Lamb of God - As the Palaces Burn (2003)

Ietwat minder album van Lamb Of God, jammer genoeg is de productie van Devin Townsend niet zo heel goed gedaan....

Bas, gitaar & zanger durven zich nogal op 1 lijn zetten met elkaar, met als gevolg dat alles niet zo heel helder klinkt, de nummers zijn ook een beetje teveel in dezelfde lijn...

Toch nog sterke nummers als Ruin, Purified, 11th Hour, Vigil, A Devil In God's Countru

Deze plaat vind ik beter dan de vorige New American Gospel.

De band uit Philadelphia heeft enkele puike nummers staan op deze schijf.
Metal moet niet altijd overstemd worden door gebrul en gedowntunede gitaren, het mag ook wel eens technisch zijn. Hier vind ik de ideale combinatie terug.

Mijn favorieten zijn zonder meer '11th Hour' en opener 'Ruin', waarbij ik verwijs naar ergens na 2m30s: "Go" gevolgd door een waanzinnige drumfill met een plotse maatverandering. Perfect gedaan dat!
4*

Al wel wat beter dan het vorige album, maar het is het nog steeds nog niet, de productie. Toch heeft dit albums toppertjes die ondanks de productie nog goed klinken en daarom krijgt dit album een dikke 3,5*

ik vind de productie hier erg vet
het klinkt allemaal lekker rauw and i love it. zalige cd 4.5*

Blood Junkie is een heerlijk vet nummer Net zoals Ruin.

Sterker dan Ashes of the Wake, deze plaat (betere productie).

Ashes of the wake heeft normaal een betere productie... Maar ik vind deze lekker rauw klinken xd

Hangt er vanaf wat je 'beter' noemt. Laten we zeggen dat ik deze productie liever hoor dan op AotW, dit is veel rauwer en zwaarder.

yep that's it!!

helemaal met je eens!

dit is duidelijk het eerste album van Lamb of God waarin ze de fijne kneepjes van het muzikanten-vak doorkrijgen.
al is New American Gospel zeker geen slecht album te noemen, pas hiermee lijken ze het voor mijn gevoel echt door te krijgen hoe het totaalplaatje in elkaar steekt

4*

blijft een hele sterke plaat dit, erg creatieve nummers ook. 11th hour is toch wel de favoriet, maar ook A Devil in God's Country ( wat een briljant einde zeg.. )

Heerlijke korte groovethrash nummers op een plaat die niet te lang duurt en nergens verveelt.

Voor mij vallen drummer Adler en zanger Blythe mee het meest positief op.
De riffs/solo's vind ik wel goed maar niet meer of minder bijzonder dan ander groovethrashers.

Tori Amos heeft ooit Raining Blood van Slayer gecoverd en ik ben van mening dat 11th Hour zich daar ook uitstekend voor zou lenen. Met voorsprong de beste song op deze plaat. Verder moet je dit gewoon loeihard zetten en het ondergaan. Waarmee ik niet wil zeggen dat het simpel is,god nee,maar deze zooi moet je fysiek voelen.

Inmiddels heeft Lamb Of God voor ieder wat wils wat betreft de productie, want ze hebben een paar jaar geleden een remaster uitgebracht van dit album.

Pfoe, wat een ontzettend grote stap en wat een ontzettend vette knaller heeft 'Lamb Of God' hier de wereld in gedrukt waarbij we erg veel progressie ontdekken van de heren, het klinkt allemaal al muzikaler zoals ik van ze gewend ben, der zitten eindelijk wat goeie solo's in die naar voren worden gehaald en de zang van Randy begint steeds zuiverder, verstaanbaarder en schoner te worden zoals ik bij de beste man gewend ben. Ja, ik mag oprecht zeggen dat deze plaat mij al lichtelijk omver knalt en aangezien ik de andere platen van de heren ook allemaal al ken weet ik dat er hierna nog wat op zich staat te wachten.

Met 'Ruin' start de plaat super gaaf, en knallen de vonken er bijna letterlijk vanaf. Vooral het begin van Randy's vocals zijn om van te genieten, wat een goeie diepe grunt was dit. Maar ook de rest van dit nummer is werkelijk prachtig te noemen. Ook het tweede nummer blaast je omver en daarna word het album iets rustiger maar nog steeds prachtig. 'Vigil' is trouwens ook nog een nummer om op te noemen, rustiger maar om af te sluiten geweldig!

Met de Voldermort uit de metal scéne heeft dit album een prima productie gekregen. Devin Townsend dan wel te verstaan heb ik vorig jaar op Dynamo live mogen zien maar, als je zou zeggen dat hij echt een demoon mee draagt geloof ik je gelijk. Dit album kent gewoon een prima productie, kent lekkere nummers en de 'Adler' broertjes zijn perfect bezig, genieten!

Voorlopige tussenstand:
01. As the Palaces Burn
02. New American Gospel
03. Burn The Priest

Rommelpot. Onevenwichtige nummers en een verschrikkelijke productie. Gelukkig wordt de band op latere albums wel beter.