Nebulo - ãvutmã (2008)

Wanneer komt dit album uit?

Over een week.

Hij is reeds gelekt.

P

Verbluffend mooie muziek.

Een ongelofelijke piek in het electronicalandschap, deze Fransman. Bewijst dat het in een wereld van copycats absoluut mogelijk is om een vol-le-dig eigen stempel op z'n muziek te drukken.

Mooi handelsmerk zijn z'n lage, roffelende subbassen met een flinterdun laagje distortion; niet om het bruut te laten klinken, maar als een soort rafelig warm dekentje. Afgewisseld met sterke, subtiele sfeertracks maakt Nebulo met Ãvutmã een prachtige, schemerdonkere reis door onontgonnen gebied.

En als het al ergens mee te vergelijken is dan is het misschien Empty the Bones of You van Chris Clark, maar dan de vijf jaar verder geëvolueerde versie (en Empty the Bones stónd al volledig op zichzelf).

Grote aanrader!

bij deze plaat heb ik continu het gevoel van oehh klinkt gaaf, oehh klinkt mooi, oehh klinkt fraai. productietechnisch gezien is het echt een boeiende plaat. ook leuke originele effecten en momenten die nebulo weet te creëren. allemaal net iets gaver als het debuut. wat ik echter nog steeds mis is het gevoel bij nebulo, ook bij deze plaat klinkt dus erg goed, maar pakt het gewoon niet helemaal lekker. genoeg sfeer in de plaat, maar ik heb geen idee wat ik ermee aan moet, wat wil nebulo voor sfeer bereiken, het kan diverse kanten op, waardoor er weinig houvast voor mij is kwa visie op dit werk. dat staat een hoger cijfer helaas in de weg.

Weer zo'n prachtige release dit jaar. Nebulo weet een prachtige mengsel van allerlei sferen en emoties te maken: donker, licht, hoopvol, melancholiek. Ook is er enorm veel afwisseling op deze plaat, elk nummer is anders: dan ambient, dan ritmischer, dan wat chaotischer of een mix van dat alles. Je komt kortweg niks tekort op Ãvutmã. Vooral het einde, vanaf Limbes, is heel erg mooi.

Voor mij het zoveelste, druilerige, té analoog klinkende met zwakke ambient overladen electronic uitwerpsel.

Het lukt mij niet een mooi nummer terug te vinden op deze plaat. In het beste geval reutelt het wat voort op de achtergrond, in het slechte geval krijg je ongelofelijk jankmuziek ala Limbes / Coton-poudre voorgeschoteld.

Echt enorm jammer, want Kolia vond ik prachtig. Wat mij betreft de zoveelste electronic act die meegesleurd wordt in de analoge jankambient hype, met het trieste resultaat als gevolg. Teveel kakafonie van foeilelijke klanken en melodieën.

2.5* zijn nog best hoog.

Wat een contrast!
Goodfella: "Een ongelofelijke piek in het electronicalandschap"
Onderhond: "Voor mij het zoveelste, druilerige, té analoog klinkende met zwakke ambient overladen electronic uitwerpsel."

Ik vind 'm zelf heel mooi! druilerig vind ik een verkeerd woord, maar het is zeker met emotie overladen wat je denk ik moet liggen. Prachtig zuiver geluid met veel geknisper en melodieen zo subtiel dat je er stil van wordt. Absoluut mooi, 4* is een begin!

Haha, dit is wel weer een mooie ja. Volgens mij inderdaad een eenvoudige smaakkwestie die terug te voeren is tot het wel of niet waarderen van een bepaald geluid - dat in essentie ergens bij Boards of Canada ligt. Pech voor Onderhond dus

Beetje lege beschrijving, want emotie kan veel zijn uiteraard. Extreem happy plaatjes zijn ook met emotie overladen, maar daar valt dit toch niet onder te scharen.

Ook vreemd dat je het over "zuiver geluid" hebt verder, net dat analoge maakt het voor mij tot een papje van klanken.

Ik denk niet dat het iets uit maakt, als de boodschap maar overkomt. Gezien de context bij dit album mis je wat verhulde termen... Jij dacht dat dit een 'happy' album was ?



Analoge geluiden zijn niet wat ik per defenitie zuiver noem. Als je het een 'papje van klanken' vind dan zal dat je smaak zijn. Heeft weinig zin om over te neuzelen

Deze ga ik ook maar eens uitchecken, wat ik op myspace hoorde was best goed.

Hmm, op dit plaatje kruist Nebulo de degens met artiesten zoals Fennesz (ben ik niet zo'n fan van). Het risico dat de plaat daardoor al meteen laat blijken is dat van de gebakken lucht die vervaarlijk op je afkomt zo nu en dan.. met klokkespelen omhulde analoge oosterse rietkragen strijden om voorrang met wat beter uitgesponnen creatiever werk uit de peecee.
Laat ik voorop stellen dat dit allerminst slecht is en sommige stukken me erg bevallen, met name de tweede en derde track zijn van erg hoog niveau. Hier lost Nebulo zijn belofte wel in. Meer nog dan op het beetje stuurloze en fragmentarische debuut. De man laat hier tenminste meer eigen karakter zien en er zit ook meer mysterieuze spanning om de nummers heen. Maar wat onderhond terecht aangeeft (wordt het steeds meer met hem eens wat betreft idm..), er zit iets teveel zeurderige ambient en disfunctionele drap door de plaat heen geweven. Ongetwijfeld in de hoop om een onverwachte snaar te raken bij de luisteraar. Het slaat echter nogal eens de plank mis in dreinerigheid. Met name bij de track die onderhond ook al noemde, maar ook van de daaropvolgende track heb ik geen hoge pet op, en staan me bij herbeluistering eerder meer tegen. Kennelijk heeft dit soort geflutter en getweeter zijn fans, te zien aan de buitensporige bewondering voor gebakken lucht van de chefkoks van het eerste uur, zoals Murcof en anderen.
Ik heb net iets meer respect voor afgeronde en coherente tracks met een zekere climax en impact, noem het een mate van opbouw (en afbouw). Maar gelukkig redden de eerdergenoemde tracks, tesamen met nog een handvol prima tracks en de lange afsluiter (die uiteindelijk toch nog heel mooi eindigt) deze plaat van een bedenkelijk cijfer. Ik ga hem eens op mijn ipod zetten en kijken hoe vaak ik dit nu opzet. Voor nu nog een voorzichtige 3,5*, al vind ik hem wel beter dan het debuut dat van mij hetzelfde cijfer krijgt. Hier zit beslist meer rek in!

Mja, weet het niet, na 3 luisterbeurten spreekt alleen 'P' me echt aan, voor de rest kan ik me vooral vinden in wat Tuktak zegt over die sfeer. Er zit wel sfeer in het album, maar het staat me niet zo aan, ik word er letterlijk warm noch koud van.. Waar het album wil vernieuwen op z'n voorganger spreekt het me niet aan en wat me al aansprak op het vorige album, voelt hier niet als een verbetering. Maar, ik geef het nog wat luisterbeurten, begin met een 3.5*, omdat er toch nog wel wat leuks gebeurt hier en daar.. Hij kan zakken of steigen, ben benieuwd.