Haggard - Eppur Si Muove (2004)

Geniaal album, die ik toch al een jaartje op 2 ken. Had er nog nooit opgestemd, maar nu het Metal Album van de week is, heb ik daar toch wel eventjes tijd voor gemaakt. Fantastische schijf!

Ik heb nu al een paar luisterbeurten achter de rug en mijn mond valt alsmaar verder open van verbazing. Gisteren heb ik wel gelachen, vrienden op bezoek en deze lag net op: ik zag ze al kijken zo van "wat is er nu met hem gebeurd, klassieke muziek?" Tot de gitaren en de grunter van dienst hun intrede deden. Hun gezicht was een foto waard.
Ik heb ondertussen een correctie ingediend voor de groepsgegevens en foto alsook twee bonustracks op dit album. En nu geniet ik verder.

Het is niet echt mijn ding, maar ik kan niet ontkennen dat dit een gewaagde en geslaagde poging is tot iets nieuws.

Het best te typeren misschien als, de Metal Opera.

Muzikaal zit alles goed in elkaar, al druist een en ander in deze kruising soms ferm tegen mijn muzikaal gevoel in. Nieuw is niet altijd goed. Meng choco met mosterd en het is niet te vreten.

Maar meestal werkt hier het huwelijk metal - klassiek wel.

De zangeres zou ik te licht bevinden in een echt klassieke context, maar hier legt ze genoeg gewicht in de schaal om evenwichtig te staan tegenover het metaal.

De grunt is natuurlijk de metalvariant van de bariton en hoort er hier helemaal bij.

Het lijkt me de moeite dit album eens te beluisteren met de teksten erbij. Als ik op het internet ook een Engelse vertaling vind ga ik dat eens doen.


Edit: heel makkelijk te vinden, maar ik plaats het hier toch maar even voor eventueel geïnteresseerden. 'Libretto', Eppur Si Muove.

Deze was deze week mijn keuze in het forumtopic "Metal album van de week" (zie hier)
Volgens mij het best geslaagde album van Haggard, en een absolute aanrader als kennismaking met hun muziek. Gun het album wel enkele aandachtige luisterbeurten om alle (soms op het eerste gehoor wat vreemde) combinaties van instrumentatie, stemmen en melodien op hun juiste waarde in je op te nemen.

Ik merk dat ik het beter niet te vaak kan beluisteren. Op het punt gekomen dat de melodieën in je geheugen komen te zitten en ongevraagd weer door je hoofd gaan spelen ervaarde ik niet echt als aangenaam. Met 3,5 schrijf ik het hier en nu dus definitief af.

Het is in ieder geval origineel, een aparte combinatie metal met barok dat is het. Voor mij persoonlijk is het niet echt een combinatie waar ik op zit te wachten, ik houd namelijk helemaal niet van barok, ik vind het kitscherig en niet interessant. De metal kant is wel tof en de muziek doet me nog het meest als die kant overheerst. Daarom 3 sterren, niet aan mij besteed maar wel een originele plaat.

Wat Trebremmit al zegt geld ook voor mij. Behalve dat ik de metal niet zo heel tof vind, vooral de grunt vind ik niet lekker.

Met dank aan collega Cabeza Borradora voor deze uiterst originele inzending, is dit nu een kruisbestuiving tussen klassiek (barok, middeleeuwse muziek) en tamelijk brute metal (death metal met grunten) of een mislukt experiment? Ik vind het tamelijk genietbaar en ik ga kort uitleggen waarom: er is wisselwerking tussen de twee uitersten, er is originaliteit en veel variatie. Er zijn grunts te horen, zang van bevallige dames, strijkorkesten, blaasinstrumenten, brute metal en dan weer … rust. Ik kan op tijd en stond wel een streepje klassieke muziek verdragen, in mijn stamkroeg speelt de waard niets anders.
Alleszins een album die een aantal hoofden heeft doen draaien, zie mijn bericht hierboven. Soms heb ik vragen bij het geluid van deze plaat, soms tamelijk dof ofwel ligt dit aan mijn geleend exemplaar. Leukste nummers vind ik: All'inizio è la Morte, Per Aspera ad Astra en het titelnummer. Nu ik nadenk, wat zou een samenwerking tussen Therion en Apocalyptica opleveren? Deze gaat nog regelmatig zijn beurtjes draaien en ik ga de rest ook een opzoeken.

Ik kan wel een heel betoog gaan houden over het hoe en wat van deze muziek, maar dat doe ik al veel te veel, en Haggard is een nogal veelzijdige band dus ik beperk me nu gewoon door te zeggen dat het gewoon mijn ding niet is en dat ik het, net als Kronos, niet altijd als een geslaagde combinatie ervaar en er uit mezelf niet naar zou luisteren.

Prachtig album! Mooi klassiek gemengd met metal. Erg mooi is dat er echte instrumenten worden gebruikt ipv synthesizer. Grunts en operazang worden mooi met elkaar afgewisseld. Muziekaal van een erg hoog nivo. Een dik verdiende 4 sterren.