezig zijn. Nu in gezelschap van Hofstede en Vrienten... TOP


36 lentes jong en nog steeds alive and kicking, dus v.w.b. het gemaakte, te ver gezochte en allemaal hetzelfde... IK VOEL ME ER PRRRRIMA BIJ

Behoudens de crappy composities van Boeijen is dit een briljant album! Met parels van nummers. Om er één in het het bijzonder te noemen: Glazen Hart. (Heerlijk samenspel tussen Vrienten & Hofstede! De derde stem van Boeijen valt bij dit nummer nog te pruimen.)

Album toch een halve ster minder gegeven, aangezien er toch wat mindere songs inzitten. Favorieten zijn absoluut: Geluk, Ik dwaal, u wacht en Wachten op een vriend.
Boeijen zeker op zijn best !

Het is prachtig om te horen hoe de drie Nederpop-legendes elkaar weten aan te vullen in ieder nummer. Het is vaak duidelijk te herleiden wie welk nummer heeft geschreven en wat de invloeden van de anderen zijn.
Hofstede is duidelijk verantwoordelijk voor het meer experimentele randje en de heerlijke koortjes. Boeiejen verzorgt het meer traditionele songwriter-gevoel en is de meest krachtige zanger (of je er nu van houdt of niet) en Henny geeft alles wat meer een 'wereldsheid' mee.

Alles bij elkaar is dit een aanrader voor fans van iedere artiest afzonderlijk en voor heel veel mensen die simpelweg van goede popmuziek houden.

Als ik een relaxed album wil luisteren, dan luister ik dit!
HEERLIJK!! vooral Aardige Jongens, De Bruid en Wachten op een Vriend, prachtig!

4*

Wanneer ben je een oude man??

Als je nummers gaat schrijven zoals het eerste nummer op deze cd.
En als je terug gaat grijpen naar vroeger.

De titelsong gisteren op de Vlaamse radio gehoord, hier was Vrienten de hoofdzanger en ik vond het vrij aardig.
Toch nieuwsgierig naar deze plaat van toch 3 grote heren...

ze moeten Frank Boeijen thuis laten tijdens de theatertoer, wat die live laat horen (zucht en snuift vreselijk), als je me niet gelooft kijk (luister) dan maar eens naar de registratie van Frank Boeijen - live in antwerpen.
wat mij betreft is "ik versta niet wat Boeijen zingt" helemaal niet zo`n dooddoener.

op deze plaat vind ik Henny Vrienten er met kop en schouders bovenuit steken, goede muzikant.

Ieder zijn of haar artiest. Bovenstaande opmerking ben ik het dan ook niet mee eens. Zeker niet als ik al jaren naar optredens van Frank ga en het 'onverstaanbare' stamt uit een tijd van net nadat hij zijn groep heeft verlaten. Misschien luister ik beter of ligt het aan de teksten die ik na ieder nieuw album doorlees.

Nogmaals allemaal meningen en bij Frank heb je nu eenmaal voor- en tegenstanders en niet mensen die het 'zo-zo' vinden... Persoonlijk vind ik Frank op deze cd erg tot zijn recht komen en zijn het zijn liedjes die mij pakken. Hoop dat hij ook veel eigen nummers zal zingen, wanneer hij op tournee gaat met de heren.

Lang leve Frank! 3 mannen die raspaarden zijn tussen dartelende popveulentjes. Dat wordt nog wat met die groupies.

Het zou en moest er een keer van komen. Deze 3 routeniers hebben de koppen en gitaren bijelkaar gestoken en dit is dan het resultaat.
Ik heb het 2 keer beluistert, en ben van mening dat het een verzorgd stijlvol, nogal bedeesd werkje is geworden.
Componeren kunnen de 3 wel en muzikaal is het een genot om naar te luisteren. Je hoort ook wel waar de heren goed in zijn.
Vrienten zoekt het 2 keer in Doe Maar achtige stijlen, maar de relaxheid blijft. Boeijen zoekt het in de vertrouwde pure sfeer en Hofstede is wellicht de man van het onvoorspelbare(dat is ook het kenmerk van The Nits) Glazen hart is in ieder geval 1 van de hoogtepunten.
Tekstueel is het wat hoogdravend naar mijn idee. Boeijen heeft daar vooral een handje van in vaak wat onbegrepen vage verzinsels.
Bleekwater en Walvis zijn typische voorbeelden hiervan.
Ondanks dat niet elk nummer raak is, is dit een fijne samenwerking van 3 heren die hun sporen ruimschoots hebben verdient.

1+1+1 is helaas niet meer dan 3

1+1+1. Is dat automatisch meer dan 3? Ik vrees van niet. Trio Frank Boeijen, Henk Hofstede en Henny Vrienten, het klinkt als een droomgezelschap. En hoe mooi hun stemmen elkaar ook aanvullen, de plaat is niet beter dan het solowerk van de drie mannen. Hoe mooi sommige liedjes ook zijn, het totaal heeft geen magische meerwaarde omdat hier drie Nederlandse grootheden samenwerken.

De zangers van de Frank Boeijen Groep (al jaren solo), The Nits en Doe Maar koesterden al lang de wens eens een gezamenlijke plaat te maken. In de jaren tachtig kwamen ze elkaar tegen in clubs en op festivals. In 1991 waren zowel Henny Vrienten als Henk Hofstede op Boeijens plaat Wilde bloemen te horen. Het leverde de prachtige liedjes Twee gezichten en Het ijs op. De magistrale plaat Nacht, de soundtrack (2006) van Vrienten stond vol verrassende samenwerkingen, en dus ook met Hofstede (Nachtzwemmen) en Boeijen (De maan van Antwerpen).

De combi werkt dus goed, maar niet een hele plaat lang. Alledrie schreven vier nummers en steeds is goed te horen wiens lied het is. Bleekwater zou je aan de titel al kunnen herkennen als een typische Hofstede. Ronda is echt iets van Boeijen, maar dan helaas van het mindere soort. Het is een vakantieherinneringslied dat qua sfeer niet had misstaan op het mindere Vaderland. Vrouw voor het raam heeft een herkenbaar Doe Maar-ritme en zou je kunnen aantreffen op Klaar.

Goed, drie liedjesschrijver met elk vier eigen nummers. Dan nog kunnen de zangers en muzikanten elkaar dermate goed aanvullen dat er iets nieuws ontstaat. En juist dat gebeurt slechts ten dele. De achtergrondzang van Boeijen op Vrientens De bruid is prachtig. Hij geeft het lied nog net iets meer dramatiek mee. Het gezamenlijk gezongen refrein op Zonder mij wint aan kracht door de samenzang. Maar voor het overige gebeurt er niet veel extra's, zoals bij eerdere incidentele samenwerkingen wel gebeurde.

Wat resteert? Een verzameling aardig en soms meer dan aardige liedjes. Jammer voor Boeijen, maar Vrienten en Hofstede zijn duidelijk zijn meerdere. In deze combi steekt Boeijens zwoele romantiek wel magertjes af bij de creativiteit en scherpte van zijn collega's. Hofstede is daarbij, zoals altijd, het meest out-of-the-box. Luister: Bleekwater. Maar met Ik dwaal u wacht is hij dan ineens veel klassieker singersongwriterig en ook daarmee verrast hij weer.

De twee mooiste liedjes zijn voor rekening van Vrienten. Hij is niet alleen creatief, maar raakt ook nog. Hij brengt het echte leven in en geeft zijn liedjes een reëel zwart randje. Zonder mij is een indrukwekkende ode aan Hugo Claus, gebaseerd op het gesprek dat beiden hadden tijdens hun laatste diner, enkele dagen voor Claus' zelfgekozen dood. "Het allerergst is de rat in mijn hoofd die vreet aan m'n woorden", citeert hij Claus uit dit intieme afscheidsgesprek. Als je de tekst tot je door laat dringen, gaat er een huivering door je heen.

Hoogtepunt is De bruid, het dramatische relaas van het einde van een huwelijk. Man kan niet meer voldoen aan de verwachtingen van Vrouw. Zij verlaat hem, hij blijft achter, nog steeds vol liefde. Het huwelijk was altijd onevenwichtig. Vrienten noemt in een toelichting het voorbeeld van een oudere boer die trouwt met een jongere vrouw en hoopt een mooi leven samen te kunnen kopen. Maar het werkt niet en aan het eind blijft die arme boer alleen achter. Die eenzaamheid is in dit lied voelbaar, hoe eenvoudig en klassiek ook de melodie en de instrumentatie.

Mooi stuk Martin!

Dit lijkt me een prima album: iedere keer als ik Glazen hart op de radio hoor ben ik weer aangenaam verrast .

t'is gelijk wij belgen zeggen een fantastische plaat en zeggen dat ik er met mijn vrouw naar middelburg gereden heb want in belgie ( brugge ) vond ik hem niet en ik moest hem hebben , wel ik vind hem zeer goed , de teksten zijn prachtig en de 3 heren moeten zeker niet onder doen voor elkander !

zonder mij beste nummer !

2 maanden na de release schroef ik mijn waardering nog wat op, want de plaat wordt alleen nog maar beter!!!

Volgende week in Amersfoort naar de show, misschien dat dat de kers op de slagroom wordt, en het album naar 5 sterren tilt!

Wat een mooi album is dit toch!

En inderdaad... top show gezien, van begin tot eind boeiend. Heb al heel veel live gezien, maar ben erg blij dat 3 Nederlandse artiesten zo iets moois kunnen maken, en presenteren!!

Cd heeft voor mij nu een waarde van 5 sterren, en mijn besluit is er al.. Dit album is voor mij het beste van 2008.

Leuk project van deze heren.Het valt me op dat alles redelijk soepel in elkaar schuift en dat komt natuurlijk door dat de heren eerder met elkaar werkten.Persoonlijk ben ik geen fan van Vrienten maar op deze schaal kan ik het wel hebben.Boeijen levert voor zijn doen wat middelmatige songs en Hofstede verrast ,zoals hij dat ook al deed op zijn solo album Het Draagbare Huis.Als geheel werkt het album prima en hoor je ook het vakmanschap van deze oude rotten.

Net terug van een fan-tas-tische live optreden van deze 'aardige (grappige) jongens'. Wat heb ik genoten en met wat een plezier treden deze gasten op.
Vooral het nummer 'Zonder mij' (opgedragen aan Hugo Claus en het verhaal over m.n. Altzheimer) heeft op mij indruk gemaakt. De rest van de show natuurlijk ook. Nog nooit in de schouwburg meegemaakt dat de muzikanten al spelende zich tussen het publiek begeeft. Humor, virtuoziteit, mooi, spannend, serieus etc. etc.

Tevens verhoog ik mijn stem met een half, want het album heeft nog meer lading en diepgang gekregen.

In een landelijk ochtendblad konden wij lezen dat Frank Boeijen de zwakke schakel is in dit geheel. Klopt dat?

Uhmm helaas (als mega-Boeijen fan) moet ik wel toegeven dat Frank de serieuze man van het drietal is en dat met name Henk en Henny de sfeer bepalen door hun opmerkingen, houding, verhalen en eigenlijk ook met de begeleiding.
Zeker niet(!!) qua zang en muzikaliteit, want Frank heeft een aantal mooie songs laten horen zoals een hele mooie versie van Zwart/Wit, Kan er niets aan doen, Ronda en Walvis.

In dat opzicht dus een zwakke schakel tussen de andere twee heren, alhoewel ik dat een wat overdreven uitspraak vind want Frank Boeijen en zwak zijn eigenlijk niet te matchen met elkaar. Maarja, recensenten zijn ook wat overdreven in hun mening. Feit is wel dat mijn vrouw en ik een fantastische avond hebben gehad en dit album voorlopig niet uit de auto is te krijgen.

Qua favorieten stel ik ook mijn mening wat bij: Aardige jongens, Zonder mij en Geluk zijn heerlijke songs