Giant - III (2001)

Een middelmatige bedoening dit, dat niet in de schaduw kan staan van de eerste twee superieure albums. Voorspelbare, nogal saaie songs, enigzins gered door het vakmanschap van de betrokken muzikanten. Helaas zou het hierna nog erger worden: in 2010 komt een nieuw album uit, met een nieuwe zanger, Promise Land. Ik heb de plaat reeds gehoord en ik kan reeds mededelen dat ik daar niet vrolijk van werd. Hopeloos oubollige christelijke rock. Snel vergeten en de eerste twee albums nog maar eens uit de kast trekken.

Ik vind het kwaliteitsverschil helemaal niet zo groot. Het ijzersterke You Will Be Mine zou wat mij betreft zo op Last Of The Runaways of Time To Burn kunnen staan. En zo staat er nog een aantal lekkere melodieuze rockers op deze plaat. De produktie klinkt ook nog eens lekker warm en live.

Helemaal mee eens Edwynn! Het album komt misschien wat onevenwichtig over omdat het bestaat uit wat left-overs, nieuwe nummers en covers. Maar dat verloochent de kwaliteit wat mij betreft absoluut niet! Geweldige melodieuze rock met heerlijke refreinen. Zelfs de cover van Bad case of loving you vind ik heerlijk!

Toch nog wel een lekkere plaat dit, al kan hij niet in de schaduw staan van de eerste 2, maar dat zijn dan ook absolute toppers voor mij. Toch is de kwaliteit van de nummers hier ook nog behoorlijk hoog.
Ook de productie vind ik wat vlak, helemaal niet slecht, maar echt knallen doet het ook niet.

Naar aanleiding van de aankomende best of van Mark Spiro (3CD voor de prijs van 1), even weer nagelopen op welke platen deze singer/songwriter te vinden is in mijn collectie. "Don't Leave Me in Love" en "Love Can't Help You Now" zijn door hem geschreven.
Nu ik dit Giant album weer es beluister naar jaren, valt het me op dat de nummers niet allemaal bij elkaar lijken te horen qua productie. Ik heb een beetje het idee dat het een leftover album is, dat destijds gepresenteerd werd als het nieuwe Giant album. Sowieso zijn de titel (schei er nou es mee uit met die getallen) en hoes niet echt bijzonder. Dat Egyptische allemaal komt op geen enkel nummer terug bijvoorbeeld. "You Will Be Mine" heeft een vette riff en is een goed melodieus rocknummer. De drie ballads zijn sterk. "Love Can't Help You Now" klinkt het meest anders als de rest. De zang gaat er ook een beetje de mist in. Al met al is het een aardig album, maar wel wat karig, als je dan ook nog een intro en een cover (Bad Case of Loving You (Doctor, Doctor), hebben ze vaak live gespeeld) nodig hebt de tracklist vol te krijgen.

Het klopt dat het materiaal dat hierop is geëindigd uit verschillende tijdperken stamt. Geschreven en niet op Last Of The Runaways en Time To Burn terechtgekomen. Wel zijn de tracks voor deze gelegenheid opgenomen. En eerlijkgezegd hoor ik weing kwaliteitsverschil met twee eerder genoemde platen. Die cover had van mij niet gehoeven trouwens maar de rest mag er zijn hoor.

De hoes mag dan nietszeggend zijn. Maar who cares dat het niet over een oude ruïne gaat? Het ging op Last Of The Runaways toch ook nergens over hoe het is om met je westerlaarzen op een akker te staan?

Het is niet het einde van de wereld nee. Maar ik vind het altijd wel leuker als artwork en muziek wel hand in hand gaan.