Exodus - Let There Be Blood (2008)

Thrash mengen met andere subgenres is ook echt niet nieuw. En (sub)genres die in hun puurste vorm een minderheid gaan vormen is een fenomeen dat niet enkel thrash betreft.

Maar ja, als het niet in de kraam past van de subjectieve uitspraakt dat Exodus rotzooi maakt doet dat er natuurlijk allemaal niet toe.

Heb je Exodus recent nog live gezien? Het is niet alleen zijn metalcore-stem, en de manier waarom de rest van de band nu klinkt (de zogenaamde "nieuwe thrash", kan mij compleet gestolen worden); dat is een reden om Exodus als band af te schrijven. Maar de arrogantie, algemene redneck zijn, respectloosheid naar de fans toe, ... dat heeft niets meer met thrash te maken, hoewel het wel zo genoemd wordt. De Children of Bodom-attitude die jongeren tegenwoordig zo sterk lijken te appreciëren, zeg maar.

Dan heb jij andere ervaringen dan ik. Ik vind het een prima gast. In de ongang is het een hele relaxte gast. Zijn stem bevalt me ook niet zo, maar live kan de band nog best een feest je bouwen.
Verder denk ik dat je aversie jegens Exodus geen steek houdt met je stellingname over thrash in het algemeen.

Zie niet echt de nut in

Hey Gary, je hebt al een tijdloze klassieker op je naam staan (Bonded by Blood), nou ja, je wilt het opnieuw opnemen met betere productie? Maar je hebt al een live album met 80% van deze nummers (Another Lesson in Violence)! Wat zei je? Er is ook een demo compilation van deze klassieker (Bonded by Baloff)?

Genoeg redenen om deze uitgemelkte koe uit te sluiten voor heropname. Nou niet dus, Exodus moest zonodig een vergoeding geven aan hun fans voor de middelmatige Atrocity Exhibition: Exhibit A die een jaar geleden uit kwam. Daarnaast had de nieuwe vocalist Dukes een slechte reputatie onder Exodus fans, maar dat had Zetro ook tijdens de dagen van Baloff, voornamelijk door zijn core-achtig gezang en machogedrag op het podium. Dus besloten de jongens all-in te spelen en Dukes een gewaagde risico te geven: een heropname van Bonded by Blood.

De eerste impressie viel tegen: Ja, het is ruiger en harder maar beter? Net niet, het is een hit-or-miss geval per nummer. Op sommige plaatsen is er zelfs zo erg geknoeid met de tempo dat het walgelijk is om aan te horen (Piranha, tweede deel van And Then There Were None). Sommige nummers zijn daarentegen verbeterd door het in een nieuwe jas te steken. Met name Strike of the Beast en Bonded by Blood klinken nog harder dan voorheen. Ook is er flink gepoetst aan nummers die voorheen niet waren heropgenomen, Metal Command is een goede voorbeeld hiervan: de solo-sectie klinkt subliem en er is zelfs sprake van harmonisering wat niet in de origineel uit 1985 aan toe kwam.

Over Dukes blijft mijn mening nogal neutraal: op sommige nummers verpest door zijn geschreeuw terwijl hij bij sommige nummers juist de stijl van Baloff volgt wat het origineel zo goed maakte.

Van mij mochten ze het verkorten tot 4 nummers (inclusief de bonus track: wat een beuker!) in de vorm van een EP in plaats van een dertien-in-een-dozijn album uit te brengen.

Inhoudelijk ben ik het met je eens. De motieven zijn wel anders dan je schetst. De rechten op Bonded By Blood ligge niet bij de band. Dus wordt er ook geen doekoe opgestreken door de fabrikanten. Vandaar de heropname om het nog enigszins in eigen handen te krijgen.

Klasse dat je zo snel hebt gereageerd, eigenlijk kun je dit als een fatsoenlijke heropname zien. De ene was een live album en de andere een demo, maar ze zijn niet "compleet" in tegenstelling tot LTBB.

Testament bracht om dezelfde redenen First Strike Still Deadly uit. Een selectie van nummers van The Legacy en The New Order opnieuw opgenomen. Dat vind ik een zeldzame heropname die wel geslaagd is. Ofschoon ook deze de magie van de oorspronkelijke varianten niet benaderen.

Eigenlijk best triest dat die rechten niet bij de band liggen. Maar ja, Exodus is geenszins een rijke band en wellicht ontbrak het aan gewiekst onderhandelingsvermogen. Nevertheless is het oorspronkelijke debuut een must voor elke traditioneel ingestelde thrasher. Let There Be Blood blijft m.i. slechts surrogaat. Maar toen ik de motieven vernam, had ik ineens een stuk meer begrip voor deze keuze. A Lesson In Violence vind ik overigens wel een toffe release. Live, zweterig en een uitzinnige Baloff.

Ach ja, ik vond Another Lesson In Violence echt geweldig (Baloff's stage banter) en toen kwam ik Double Live Dynamo tegen. Trouwens, ik vraag me af wat als Exodus BBB in 1983 uitbracht ipv de thrash-explosie van 1985. Ze zouden op hetzelfde niveau zijn als Slayer, alle speculatie terzijde eind goed al goed.

Nog altijd ben ik niet zo kapot van de zang van Rob Dukes maar de beweegreden achter dit album is bekend en dan mag ik enige mildheid tonen. Ik gun het Exodus en bepaalde nummers zorgen nog altijd voor een zalig gevoel, niet het overzalig gevoel van hun debuut want dat zit in mijn lijf gegrift.

Ik weet het niet met dit album, ik kocht ooit het origineel in 84 bij boudisque en (ondanks dat ik moest wennen aan de zang) meteen om. Vooral de riffs en de solo's (en het drumwerk van Tom Hunting) vond ik te gek.

Een jaar later kwamen ze in de Paradiso in het voorprogramma van Venom, memoraal optreden...

Na zo vaak het orgineel te hebben gehoord kan deze plaat me echt niet boeien. Ik zet dan (net als Edwynn) liever de 'live' plaat van bonded op. Met Paul Baloff nog op zang....

Vorig jaar nog op Fortarock gezien, net als Venom - 'toevallig' - trouwens, op dezelfde stage.
Exodus weet anno nu nog steeds een prima set neer te zetten!