Dr. Dooom - Dr. Dooom 2 (2008)
mijn stem
8 stemmen
Verenigde Staten
Hip-Hop
Label: Threshold (II)
-
Simon
-
The Countdown
-
R.I.P. Dr. Octagon
-
I'm Creepin'
-
I Followed You
-
Run for Your Life
met Fathed
-
Step-N-Fetchers
-
The God of Rap
-
How Sexy
met Denis Deft
-
That Girl Is a Monster
-
Do Not Disturb
-
Take That Ride
-
Mopped Up
-
Always Talkin' Out Your Ass
-
Surgery
met Motion Man
0
geplaatst: 30 augustus 2008, 13:54 uur
Weet niet of ik hiervan moet huilen of juichen, maar volgens mij staat Keith hier in ieder geval wel achter, in tegenstelling tot bij die tweede Dr Octagon. Sommige lines bij die clip kan je ook opvatten alsof ze betrekking hebben op dat tweede Octagon-album.
Over die clip: ik vind het niet heel slecht, zelfs wel komisch, maar het voorspelt vrees ik niet heel veel goeds.
Over die clip: ik vind het niet heel slecht, zelfs wel komisch, maar het voorspelt vrees ik niet heel veel goeds.
0
geplaatst: 30 augustus 2008, 13:57 uur
Denk niet dat het je zal teleurstellen, Keith staat 100% achter dit project en KutMasta Kurt heeft bijna alles geproduceerd.
(afkomstig van UGHH)
After single-handedly redefining "warped" as the mind and mouth behind the Bronx-based Ultramagnetic MC's, "Kool" Keith Thornton, aka Rhythm X, aka Dr. Octagon, aka Dr. Dooom, headed for the outer reaches of the stratosphere with a variety of solo projects. A onetime psychiatric patient at Bellevue, Keith's lyrical thematics remained as free-flowing here as they ever were with the N.Y. trio, connecting up complex meters with fierce, layers-deep metaphors and veiled criticisms of those who "water down the sound that comes from the ghetto."
2008 will see the return of Dr Dooom, produced by KutMasta Kurt. This album will be huge! One of the more underrated producers and DJs in the West Coast underground, KutMasta Kurt initially made his name working with Kool Keith, during which time he first donned his trademark Mexican wrestling mask. Kurt began DJing in the Bay Area. As his reputation grew, local MCs began to approach him about producing tracks. Kurt bought some basic studio equipment and taught himself to use it. After a few remixes for the likes of Tim Dog, Buju Banton and Mic Geronimo, Kurt's friendship with the groundbreaking, underappreciated Ultramagnetic MC's paid off when, in 1994, ex-leader Kool Keith tapped Kurt to handle DJ and production duties for his new solo career. Kurt produced a couple of tracks on Keith's landmark Dr. Octagon album, but their first full project together was 1997's "Sex Style", the first album released under Keith's own name. Kurt also helmed Keith's album as Dr. Dooom, 1999's "First Come, First Served", and 2000's "Matthew".
By the time "Matthew" was released, Kurt had begun to build his own career apart from Keith. He provided remixes for the likes of the Beastie Boys, Planet Asia, Rasco, Luscious Jackson and Blackalicious, among others. He also formed his own label, Threshold, and in 2000 released the full-length album "KutMasta Kurt Presents: Masters of Illusion", a collaborative project that featured Kool Keith and underground MC Motion Man.
Skip ahead to 2008 and the Dr. Dooom comeback. The album is titled "Dr. Dooom 2" and it's the type of release that everybody will be talking about.
2008 will see the return of Dr Dooom, produced by KutMasta Kurt. This album will be huge! One of the more underrated producers and DJs in the West Coast underground, KutMasta Kurt initially made his name working with Kool Keith, during which time he first donned his trademark Mexican wrestling mask. Kurt began DJing in the Bay Area. As his reputation grew, local MCs began to approach him about producing tracks. Kurt bought some basic studio equipment and taught himself to use it. After a few remixes for the likes of Tim Dog, Buju Banton and Mic Geronimo, Kurt's friendship with the groundbreaking, underappreciated Ultramagnetic MC's paid off when, in 1994, ex-leader Kool Keith tapped Kurt to handle DJ and production duties for his new solo career. Kurt produced a couple of tracks on Keith's landmark Dr. Octagon album, but their first full project together was 1997's "Sex Style", the first album released under Keith's own name. Kurt also helmed Keith's album as Dr. Dooom, 1999's "First Come, First Served", and 2000's "Matthew".
By the time "Matthew" was released, Kurt had begun to build his own career apart from Keith. He provided remixes for the likes of the Beastie Boys, Planet Asia, Rasco, Luscious Jackson and Blackalicious, among others. He also formed his own label, Threshold, and in 2000 released the full-length album "KutMasta Kurt Presents: Masters of Illusion", a collaborative project that featured Kool Keith and underground MC Motion Man.
Skip ahead to 2008 and the Dr. Dooom comeback. The album is titled "Dr. Dooom 2" and it's the type of release that everybody will be talking about.
(afkomstig van UGHH)
0
geplaatst: 18 september 2008, 10:36 uur
Het is niet meesterlijk op het eerste gehoor, maar toch weer gewoon erg leuk 
0
geplaatst: 19 september 2008, 10:04 uur
(..) Going to internet like a booking agent//Asking you for a free show//They destroy the goodness like somebody pissin' in the snow//A bunch of undergroundgroups, fuckin' up the game//Going out with their ass out *onverstaanbaar*//Making 500 a night, that's the reason why hiphop is dead//Your venue is booked up, with circusclown acts//That perfrom cheaply, in your local paper//I see the same blame niggers in the village voice and the LA Weekly
Al die frustratie van Keith altijd, blijft genieten geblazen. Ook dat hij bijvoorbeeld het woord 'cheaply' in het midden van de ene-laatste regel plotseling als rijmwoord gebruikt. Je moet er van houden, maar als je er van houdt, is Dr Dooom 2 weer genieten geblazen. En ik hou er van
Hij rapt overigens vaak een beetje praterig off-beat, maar toch komt hij weer goed voor de dag hoor.
0
geplaatst: 20 september 2008, 20:42 uur
Wordt per luisterbeurt ietsje beter. God Of Rap is ook 'n toffe track
0
Relax
geplaatst: 22 september 2008, 11:37 uur
Hmm hij's dus gelekt, hoop dat ie nog wel zelfde kwaliteit bevat als deel 1. 
0
geplaatst: 22 september 2008, 15:29 uur
Relax schreef:
Hmm hij's dus gelekt
Hm nee, denk dat Thomzi hem zoals wel vaker al exclusief heeft Hmm hij's dus gelekt
.
0
Relax
geplaatst: 22 september 2008, 15:40 uur
Oh ja!? uit woede ga ik dan ook maar een recensie site starten om die exclusives te krijgen lol.
0
geplaatst: 22 september 2008, 21:01 uur
Inmiddels is de plaat te downloaden. Sorry voor deze informatie BoordAppel.
0
geplaatst: 23 september 2008, 19:43 uur
Keith weet me wel te verrassen op dit album. Kan zijn stem goed verdragen en zijn lyrics zijn meer dan netjes. Daarnaast vind ik de producties erg sterk, veel beter dan wat ik op eerder werk van hem tegen ben gekomen.
0
geplaatst: 1 oktober 2008, 17:45 uur
Dan moet je toch nog wat andere samenwerkingsprojecten met KutMasta Kurt checken, R&P.
0
ManMonster
geplaatst: 20 oktober 2008, 09:57 uur
Beste Kool Keith album in jaaaaaren, als je ooit een Kool Keith fan was moet je dit checken, samen met D.I.R.T. mijn voorlopig favoriete album van dit jaar!
0
geplaatst: 22 oktober 2008, 13:41 uur
“First think you gonna do as a journalist//Is compare this to the first Dr Dooom, fuck you.” Oppassen geblazen dus, want anders roep ik het onheil over mezelf af: Keith vindt me, snijdt me open, gooit gas in mijn gezicht, ramt met een hamer mijn neus eraf en steekt mijn haar in de fik. En voor ik het vergeet: er komt ook nog een figuurzaag aan te pas. Dit en meer vertelt hij, overigens op een volkomen ontspannen toon, op Mopped Up, een nummer dat zo op Dr. Dooom’s eerste album First Come, First Served had kunnen staan.
Daarmee houdt de vergelijking tussen de twee Dr. Dooom-albums op. Op Dr Dooom 2 gaat Kool Keith rustig verder waar hij gebleven is, maar toch is het album veel meer dan een eenvoudige herhalingsoefening van eerder behaald succes. Daarvoor is Keiths personage veel te gestoord en onvoorspelbaar, en heeft vaste producer KutMasta Kurt, die evenals op het debuut (toen samen met Keith) alle producties voor zijn rekening neemt.
De sublieme wisselwerking die de twee succes bracht bij onder meer Sex Style (1997), Diesel Truckers (2004) en het eerste Dr. Dooom-project (1999) blijkt anno 2008 nog steeds te werken. Kurt doet waar hij zin in heeft, wat neerkomt op het veelvuldig gebruiken van vette pianotonen en zwaar aangezette strijkers, gemengd met prominente drums, diepe bassen en vage synthesizers.
Kortom, het gebruikelijke recept, maar Kurt kan wat elke topproducer kan: met gewone ingrediënten iets bijzonders bereiden. Een track als God of Rap toont dat eens te meer aan. De strijkers en drums leggen hier een bijzonder overtuigende basis voor Keiths lyrics, die in het teken staan van ouderwetse zelfverheerlijking. Hij is de god van de hiphop en hij brengt het genre weer tot leven – daar komt het zo ongeveer op neer. Dat klinkt tamelijk afgezaagd, maar toch is het de moeite waard, zo wordt al duidelijk bij de openingsregel: “I’m the best at this, all y’all do is talk about cars//What you got on you wrist.. Gueststars, who you got on your list.” Zijn flow klinkt alsof hij praat, de gebruikelijke rijmschema’s worden volledig vermeden (het laatste woord uit de eerste zin is tegen verwachting in het enige woord dat níet rijmt op de rest van de rijmwoorden), - en toch klinkt het allemaal als gegoten. Keith rapt zo vast op zijn eigen manier en tempo, dat het nooit voorspelbaar is om welk woord of om welk zinsdeel het precies draait. En als dat eenmaal duidelijk wordt en hij het rapt, dan klinkt het meteen alsof het niet anders kan.
Naast zijn eigen verdiensten in de hiphopwereld wordt er nog aandacht besteed aan Dr. Octagon (RIP Dr. Octagon), de reden voor Dr. Dooom’s terugkeer: Dooom vermoordde Octagon, maar afgelopen jaar verscheen plotseling The Return Of Dr. Octagon, een album waar Keith niks mee te maken wilde hebben maar waarop zijn vocalen opvallend genoeg wel werden gebruikt. Tot onvrede van Keith, uiteraard. “No wack remixes or duplicated copy’s” luidt dan ook het refrein van RIP Dr. Octagon, dat een buitenaards aanvoelende dikke baslaag met bliepjes erdoorheen als beat heeft.
Ook gaat er zoals verwacht de nodige aandacht uit naar het vrouwelijk schoon, het opensnijden van lichamen, en plastische chirurgie in het algemeen. Deze onderwerpen worden kriskras door elkaar behandeld, net zoals Kurt nogal willekeurig afwisselt tussen verschillende type beats. Er zit geen lijn in het album, de trackvolgorde heeft meer met willekeur dan met het concept te maken, maar toch vliegt Dr. Dooom 2 nergens uit de bocht. Keith en Kurt zijn simpelweg te geniaal om het te verpesten. Kurt levert stuk voor stuk innovatieve en overtuigende producties, en Keiths raps getuigen niet alleen van een perverse fantasie, maar ook van een gevoel voor humor en een vernieuwingsdrift die weinigen is gegeven.
Dr. Dooom 2 doet dus precies waar fans van het oude Kool Keith-werk op hadden gehoopt: het brengt Keith terug bij het oude Dr. Dooom-geluid zonder dat hij concreet in de herhaling valt. Vergeet de mislukte Ultramagnetic MC’s-reünie, en de paar mindere projecten de afgelopen jaren: dit album bewijst namelijk dat Kurt en Keith samen een ijzersterk duo zijn. Zet ze gewoon een paar jaar naast elkaar en er rolt gegarandeerd een sterk album uit, na een paar vruchteloze jaren wordt dat met Dr. Dooom 2 eens te meer duidelijk. Geen enkel probleem als Dr. Octagon nogmaals een terugkeer maakt, want op Dr. Dooom 3 zit elke Kool Keith-fan inmiddels alweer likkebaardend te wachten.
Bron: Hiphopleeft
En check hier het interview dat ik met hem had naar aanleiding van dit album.
Daarmee houdt de vergelijking tussen de twee Dr. Dooom-albums op. Op Dr Dooom 2 gaat Kool Keith rustig verder waar hij gebleven is, maar toch is het album veel meer dan een eenvoudige herhalingsoefening van eerder behaald succes. Daarvoor is Keiths personage veel te gestoord en onvoorspelbaar, en heeft vaste producer KutMasta Kurt, die evenals op het debuut (toen samen met Keith) alle producties voor zijn rekening neemt.
De sublieme wisselwerking die de twee succes bracht bij onder meer Sex Style (1997), Diesel Truckers (2004) en het eerste Dr. Dooom-project (1999) blijkt anno 2008 nog steeds te werken. Kurt doet waar hij zin in heeft, wat neerkomt op het veelvuldig gebruiken van vette pianotonen en zwaar aangezette strijkers, gemengd met prominente drums, diepe bassen en vage synthesizers.
Kortom, het gebruikelijke recept, maar Kurt kan wat elke topproducer kan: met gewone ingrediënten iets bijzonders bereiden. Een track als God of Rap toont dat eens te meer aan. De strijkers en drums leggen hier een bijzonder overtuigende basis voor Keiths lyrics, die in het teken staan van ouderwetse zelfverheerlijking. Hij is de god van de hiphop en hij brengt het genre weer tot leven – daar komt het zo ongeveer op neer. Dat klinkt tamelijk afgezaagd, maar toch is het de moeite waard, zo wordt al duidelijk bij de openingsregel: “I’m the best at this, all y’all do is talk about cars//What you got on you wrist.. Gueststars, who you got on your list.” Zijn flow klinkt alsof hij praat, de gebruikelijke rijmschema’s worden volledig vermeden (het laatste woord uit de eerste zin is tegen verwachting in het enige woord dat níet rijmt op de rest van de rijmwoorden), - en toch klinkt het allemaal als gegoten. Keith rapt zo vast op zijn eigen manier en tempo, dat het nooit voorspelbaar is om welk woord of om welk zinsdeel het precies draait. En als dat eenmaal duidelijk wordt en hij het rapt, dan klinkt het meteen alsof het niet anders kan.
Naast zijn eigen verdiensten in de hiphopwereld wordt er nog aandacht besteed aan Dr. Octagon (RIP Dr. Octagon), de reden voor Dr. Dooom’s terugkeer: Dooom vermoordde Octagon, maar afgelopen jaar verscheen plotseling The Return Of Dr. Octagon, een album waar Keith niks mee te maken wilde hebben maar waarop zijn vocalen opvallend genoeg wel werden gebruikt. Tot onvrede van Keith, uiteraard. “No wack remixes or duplicated copy’s” luidt dan ook het refrein van RIP Dr. Octagon, dat een buitenaards aanvoelende dikke baslaag met bliepjes erdoorheen als beat heeft.
Ook gaat er zoals verwacht de nodige aandacht uit naar het vrouwelijk schoon, het opensnijden van lichamen, en plastische chirurgie in het algemeen. Deze onderwerpen worden kriskras door elkaar behandeld, net zoals Kurt nogal willekeurig afwisselt tussen verschillende type beats. Er zit geen lijn in het album, de trackvolgorde heeft meer met willekeur dan met het concept te maken, maar toch vliegt Dr. Dooom 2 nergens uit de bocht. Keith en Kurt zijn simpelweg te geniaal om het te verpesten. Kurt levert stuk voor stuk innovatieve en overtuigende producties, en Keiths raps getuigen niet alleen van een perverse fantasie, maar ook van een gevoel voor humor en een vernieuwingsdrift die weinigen is gegeven.
Dr. Dooom 2 doet dus precies waar fans van het oude Kool Keith-werk op hadden gehoopt: het brengt Keith terug bij het oude Dr. Dooom-geluid zonder dat hij concreet in de herhaling valt. Vergeet de mislukte Ultramagnetic MC’s-reünie, en de paar mindere projecten de afgelopen jaren: dit album bewijst namelijk dat Kurt en Keith samen een ijzersterk duo zijn. Zet ze gewoon een paar jaar naast elkaar en er rolt gegarandeerd een sterk album uit, na een paar vruchteloze jaren wordt dat met Dr. Dooom 2 eens te meer duidelijk. Geen enkel probleem als Dr. Octagon nogmaals een terugkeer maakt, want op Dr. Dooom 3 zit elke Kool Keith-fan inmiddels alweer likkebaardend te wachten.
Bron: Hiphopleeft
En check hier het interview dat ik met hem had naar aanleiding van dit album.
0
geplaatst: 24 oktober 2008, 18:51 uur
Volgens mij wordt dit alleen maar in Amerika gereleased helaas.
0
Gekkenhuis
geplaatst: 12 november 2008, 20:24 uur
Zo jammer dat het productioneel niet op hetzelfde niveau als op R.I.P. Dr. Octagon zit, anders had er wel een hoger cijfer ingezeten.
0
geplaatst: 12 november 2008, 20:27 uur
Ik moet echt erg lachen om deze gast.. ook weer op dit album.
Hij begint ook bijna elke track met.. Yeah!!
Ik kan echt dubbel liggen om wat voor rare dingen hij zo über droog rapt. 
Hij begint ook bijna elke track met.. Yeah!!
Ik kan echt dubbel liggen om wat voor rare dingen hij zo über droog rapt. * denotes required fields.