Sigur Rós - Ba Ba Ti Ki Di Do (2004)

Alhoewel deze EP al een tijdje via de importkanalen beschikbaar is, is ie nu ook gewoon in Nederland uitgekomen. Ik ben zeer benieuwd naar deze EP, al was het maar om te zien waar Sigur Ros na het monumentale ( ) mee op de proppen komt.

het lijkt me interessant als deze groep nu eens niet evolueert, maar bij de eigen sound blijft. de eerste twee cds waren echt prachtig.

Sorry hoor, maar als ik een speeldoos wil horen koop ik er wel eentje in de speelgoedwinkel.
Ik ben een groot Sigur Ros liefhebber: het debuut behoort tot mijn favoriete albums ooit, en het 2e album was mooi, maar daar kwam ik al wat moeilijker in.
Als dit de richting is voor hun 3e volwaardige album haak ik nu af.
Ik zal het vast niet begrijpen en de grote fans zullen dit wel weer verafgoden, maar aan mij is dit niet besteed. Welterusten

Deze EP is wel aardig, maar haalt bij lange na het niveau van hun laatste 2 cd's. Overigens dacht ik, toen ik dit voor het eerst hoorde, te maken te hebben met nieuw werk van Mum. 3*

Hoe klinkt deze dan?

Nergens naar, of je moet dol zijn op van die baby-speeldoosjes. Vast wel te krijgen in de betere speelgoedzaak

Kom kom, er zitten wel meer lagen in die muziek. Ik vind het wel mooi (vandaag de EP gekocht), alhoewel het niet de genialiteit heeft van de albums en vorige EPs.

Overigens is Agaetis Byrjun niet het debuut van Sigur Ros. Dat is Von (ook een meesterlijke plaat trouwens). Volledigheidshalve moet ik ook nog Von Brigoi (weet niet of je het zo goed schrijft) noemen, een album met remixen van de nummers van Von (o.a. door andere IJslandse helden als Gus Gus en Mùm).

Ik las net dat deze EP gemaakt is voor de dansvoorstelling Split Sides van de Merce Cunningham Dance Company, zodat we dit denk ik toch meer als een tussendoortje dan de voorbode van een nieuwe muzikale koers moeten zien.

Op mijn hoesje zit een sticker waarop staat:

"20 minutes of new music
written for Merce Cunningham's
Split Sides performance
http://merce.sigur-ros.com"

Sorry Herman, inderdaad is hun debuut het album Von.
Maar dit tussendoortje kan ik echt niet iets vinden, doet me helemaal niks.

Ach, prima hoor. Het doet me ergens wel een beetje denken aan Von, trouwens. Heel lang gebeurt er vrij weinig (beetje sfeerklanken) en dan opeens patsboem climax.

Niet slecht, zeker niet slecht, maar ik mis toch nog het sigur rós-climax-gevoel...

Ik vind het wel grappig om hier zo'n uiteenlopende meningen te lezen. Ik heb deze EP niet, maar wil hem heel erg graag hebben, want ik vind dit dus wel erg mooi. In eerste instantie klinkt het allemaal heel eenvoudig, maar als je dan wat beter gaat luisteren komen er allemaal hele mooie lagen naarboven in de muziek. Voor mij is dit een dikke 4,5 en daarmee een stuk beter dan bijv. een album als Agaetis Byrjunm wat ondanks een paar hele mooie nummers, voor mij toch te veel slappe momenten kent, die ik op Von en () niet terug hoor (gelukkig)

Sigur Rós vind ik verder zeer goed, maar hier zit m.i. te weinig (bijzonders) in.

Ik vind dit nu na ( ) het beste wat ze hebben gemaakt eigenlijk. Op AB ben ik wel uitgeluisterd (dat is nu echt een 'eens in het jaar'-plaat geworden) en Takk heeft ook niet echt eeuwigheidswaarde, vrees ik (al blijft het wel wonderschone muziek).

Ik heb dit opgezet toen ik net wakker was en in de keuken bezig was met het ontbijt en een afwasje. Wat een hemelse klanken vulden het huis. Wat is de wereld toch een mooie plek.

Erg herkenbare ervaring

Het kan te maken hebben met het feit dat ik koorts heb, maar bij Ti Ki kreeg ik spontaan kippevel. Wat maakt Sigur Rós toch prachtige muziek zeg. Dikke 4*

Ik vind deze ook een dikke 4* waard, en ik snap ook niet helemaal waarom het gemiddelde hier relatief zo laag is. Het openingsnummer is het nog niet helemaal, maar Ti Ki heeft een hele mooie opbouw en het laatste nummer is ook heel erg mooi. Ik vind dat de laatste twee nummers zelfs kunnen tippen aan de meeste nummers op Agaetis Byrjun.

Mja, het gemiddelde was nog veel lager, de laatste stemmen waren bijna allemaal 4* of hoger, zie ik. Wel opvallend, eigenlijk.

Die speeldoosje-stukjes doen me steeds aan Aphex Twin's Nannou denken, ook al zo'n leuk nummertje

album zegt me niets, maar de tracktitels verraden weinig goeds

Ik had trouwens even de verkeerde CD-volgorde in mn hoofd. Nummer 1 en 2 zijn erg goed, 3 wat minder.

Jammer van de 'climax' in het derde nummertje. Komt niet zo mooi uit de verf.

Ba Ba is zo'n prachtig nummer, zo mooi dat ik er kippenvel van krijg.

Mix tussen het genoemde speeldoosje, een Phillip Glass soundtrack en de eigen Sigur Ros sound. Niet onaardig, maar het ep'tje kan mij al met al niet overtuigen, ondanks de sympathie voor deze band. De eerste 2 songs doen het nog wel aardig op de achtergrond, het derde is wat minder.

3 sterretjes is toch wel de max...

Ik vind dit toch wel een heel aardige EP moet ik zeggen. Een tussendoortje, en ik vind niet dat je dit moet vergelijken met de reguliere albums van Sigur Ros. Een tussendoortje, een experiment, zo zie ik het. Niks mis mee.

Ba Ba vind ik erg interessant omdat het grootschalig klinkt. Er wordt geen gitaarmuur opgetrokken, maar een gordijn van belletjes en pingeltjes en fringeltjes. Als fonkelende sterretjes in een inktzwarte sterrenhemel, dat uitstrekt zover je maar kunt kijken.

Ti Ki is heel fijn om bij weg te dommelen, slaapmuziek als je even geen speeldoosje bij de hand hebt. (Ik moet toegeven, ik ben er zo een die vind, dat als Sigur Ros speeldoosjes-geluidjes gaat gebruiken/manipuleren, dat wel iets aparts heeft...) Onsamenhangend, zonder iets van een melodie, totdat de piano er in komt. Subtiel en niet oppervlakkig. De achtergrondgeluidjes hebben ook iets verknipts (hmm, dat zou je letterlijk en figuurlijk kunnen nemen lijkt me). Al die 'loops' en achteruit afgespeelde frutseltjes zouden niet misstaan in een gekkenhuis waar de muren heel zacht waren.

Maar dan krijg je Di Do, en als Sigur Ros liefhebber moet ik met enige vorm van tegenzin stellen dat dit gewoon een misser is. Is dit noise? Het lijkt er verdomd veel op. Die stem, die vreselijke geluiden vanaf 3:18... Ik weet dat er een markt bestaat voor mensen die graag naar muziek luisteren die je trommelvlieze pijnigen met onaangename geluiden, maar dit is echt niet aan mij besteed. Het zou het beste zijn geweest als Jonsi weer zijn elektrische gitaar en strijkstok uit de kast had getrokken of iets anders waar ik lichtelijk opgewonden over raak als Sigur Ros het doet.

Ik weet niet zo goed wat voor beoordeling ik ervoor moet geven. Drie sterren is echt te weinig omdat de eerste twee nummers me wel aangrijpen. Vier sterren is dan weer iets teveel voor een EP als deze. Dus ik denk dat het een logische keuze is als ik het bij een 3,5 laat

Ik ben er vanmiddag lekker op in slaap gevallen. Het is niet vervelend om naar te luisteren, en voor het slapen gaan is het geweldig! Vooral Ti Ki...
3,5*

Leuk detail: als je de nummers samen afspeelt, verloopt dat al bij al redelijk synchroon en krijg je een nieuw liedje dat klinkt als volgt.
http://www.youtube.com/watch?v=Tk_7ExOhSS0

Klinkt heel erg aardig dit. De eerste twee nummers vind ik werkelijk prachtig, de eerste nog meer dan de tweede. Het laatste nummer valt me wat tegen, vooral die geluiden die er zo halverwege ongeveer inkomen storen me wat, en die stemmen doen het ook niet zo bij mij. Het grootste minpunt vind ik echter het ontbreken van de zang. Juist de zang is het wat Sigur Rós voor mij zo magisch, zo betoverend maakt. En dat mis ik hier wel een beetje. Neemt niet weg dat het verder wel heel mooi klinkt, zeker voor even tussendoor.