Marco Borsato - Wit Licht (2008)

daar waar marco vroeger nog eens een aangenaam nummer op cd zette is dit een drol !

100 % gelijk rodney , trouwens je link met marco naar een wandelende coltrui is geniaal gevonden , maakt m'n nacht goed !

Lol... ik vind dit album alleen maar beter worden. Sterker nog: 0,5* erbij, want de rustige sfeer van de plaat (op 1 of 2 tracks na) is wel mijn ding en lekker voor de afwisseling. En zoals zo vaak gezegd: er zijn voor- en absolute tegenstanders. Dat laatste merk je goed in het aantal sterren die dit album krijgt. Niet helemaal objectief dus...

In totaal is dit (weer) een teleurstellend album. Het artistieke hoogtepunt van Marco (en Ewbank) ligt al ver achter ons, met De Waarheid en in iets mindere mate De Bestemming. Toch staat er één pareltje op deze CD, namelijk dochters. Elke keer als ik dat nummer hoor krijg ik kippenvel. Weg van de bombast, maar een nummer waarin je hoort dat Marco meent wat ie zingt. Daarmee komt deze CD uiteindelijk tóch boven de middelmaat uit.

Marco Borsato is het zingende equivalent van het huilende zigeunerjongetje. Laten we voorop stellen dat Marco best wel een goede zanger is maar dat pseudo-emotionele in combinatie met die stijve, vormelijke Ewbank teksten is een combinatie die al lang niet meer werkt. Dus Marco,... ga zuipen, roken, blowen, sla Leontien, schrijf in de bak over die ervaringen een handje vol wringende teksten en laat je, eenmaal weer op vrije voeten, begeleiden door een dronken nachtclubpianist.
Dan wordt het wel weer wat.

Ja, het is weer gezelli hier. Maar goed, wat inhoudelijks dan.

Ik vind, als de overheid paddo's verbiedt, zou men dat ook met de teksten van albums als dit moeten doen. Die richten namelijk nog veel meer schade aan. En tot inburgering nodigen ze ook niet bepaald uit. Neem nou zo'n nummer als Stop de tijd, met adembenemende zinnen als:

En ik duw met al m'n kracht tegen de wijzers van de klok
Maar het lukt me niet ze af te remmen
En 't zand glijdt zonder moeite tussen al mijn vingers, door…

Godnogantoe.
Maar, zal Marco wel denken, er zijn vast nog meer dan genoeg hogeropgeleide vrouwen van middelbare leeftijd met slechte relaties waarmee ik m'n zakken kan vullen.
En ja hoor.

brrrrrr.....

Moet eerlijk zegen dat ik deze CD behoorlijk tegen vind vallen. Op het nummer dochters na dan, want de tekst is bijna geniaal. Als ik niet beter zou weten zo ik denken dat de tekst door Paul de Munnik is geschreven.

Veel kleurlozere album zullen er niet gemaakt worden. Het is bij Borsato altijd een beetje hetzelfde pianogepingel en quasi intense zang. MB zelf valt weinig kwalijk te nemen want het enigste wat hij doet is de nummers inzingen. Helaas doet hij al jaren hetzelfde kunstje en het is allemaal wel erg makkelijk. Maar er zijn blijkbaar nog genoeg labiele tutmutsen die behoefte hebben aan zijn 'muziek'. En nu ook nog eens acteren ? Oh jee maar ik vrees dat dit ook een succes gaat worden....

Mijn beoordeling:

Was Mij *5
Dochters *5
Stilte voor de Storm *2
Voor Eén Lach *4
Doe Wat Je Altijd Deed *5
Wit Licht *4
Dans *5
Liefde Wint *5
Nu of Nooit *5
Stop de Tijd *5
Ik Hoor bij Jou *5

Heelveel mensen die aan het klagen zijn over zijn album, Concertreeksen.. Wat word ik daar hystirisch van zeg ! Begrijp me niet verkeerd hoor, Het is jullie mening en die accepteer ik dan ook wel.. Alleen sommige mensen gaan gewoon ECHT te ver.
En dat de Concerten niet hebben kunnen tippen aan de Symphonica in rosso, nee nogal logisch dat was gewoon iets waar veel geld in word gestoken.! De wit licht concerten waren gewoon weer de normale net als in de kuip.. Maar dat terzijde over naar het album !
Zelf vind ik dit echt een steengoede album !!
Bijna alle teksten passen en helpen mij een beetje door de dagen te komen.. Zoals : Nu of nooit, Stop de tijd, Doe wat je altijd deed, Dans & Ik hoor bij jou.. Helpen zo enorm goed !
& Daarom gewoon voor mij een waardevolle 5. Voor 1van de beste nederlandse ZANGERS !

Ik wil bijna zeggen dat deze muziek eigenlijk verboden moet worden, maar dan denk ik voor ieder wat wils. Maar als muziekliefhebber is dit natuurlijk afzichterlijk en afgrijselijk. Als filmliefhebber wil ik het er helemaal niet overhebben. Het is eigenlijk bespottelijk dat mensen warm willen lopen voor dit soort shit. Maar ja... zoals Matthew Arnold (een cultuurfilosoof uit de vorige eeuw) ooit zei dat de massa moet worden verteld wat goed voor hen is door middel van een culturele intellectueel, ik zou er bijna in meegaan, terwijl ik toch wil aansluiten bij het postmodernistisch denken dat ieder maar voor zichzelf moet uitmaken wat 'ie leuk vindt. Maar god, Marco Borsato doet mij bijna verlangen naar deze culturele intellectueel.

Persoonlijk vind ik het nummer van dochters grandioos.
Als je een dochter hebt, en je luistert naar de tekst.....dan gaat er toch iets door je heen.

Hoorde het vandaag voor ' t eerst. Mooi hoor. Tijdloos liedje. Mooie tegenhanger van Stef Bos' Papa. En misschien wel meer nog dan dat eentje voor de eeuwigheid. Zijn tekst en muziek van Ewbank?

Zag twee videoclips op youtube. De ene, met studiobeelden, is mooi van idee (wel het enige mogelijke, denk ik), maar wat te gedramatiseerd en heeft een vreselijk gekweld kijkende Borsato. De andere, met livebeelden, is prachtig. Vooral de vader en het tienermeisje bij het tweede couplet. En het dochtertje van Borsato zelf natuurlijk. Alleen... die slomo's van Borsato...

Ik heb twee dochters....... . En inderdaad, als trotse vader, ben ik zeer gecharmeerd van dit geweldig mooie liedje van Marco .

Vandaag de rest beluisterd. Dochters is helaas het enige liedje dat er mee door kan. De rest is weliswaar vakkundig, maar mist een ziel.

Geweldig! Zeker nadat een andere gebruiker BV Borsato aanhaalde. Het niveau van één artiest wordt bepaald door de hoeveelheid geld dat er in wordt gestoken. Rich_B, respect! Veel mensen denken het maar jij zégt het gewoon.

Album blijft voor mij top, alleen bij het concert heb ik toch zo mijn bedenkingen... Tuurlijk is het top en waardeer ik het zeer dat deze man zich inzet voor de kinders, maar op mij kwam het concert niet echt over door de stukjes uit de film die je zag. Door de commerciële goeroes is dit natuurlijk perfect bedacht: eerst concert, promoot daarin de film en tsing...tsing... kassaaaa.
Hierdoor paktte het concert mij minder dan bijvoorbeeld het bombastische Symphonica of de Zien-tour.

Terug naar het album: Was mij is een ijzersterk begin van het album en Stop de tijd mijn favoriet.

Marco is een hele slimme PR man, alles wat hij aanraakt is een mega succes. Komt doordat hij zijn publiek op de wenken bedient, hij weet precies wat zijn doelgroep van hem verlangt, en doet dat steengoed. Daarnaast is hij gewoon the boy next door gebleven, dus herkenbaar voor vele. De muziek is van hoog niveau, vanuit dat oogpunt niets mis mee. Maar aangezien het niet mijn ding is, geen stem van mij. Het is te gemakkelijk om dit soort artiesten met een 0,5 af te schepen, zoals de vaak heersende arogantie op M.M is, maar Marco lacht in zijn vuistje, dat weet ik zeker.

Een topper van Borsato! Ik snap eigenlijk de kritieken hier niet zo. Vergeleken met bv de Bestemming is dit album echt stukken beter!
Het enige minpunt zit bij de bonustracks: Het nummer met Lucie Silvas vind ik tenenkrommend slecht, wat een gebleer!
Maar Dochters (!!!) , Doe wat je altijd deed, Was mij en Liefde wint zijn toppers! Stop de tijd is dan wel een nummer 1 hit geworden maar ik vind ik wat minder.

Waarom arrogant als je 0,5 sterren geeft? Musicmeter is, de term zegt het al, een meter. Een meter kan positief of negatief uitvallen. Als een slecht beoordeling onderbouwd wordt, dan is dat prima, nietwaar.

Reden waarom ik deze waardeloze beoordeling geef is dat Marco wederom goedkoop scoort. Deze onderbouwing zal geen mens vreemd zijn, maar wat ik er aan toe wil voegen is dat het hiernaast ook nog eens betreurenswaardig is dat Marco niet opzoek gaat naar evolutie en progressie in zijn muziek, elke keer weer het kunstje herhalen en de tere huisvrouwenzieltjes voor zich winnen, dat kunstje moet, ondanks de bakken met geld die je verdient aan deze onzin, toch eens aangepast of verbreed worden, lijkt mij.

Omdat elke zichzelf respecterende vader zijn opgroeiende dochters met heel zijn hart aanschouwt, is het natuurlijk een schot voor open doel om daar een nummer over te maken. Ik weet zeker dat de BV Borsato deze single wilde uitbrengen met de achterliggende gedachte; Geld!

Ach, wie ben ik.

Dat vindt jij inderdaad en dat mag. De cd heb je neem ik aan nog wel de kans gegeven? Aangezien de meter wel ergens op gebaseerd moet zijn.

Ach, wie zijn wij

ik weet zeker dat rodney niet kan aantonen dat borsato de single wil uitbrengen met de achterliggende gedachte, geld!

Ach, de aloude universele vraag naar de identiteit. Wie zijn wij en waartoe zijn wij op aarde. In dat (wit) licht bezien weet Marco dat precies en blijven zowel zijn criticaster als aanbidder hopeloos steken.
Immers, Marco heeft al lang het licht gezien. Weet, ondersteund door een redelijke stem, als geen ander de succesformule uit te blijven melken. Hierbij driftig emoties veinzend en dat alles overgoten met een sublieme saus van marketingmix en afgegarneerd met een vleugje valse bescheidenheid en de helaas zo broodnodige maatschappelijke verantwoordelijkheid.

Zelfs bij het toch zo breed gewaardeerde nummer Dochters, waar menigeen toch een traantje bij weg zal pinken, denk ik “op wiens ervaring is dat gebaseerd” In elk geval niet op die van Marco tenzij hij dingen weet waar zelfs Leontien nog niet achter is. Maar je gelooft het gewoon! Marco heeft een dochter van minimaal een jaar of 18 die s’ochtends alleen thuis komt. En onze arme troubadour heeft de hele nacht liggen woelen waar dat wicht toch bleef. Kom nou mensen! Dit is toch volstrekt ongeloofwaardig.
Ik denk dat ik dan een veel warmer gevoel over zou kunnen houden aan “Naomi” van Rob de Nijs of “Anne” van Herman van Veen, om maar eens wat dochters te noemen.

Wat een verschillende menigen hier. Ik ben iemand die de muziek van Marco vanaf het begin best heeft kunnen waarderen. Dit is zeker niet zijn beste album. Ook ik heb moeite met het herhalen van hetzelfde kunstje. Maar als je eerlijk bent, het is wel een goed kunstje. Je kunt niet zeggen dat het muzikaal allemaal slecht is, want dat is het niet. Je hoort dat er echt wel over is nagedacht en dat het met liefde is gemaakt. Het ene nummer is beter dan het andere, maar het enige echt slechte nummer is voor mij de titelsong. Dit is een overgeproduceerd iets, waarbij volgens mij de enige dolestelling was om een plaat rond de titel wit licht te maken. Al met al een redelijk album zonder echte uitschieters, maar om nou te zeggen dat het helemaal niets is kan naar mijn mening niet.

Ja hoor, kan best.

Maar als je dit vergelijkt met alle ander rommel die tegenwoordig uitkomt, noem maar een jan smit, nick en simon, frans bauer en weet ik al niet meer, kun je dit album toch geen halve ster geven naar mijn mening. Wat moet je dat dan wel niet geven -2* ofzo? Maar dat kan niet. Ik vind het prima als je het niks vind, maar volgens mij zit er echt wel meer muzikaliteit in dan in vele andere producties.

Slechte literatuur is veel en veel erger dan pretentieloze bouquetreeksboekjes. Jan Smit snapt zelf ook wel dat-ie rommel maakt. Borsato helaas niet.

*Argh!*
Waarom krijgt een meesterwerk als Innuendo een plaats 4 in de top 40 en dit afgrijselijke wangedrocht wit licht blijft 2 weken of 1!
Voor Dochters maak ik er 1 ½ van.

Is wit licht de musical al in de maak?

Stuur zijn tekst en muziekschrijvers op vakantie en laat ze weer terugkomen als ze met iets beters kunnen komen! Van dit gedrocht krijg ik spontaan aften in m'n bek!

Borsato Hondebrokjes, mooie verpakking en de inhoud vekregen door resten en afgekeurd voor menselijke consumptie.
Verschil in smaak moet er zijn.

Off topic berichten verwijderd.