The Cure - Greatest Hits (2001)
mijn stem
281 stemmen
Verenigd Koninkrijk
Rock
Label: Fiction
-
Boys Don't Cry (2:42)
-
A Forest (4:44)
-
Let's Go to Bed (3:34)
-
The Walk (3:31)
-
The Love Cats (3:40)
-
Inbetween Days (2:58)
-
Close to Me (3:41)
-
Why Can't I Be You (3:14)
-
Just Like Heaven (3:32)
-
Lullaby (4:10)
-
Love Song (3:28)
-
Never Enough (4:28)
-
High (3:35)
-
Friday I'm in Love (3:35)
-
Mint Car (3:29)
-
Wrong Number (6:01)
-
Cut Here (4:10)
-
Just Say Yes (3:29)
met Saffron
-
Boys Don't Cry [Acoustic] * (3:03)
-
A Forest [Acoustic] * (4:52)
-
Let's Go to Bed [Acoustic] * (3:34)
-
The Walk [Acoustic] * (3:26)
-
The Lovecats [Acoustic] * (3:48)
-
Inbetween Days [Acoustic] * (3:01)
-
Close to Me [Acoustic] * (3:44)
-
Why Can't I Be You [Acoustic] * (3:29)
-
Just Like Heaven [Acoustic] * (3:35)
-
Lullaby [Acoustic] * (4:12)
-
Lovesong [Acoustic] * (3:30)
-
Never Enough [Acoustic] * (4:46)
-
High [Acoustic] * (3:41)
-
Friday I'm in Love [Acoustic] * (3:31)
-
Mint Car [Acoustic] * (3:27)
-
Wrong Number [Acoustic] * (5:55)
-
Cut Here [Acoustic] * (4:13)
-
Just Say Yes [Acoustic] * (3:29)
toon 18 bonustracks
totale tijdsduur:
1:08:01
(2:17:17)
0
geplaatst: 13 juli 2023, 08:39 uur
Waarom zou ik nóg een verzamelaar van The Cure kopen als ik er al twee heb? In dit geval omdat ik de editie met bonus-cd heb, waarop de tracklist van de reguliere versie nogmaals voorbij komt, maar dan akoestisch. In 2017 verscheen de bonusschijf zelfstandig op vinyl.
De eerste cd bleek eveneens een hele leuke tijdreis door de singlehoogtepunten van de groep, beginnend in 1979 en eindigend in 2002 met Just Say Yes, dat dus pas een jaartje later verscheen als ik Discogs moet geloven. Greatest Hits blikte zelfs vooruit, maar dat had ik bij aanschaf niet in de gaten.
Wat zijn Robert Smith en zijn bandleden toch meesterlijk goed in popliedjes, zo valt hier op. Door de jaren heen veranderde de stijl diverse malen, maar dat Smith indertijd altijd een plastic zak met cassettebandjes bij zich had om onderweg tijdens tournees te draaien, laat zich horen. Op die bandjes stonden popliedjes, hitparademuziek die hij leuk vond, al kon menig fan zich dat niet voorstellen. Niet dat ik erbij was, duhuh, maar Smiths bandmaatje Lol Tolhurst vermeldt het diverse malen in zijn briljante biografie. Hiermee wordt verklaard hoe het komt dat The Cure zowel een "donkere" als een "lichte" kant heeft.
Het album kwam in huis toen de Free Record Shop in mijn woonplaats opheffingsuitverkoop hield, mogelijk was dat rond 2009. Voor weinig geld veel luisterplezier, zeker met de akoestische bonussen op de tweede cd.
De eerste cd bleek eveneens een hele leuke tijdreis door de singlehoogtepunten van de groep, beginnend in 1979 en eindigend in 2002 met Just Say Yes, dat dus pas een jaartje later verscheen als ik Discogs moet geloven. Greatest Hits blikte zelfs vooruit, maar dat had ik bij aanschaf niet in de gaten.
Wat zijn Robert Smith en zijn bandleden toch meesterlijk goed in popliedjes, zo valt hier op. Door de jaren heen veranderde de stijl diverse malen, maar dat Smith indertijd altijd een plastic zak met cassettebandjes bij zich had om onderweg tijdens tournees te draaien, laat zich horen. Op die bandjes stonden popliedjes, hitparademuziek die hij leuk vond, al kon menig fan zich dat niet voorstellen. Niet dat ik erbij was, duhuh, maar Smiths bandmaatje Lol Tolhurst vermeldt het diverse malen in zijn briljante biografie. Hiermee wordt verklaard hoe het komt dat The Cure zowel een "donkere" als een "lichte" kant heeft.
Het album kwam in huis toen de Free Record Shop in mijn woonplaats opheffingsuitverkoop hield, mogelijk was dat rond 2009. Voor weinig geld veel luisterplezier, zeker met de akoestische bonussen op de tweede cd.
* denotes required fields.