Captain Beefheart and The Magic Band - Doc at the Radar Station (1980)
mijn stem
142 stemmen
Verenigde Staten
Rock / Avant-Garde
Label: Virgin
-
Hot Head (3:23)
-
Ashtray Heart (3:25)
-
A Carrot Is as Close as a Rabbit Gets to a Diamond (1:39)
-
Run Paint Run Run (3:40)
-
Sue Egypt (2:58)
-
Brickbats (2:40)
-
Dirty Blue Gene (3:52)
-
Best Batch Yet (5:02)
-
Telephone (1:32)
-
Flavor Bud Living (1:00)
-
Sheriff of Hong Kong (6:34)
-
Making Love to a Vampire with a Monkey on My Knee (3:11)
0
geplaatst: 13 oktober 2013, 18:42 uur
Een weinig verrassende plaat van Van Vliet. Het is precies wat je van de man verwacht. Het is niet slecht, maar ook geen WOW.
0
geplaatst: 29 januari 2020, 00:58 uur
In mijn herinnering was dit de eerste Captain Beefheart plaat die ik ooit hoorde,en dat moet ergens vlak na zijn release in 1980 geweest zijn bij het radioprogramma Vara's elpeetuin.Dat werd volgens mij altijd Dinsdagavond rond een uur of tien,elf uitgezonden en gepresenteerd door Willem van Beusekom.Zeker weten doe ik die laatste zin echter niet.
Het was pas jaren later dat ik met de dubbel cd Safe as milk/Mirror man mijn eerste Beefheart album aanschafte en na verloop van tijd is daar ook deze bijgekomen.En alhoewel ik Doc at the Radar Station een goede plaat vind en hem best zo nu en dan nog eens draai,tot mijn favoriete Captain Beefheart albums behoort ie niet.Daar komen eerder Clear spot,Safe as milk of Shiny beast voor in aanmerking.
Ofschoon de plaat wel erg sterk opent met Hot Head en Ashtray heart en vervolgens ook Run paint run run een erg leuk nummer is.Maar ergens halverwege wordt het freak gehalte van Doc at the Radar Station me toch iets te hoog,een paar meer conventionele muzikale rustpunten hadden hier voor mij wonderen kunnen doen.Zoiets als bijvoorbeeld Harry Irene op de voorganger van deze plaat,Shiny Beast (Bat Chain Puller) uit 1978.
De kwaliteit blijft,mede door inventieve gitaarwerk en de twee soorten vocalen die de de Captain opzet,wel gehandhaafd maar ik wordt er wel af en toe wat tureluurs van.Al moet ik wel toegeven dat tegen het einde van de plaat een nummer als Sheriff of Hong Kong weer geweldig veel indruk maakt.
Kortom, Doc at the Radar Station sterk album maar wel steeds in geringe doses.
Het was pas jaren later dat ik met de dubbel cd Safe as milk/Mirror man mijn eerste Beefheart album aanschafte en na verloop van tijd is daar ook deze bijgekomen.En alhoewel ik Doc at the Radar Station een goede plaat vind en hem best zo nu en dan nog eens draai,tot mijn favoriete Captain Beefheart albums behoort ie niet.Daar komen eerder Clear spot,Safe as milk of Shiny beast voor in aanmerking.
Ofschoon de plaat wel erg sterk opent met Hot Head en Ashtray heart en vervolgens ook Run paint run run een erg leuk nummer is.Maar ergens halverwege wordt het freak gehalte van Doc at the Radar Station me toch iets te hoog,een paar meer conventionele muzikale rustpunten hadden hier voor mij wonderen kunnen doen.Zoiets als bijvoorbeeld Harry Irene op de voorganger van deze plaat,Shiny Beast (Bat Chain Puller) uit 1978.
De kwaliteit blijft,mede door inventieve gitaarwerk en de twee soorten vocalen die de de Captain opzet,wel gehandhaafd maar ik wordt er wel af en toe wat tureluurs van.Al moet ik wel toegeven dat tegen het einde van de plaat een nummer als Sheriff of Hong Kong weer geweldig veel indruk maakt.
Kortom, Doc at the Radar Station sterk album maar wel steeds in geringe doses.
1
geplaatst: 2 februari 2025, 22:29 uur
Geschreven in de top 100 van...:
Een goed voorbeeld van zo'n artiest is Captain Beefheart. Niet dat ik zijn werk slecht vind, het doet me alleen weinig. Behalve de platen Shiny Beast en Doc At the Radar Station dan. Blijkbaar is daarop precies het geluid aanwezig dat me wél raakt. De schots en scheve rammelmuziek, die met gaffertape aan elkaar hangt en precies de goede dosis weirdness. Toffe nummers hier die het hele spectrum tussen "wazig" en "coherent" bestrijken en daarmee verveelt deze plaat niet snel.
itchy schreef:
Een andere constatering: Parallel ben ik mijn artiesten-top 100 aan het maken. Toch leuk om te zien dat in deze lijst best veel platen staan van artiesten die niet in mijn artiesten-top 100 komen. Bijvoorbeeld omdat het aandeel platen van ze die ik goed vind klein is ten opzichte van de rest.
Een andere constatering: Parallel ben ik mijn artiesten-top 100 aan het maken. Toch leuk om te zien dat in deze lijst best veel platen staan van artiesten die niet in mijn artiesten-top 100 komen. Bijvoorbeeld omdat het aandeel platen van ze die ik goed vind klein is ten opzichte van de rest.
Een goed voorbeeld van zo'n artiest is Captain Beefheart. Niet dat ik zijn werk slecht vind, het doet me alleen weinig. Behalve de platen Shiny Beast en Doc At the Radar Station dan. Blijkbaar is daarop precies het geluid aanwezig dat me wél raakt. De schots en scheve rammelmuziek, die met gaffertape aan elkaar hangt en precies de goede dosis weirdness. Toffe nummers hier die het hele spectrum tussen "wazig" en "coherent" bestrijken en daarmee verveelt deze plaat niet snel.
* denotes required fields.