Face Tomorrow - In the Dark (2008)

De ´groots-en-meeslepend´ rock. Altijd een moeilijk genre om je staande te houden want snel overschreeuw je jezelf. Maar zeker instrumentaal komt dit toch heel lekker binnen, en ik zou in Nederland nu even niets weten in dit genre dat hier overheen gaat. Eigenlijk zou iedereen even het intro van eerste nummer moeten horen. Toen ik dat hoorde wist ik al dat ik dit wilde hebben.
Echt een wereldplaat is het niet en dat komt door de stukken met teveel nepdramatiek. Dat doet op zijn best een beetje denken aan Saybia, maar haalt dat niveau bij lange na niet. Voor een belangrijk deel zal dit veroorzaakt zijn door de ergerlijk lege teksten. Nietszeggende ´English-made-in-Holland´-blablabla met frasen en rijmwoorden die je al tot afstompends toe hoorde. Jammer, want de zanger is best sterk en dat geldt ook voor zijn Engels.
Haal een betere tekstschrijver, en dit wordt een wereldband.