Face Tomorrow - In the Dark (2008)

Heb het album nu drie keer volledig geluisterd en ik kan alleen maar zeggen: wauw! Wat een prachtig album! Face Tomorrow heeft zichzelf overtroffen.
Ook live zien spelen: beter dan ooit!

komt helemaal niet 6 oktober uit, maar 20 en ligt dus de 17e in de winkels, om het makkelijk te houden goede plaat overigens, kreeg promootje binnen gisteren..

Heb de releasedatum even aangepast.

Heb ook promootje. Geweldig album inderdaad.

Man, wat een bagger.
Had hier een lovende recensie over gelezen waardoor uit nieuwsgierigheid toch maar even geluisterd. En wat blijkt: Eén grote brij met generiek-rock.
Ik kan er werkelijk weinig positiefs over melden. De benedenmaatsheid wordt over de hele lengte van het album consistent en consequent aangehouden.

Ik was niet onder de indruk van dit album. Bij de eerste keer luisteren vond ik A Phoenix And A Deer het enige verrassende nummer, maar verder matige teksten (Static Eyes) en slechte zang (Trial and Error), waarbij de nummers tussen haakjes exemplarisch zijn.

Ik heb ontzettend lang op dit album gewacht, dus de verwachtingen waren ook erg hoog. Ik heb ook even gewacht om een recensie te plaatsen omdat je dit album even moet leren kennen.

Vooral mensen die FT kennen van hun stevige nummers en flink wat geschreeuw zullen misschien met een paar nummers moeite hebben. Maar de stem van Jelle komt echt 3x zo hard aan dan op hun vorige albums. Die stem grijpt je en laat je ook niet meer los.

Kortom een vrij indrukwekkend album dat het wachten meer dan de moeite waard is geweest. Kan niet wachten om deze nummers live te horen.

Fragmenten van deze plaat beluisterd, maar is niet voor mij bestemd, teveel een brij. Wel een mooie hoes.

Er zit potentie in.

Laat ik het voorlopig een 'lichte teleurstelling' noemen: te veel van hetzelfde, beetje eentonig en soms wel erg poppy. Ik mis de scherpe randjes een beetje (iets wat het nummer The Stranger met zijn Placebo-riff wel degelijk heeft). Natuurlijk blijft de sound van de band staan als een huis, maar grijpen doet het me zelden tot nu toe. Ik moet overigens meer dan eens denken aan Green Lizard...Ik ga deze nog eens wat vaker luisteren.

Het album heeft een beetje een proggy feel over zich heen. On my own and Means to an End zijn erg sterk! Voelt goed, moet wel zeggen dat ik het oudere werk van Face Tomorrow niet echt ken.

Laat ik het voorlopig een 'groeiplaatje' noemen: te veel van hetzelfde, maar wel oooooh zo pakkend en nog steeds oooh zo Face Tomorrow. Ik ga verhogen met een halve ster. 4

Af en toe krijg ik het idee tijdens het luisteren dat binnen de paar seconden ze iets over God gaan zingen. Het voelt ontzettend aan als christenrock.

Het album is vergeleken de voorganger wat minder hard, de scherpe kantjes zijn er wat af. Nu, na een luisterbeurt of 10 begin ik het meer te waarderen. Aanvankelijk was ik wat teleurgesteld maar dat is omgeslagen. Vrijwel elk nummer is erg goed opgebouwd en de band klinkt volwassener.

Toevallig afgelopen zaterdag live gezien, absoluut de beste show die ik van ze heb gezien (in 3 jaar tijd zo'n 5 shows gezien).
Anderhalf (!!!) uur lang, daarom neigde het soms naar saai, maar over het geheel genomen erg goed.
Een aanrader!

Voorlopig 3 sterren. Maar ik denk dat dit waarschijnlijk iets hoger gaat uitvallen. Ik heb het nu nog maar 1 keer geluisterd en ik heb het idee dat dit wat meer gedraaid moet worden.

Inmiddels een keer of vijf deze plaat beluisterd; het begint fantastisch (On my own), halverwege zijn Control en Static Eyes prima nummers. Aan het einde A Phoenix and a Deer, maar ik blijf iets missen. Of het heeft het gewoon niet, daar ben ik nog niet uit. 2,5*

De muziek komt mij nogal flauw over hoor; niet aan mij besteed.

Band ooit eens ontdekt op Lowlands (ik meen dat ze toen zelfs al om 11.00 uur moesten spelen), nou ja ontdekt, bij het uitvinden van het programma kwam ik deze band tegen en dat klonk prettig en dus moest ik deze band ook op Lowlands zien en ben sindsdien dolenthousiast. Het eerste album had een beetje matige productie (wat niet wegneemt dat de nummers niet sterk waren, zeker live) en de tweede is voor mij 1 van de beste platen die een Nederlandse act ooit heeft voortgebracht (al heb ik natuurlijk net als zoveel mensen minimaal 90% van de Nederlandse platen niet gehoord, maar goed dat is inherent aan de grote stromen muziek).

Na lang wachten is er nu eindelijk een vervolg hierop. Nog te weinig beluisterd om een echt oordeel te vellen, maar op het eerste gehoor valt het absoluut niet tegen. Nummers als On my own en Static eyes knallen weer lekker, maar de band laat ook zien dat ze ook de rustige kant beheersen en dat Mark niet alleen maar indruk maakt met zijn geschreeuw. Misschien niet de impact die The closer you get had, maar op het eerste gehoor een prima derde album.

Op zich heb ik Marc op geen een album nog horen schreeuwen, Jelle daarentegen... Vind Jelle's stem beter dan ooit zowel op de cd als live.

Ja ik was even in de war, het is uiteraard Jelle, maar had net er voor een gesprek met een collega gehad over Mark Lanegan, vandaar. Excuses.

Geweldige cd. Overpowered is inderdaad wat rustig en commercieel. Maar als ik het vergelijk met hun vorige, overigens ook uitstekende album, zijn daarop toch ook erg veel rustpunten te ontdekken. En daarop staan geweldige nummers, maar geen uitschieters als The Mess. Het verbaast me dat niemand dit nummer noemt in recensies, wat een GEWELDIG nummer. Hard rauw, opbouwend, dynamisch met schitterende rustige tussenstukken. Alleen voor dit nummer zou ik de cd al aanschaffen.

De ´groots-en-meeslepend´ rock. Altijd een moeilijk genre om je staande te houden want snel overschreeuw je jezelf. Maar zeker instrumentaal komt dit toch heel lekker binnen, en ik zou in Nederland nu even niets weten in dit genre dat hier overheen gaat. Eigenlijk zou iedereen even het intro van eerste nummer moeten horen. Toen ik dat hoorde wist ik al dat ik dit wilde hebben.
Echt een wereldplaat is het niet en dat komt door de stukken met teveel nepdramatiek. Dat doet op zijn best een beetje denken aan Saybia, maar haalt dat niveau bij lange na niet. Voor een belangrijk deel zal dit veroorzaakt zijn door de ergerlijk lege teksten. Nietszeggende ´English-made-in-Holland´-blablabla met frasen en rijmwoorden die je al tot afstompends toe hoorde. Jammer, want de zanger is best sterk en dat geldt ook voor zijn Engels.
Haal een betere tekstschrijver, en dit wordt een wereldband.

Wat een ongelofelijk over het paard getilde band is dit zeg, op metropolis echt afgeknapt op deze band. En deze plaat heel de tijd hetzelfde vermoeiende gepush. Geen dynamiek

Goh, ben jij naar een andere band wezen kijken dan ik? Waarom over het paard getild?

Wat een bizarre actie van de zanger om mee te doen voor de audities van Di-rect en later terug te krabbelen. Vond het wel grappig maar of het nou positieve reclame is voor je band als je mee doet voor de plaats bij di-rect. Het lijkt me niet. De cd doet me zelf niet zoveel maar kan hier idd wel beter naar luisteren dan naar di-rect.

Als je het hele verhaal er bij pakt is het misschien nog wel logisch. Marc gaat er namelijk mee stoppen en toen dat bekend werd bij de band heeft men getwijfeld over de toekomst. Op dat moment heeft Jelle zich ingeschreven voor dit programma, toen eenmaal duidelijk werd dat face tomorrow wel door zou gaan, heeft Jelle het programma ook gebruikt om eens te kijken hoe het er nu aan toe gaat bij een grote band.

Daarnaast vond ik het wel mooi om te zien hoe Jelle het deed in dat programma, maar vond ik het nog beter om al voor aanvang van het programma te lezen dat Jelle er al mee gestopt was.

Heb de hele commotie rond Direct gemist.

Jammer dat mensen alleen de band kennen van wat geneuzel rond een tv-programma met/van Direct.

Face Tomorrow is een topband met top-songs.
En op deze plaat spelen ze weer utistekend

Ja dit vind ik inderdaad een geweldige live band. Dat bedoel je toch?!
En de albums worden ook steeds beter. en... eh... Di-rect.. Van die band ken ik eerlijk gezegd niet de muziek van. Eigenlijk ken ik alleen de naam.

Nee, dat bedoelde ik niet. Mijn reactie was op MOOCH, hij vond FT een over het paard getilde band. Ik snap dat absoluut niet. Vind het zelf een geweldige energieke liveband. Misschien wel de beste die ik uit Nederland ken.

Goed Nederlands bandje. Met op elke album die zij uitbrengen sterke nummers. Strakke ritmes met meeslepende melodieën.

Tsja, en nu kappen ze er mee, zijn begonnen met afscheidstoertje, jammer....