Motörhead - Inferno (2004)

dit moet wel een heel vette motorhead zijn, hoewel ik het grote probleem van motorhead vind dat alle platen zo op elkaar lijken (zegt een iron Maiden fan???;) ) dus ik heb bij motorhead aan een paar platen en een goede verzamelaar wel genoeg.

ik had het ook wel gehad met motörhead moet ik toegeven, maar door deze is mijn interesse weer gewekt!

ik ga hem zeker een luisterbeurt geven, an daarmee is tie al verder gkomen dan de meeste andere motorhead platen van de laatste jaren.

Ben hem nu aan het luisteren, en ik moet zeggen dat i aan de ene kant positief verrast ben, aan de andere kant heb ik wel konstant de neiging om oude motorhead nummers mee te zingen, neemt niet weg dat dit een heel erg sterke plaat is.

Ik zou de plaat als rotsvast omschrijven. 't Is eigenlijk een standaard Motörhead werk, niets nieuws onder de zon dus. Verder een goede strakke productie en enkele echt pakkende songs (Terminal Show, Down on Me, Smiling Like a Killer). Echt een plaat om snoeihard te draaien en een halve fles goede blend bij weg te werken... niet dat ik dat nu van plan was.

Ik blijf het toch knap vinden dat Lemmy en kornuiten nu al bijna 30 jaar op hetzelfde solide niveau weten te presteren. Ik kan me ook eigenlijk niet voorstellen dat ze (en zeker Lemmy) er ooit mee ophouden. Gewoon platen blijven maken totdat hij er dood bij neervalt.

Klasse cd en zeker één van de hardste sinds Sacrifice. Ik vind echter wel niet dat Motorhead cd's ZO veel op elkaar trekken. Op elke plaat staan er wel enkele uitschieters die het geheel gevarieerd genoeg houden, en dat zijn net de nummers die NIET op de verzamelaars terecht komen. (de rock 'n roll tracks, het meer bluesy materiaal, akoestische tracks etc). Dat houd het toch altijd weer interessant vind ik. (zoals hier weer Whorehouse Blues opstaat).

Ik vind overigens ook dat het Motorhead materiaal uit de jaren '90 zeker niet moet onderdoen voor de roemruchte eerste paar knallers. Beter, ik behoor waarschijnlijk tot de weinigen die net de recentere platen (We Are Motorhead, Overnight Sensation, Inferno) het beste vind wat de band heeft uitgebracht.

weer in een van mijn motorheadmomenten, maakt niet uit echt naar welk album je luisterd, klinkt allemaal goed vettig en lekker.
Deze band blijft al die jaren album na album op hetzelfde niveau maken, je merkt amper (in hun muziek toch) dat ze een jaartje ouder worden.
Brengen ze geen nieuw album uit vandejaar? hun laatste albums zijn blijkbaar om de 2 jaar uitgebracht en deze is de laatste uit 2004.
Niet dat het voor mij veel uitmaakt, ze hebben nog veel albums diek nie ken en eigelijk heb ik met ong. 3 wel genoeg...
favoriete nummer van dit album--> life's a bitch
4,0*

Inferno is het beste wat ze in 10 jaar hebben gemaakt, mijn persoonlijke favorieten van dit album zijn toch wel In the name of tragedy en killers .

De dvd stage fright is een must have voor alle motorhead fans waar ze overigens deze 2 nummers spelen en voor de rest een heleboel klassiekers .

geweldige opkikker in het saaie eentonige ouvre van deze band

een van de muzikale hoogtepunten van afgelopen 10 jaar als je het mij vraagt

nooit gedacht dat een band als motorhead nog zo uit de verf zou komen anno 2004

Het is dus mogelijk

Oh my god
Jullie hebben dan nog gelijk ook .


Een fantastische plaat gelevert door Motörhead; beter dan Ace of spades, Orgasmatron of Overkill (meer volledige albums ken ik niet van hen ).

4,5*
beste nummer van de plaat: "in the year of the wolf"

Spijtig dat er wat losers deze plaat anti-stemmen hebben gegeven zodat z'n gemiddelde gedaalt is.

De laagste stem is 2,5, dat zou ik toch geen anti-stem willen noemen. Ik voel me overigens totaal niet aangesproken met mijn 3,0, en als ik hiervoor een 0,5 had staan ook niet.

Daarbij komt ook dat elk album daar last van heeft, zodra het in de toplijsten verschijnt. Dus relatief maakt het niet zoveel uit, de platen blijven over het algemeen ten opzichte van elkaar evenhoog staan.

Al was ik de eerste geweest die hierop had gestemd, dan had ik er ook een 3,0 voor gegeven. Geen slechte beoordeling, toch? Ik vind dit ook zeker geen slechte plaat, alleen Motörhead is simpelweg niet zo mijn ding. Inferno heeft z'n momenten, maar over het algemeen is het toch weer de oude, vertrouwde sound, zonder al te veel vernieuwende elementen. Dan luister ik liever - en dat is een persoonlijke mening, val me er niet op aan - naar avontuurlijkere muziek (ook metal).

Ieder zijn ding, ja. Als grote Motörhead fan vind ik deze cd echt fantastisch, maar ik kijk er niet raar van op als er mensen zijn die het niks vinden, en het een laag punt geven. En dan vind ik 3,0 nog behoorlijk meevallen. Zelfs 2,5* zou ik geen anti-stem willen noemen, want wat is nu een anti-stem? Dat gaat volgens mij alleen op als je het album een laag punt geeft, zonder het ooit gehoord te hebben, en je kunt zo niet zeggen of iemand het wel of niet heeft gehoord. Bij AGE-411 zie ik dat hij lage punten heeft gegeven aan twee Crazy Frog albums. Als hij 2,5* al een anti-stem vindt, wat is dat dan?

Dat is toch ook logisch? De eerste stemmen komen meestal van de fans af, die kennen de plaat al én geven meestal hoge punten. Dan komt hij in de toplijst en worden andere users benieuwd, luisteren ernaar, en komen erachter dat ze het niet zoveel aanvinden. Er is hier op de hele site denk ik geen album te vinden dat íedereen goed vindt. Nu vind ik zelf 0,5 wel een verdacht punt, maar dat iemand 2,5* (wat hier het laagste is) geeft, daar kan ik goed mee leven. De welles-nietes discussie die hier nu gevoerd wordt, is door jou ontstaan, omdat jij iemand die hier 2,5* voor geeft een anti-stemmer en loser noemt. Niet dat ik het met hem eens ben, want Inferno is inderdaad een van mijn favoriete albums aller tijden en staat nota bene in mijn top 10, maar ik respecteer zijn mening wel.

Dat zeg ik toch niet?
Ik vondt het enkel enorm verdacht dat de fans van het album dat 0,02 er onder stond op 3 dagen tijd Inferno hadden doen zakken met 2,5* en 3,0* stemmen (veel moest het niet zijn, het was slechts 0,02 verschil) ( ze zien er ook niet zo dom uit om het album direct 0,5 te geven).

Maar ik heb nu geen zin in een discussie van "dat deden we niet", "dat deden jullie wel".
Feit is dat deze plaat een van de beste in jaren is (en daar kunnen nog geen miljoen 2,5* en 3,0 of desnoods 0,5 stemmen iets aan veranderen) en het een kwestie van smaak is die van persoon tot persoon verschilt of deze plaat nu beter of slechter is dan de andere in kwestie. En zeg nu zelf, wat is 0,02* ?

Eerlijk gezegd ben ik zelf niet zo bezig met die gemiddeldes, en als ik een stem uitdeel let ik er eigenlijk ook niet op. Mijn nummer 1 heeft ook te lijden gehad onder een aantal lage stemmen, maar dat maakt het voor mij geen minder goed album. Eén goede, overtuigende recensie over dat album zegt voor een ander misschien meer dan een reeks lage stemmen (voor mij in ieder geval wel).

Ik ben geen uitgesproken Motörhead-fan, maar 3,0 was van begin af aan mijn beoordeling en daar sta ik nog steeds achter. Dat jij het dan toevallig vindt dat die stem pas werd uitgebracht nadat Inferno de 20 stemmen-grens had gepasseerd, so be it. Ik heb deze plaat twee maanden geleden voor de eerste maal tot mij door laten dringen en toen zat deze al tegen de grens van 20 stemmen aan.

Persoonlijk vind ik dat in 2004 (overigens een jaar waarin erg veel goede metalreleases het licht zagen) nog wel betere metalplaten zijn gemaakt dan Inferno, maar dat is natuurlijk een puur persoonlijke mening. Dan denk ik bijvoorbeeld aan Tempo of the Damned van Exodus, een album dat thrash weer heeft doen herleven en voor mij dé comeback van de laatste jaren is. Een album dat, in tegenstelling tot Inferno, maandenlang niet uit mijn stereo-set te branden was

Ondertussen in Motorhead een instituut, dat al meer dan 30 jaar de podia onveilig maakt. Daarom heel veel respect, om dan na al die jaren nog zo´n moddervette plaat op te nemen en te klinken als een stel jonge honden. De nummers zijn echt des Motorheads, en laten zien, dat Lemmy´s stoomlocomotief nog steeds op volle druk en op snelheid is. Waarvan akte !!!

beste plaat van 2004 asje het mij vraagt

wat lekker

onbegrijpelijk ook dat het zolang heeft geduurd eer motorhead met ene hoogstaand werkje als dit komt opdagen

hardste motorhead album maar te weinig variatie hierop, kan niet tippen aan eerdere klassiekers als ace of spades,orgasmatron of overnight sensation, door een aantal pakkende songs als terminal show,in the name of tragedy of het originele whorehouse blues toch een geslaagd album geworden 4

Geweldig hard album van deze ruckers.Deze draai ik 2 keer per jaar en vind hem dan ook echt geweldig,alleen het gebrek aan variatie hierop maakt dat ik er vrij snel flauw van ben en daarom niet vaker dan 2 keer per jaar draai.

Deze eens weer afgespeeld nu,maar het is gewoon pure metal deze plaat, ik vind het ook niet vernieuwend of erg origineel deze plaat, allemaal van die voor de hand liggende riffs hierop. ik snap niet wat iedereen zo geweldig aan dit album vind, het is hard ja, heel hard zelfs, maar daarom hoeft het ook niet goed te zijn toch. Ik vind deze plaat hier totaal zwaar overgewaardeerd, tis niet origineel, tis gewoon van alles net niks, en kan niet in de schaduw staan van albums als Bomber, Overkill, Ace Of Spades, Orgasmatron, Rock 'n' Roll en Overnight Sensation, want dat zijn nou echt motorhead albums die bol staan van de pakkende songs, met een wat Lemmy het altijd noemt hoog Rock 'n' Roll gehalte. Worehouse Blues vind ik dan wel weer erg org gevonden als laatste nummer na de snoeiharde metal.

Deze Motörheadschijf hoort in het rijtje goede Motörhead platen. Om de zoveel jaren brengt Motörhead altijd een frisse knaller uit...alhoewel; de eerste jaren van haar bestaan waren het bijna alleen maar goede lp's. (t/m No sleep 'till...). Iron Fist was daarna ook nog aardig, maar toen was het wachten op het mega-geweldige ORGASMTRON! Daarna lp's met aardige nummers links en rechts tot dit geweldige Inferno! Produktie weer transparant en hard waardoor een aantal pakkende songs goed uit de verf van Lemmy en co. komen. Het klinkt tenminste weer ouderwets hysterisch met grote regelmaat op deze schijf! Niet de beste Motörhead plaat, maar wel in het rijtje goede Motörhead lp's!

Vanaf Orgasmatron heb je anders wel toppers als Rock 'n' Roll, Bastards, Overnight Sensation, Snake Bite Love, We Are Motorhead en Hammered nog, en die zijn allemaal een stuk beter nog dan deze. De afwisseling is beter en op die albums hoor je itt dit album Motorhead ten voeten uit. Ik vraag mij dan ook daadwerkelijk af of je die albums dan ook allemaal beluisterd hebt, want dan zul je waarschijnlijk wel tot een andere mening komen denk ik.

Ik zei dat op de albums tussen Orgasmtron en het jaaaaaaaren later verschenen Inferno, ik persoonlijk links en rechts, ook een rij toffe nummers te horen zijn, (Rock 'n Roll uit '87 is ook heel aardig) maar heel typisch brengt Motörhead om de zoveel jaren mijn inziens echt een album uit die open en echt hysterisch klinkt. Die platen die jij noemt, hebben dat mijn inziens gewoon net niet, ondanks best wel een rij toffe nummers op die lp's. Inferno wordt op de een of andere manier weer als ouderwets verfrissend ervaren. Maar inderdaad op de tussenliggende lp's staan ook wel toffe nummers...de plaat Sacrifice bevalt ook wel aardig.

Ik vind dat er geen enkel Motorhead album echt een miskoop is, want op ieder Motorhead album staan minstens wel 2 of 3 klassiekers op die ze vaak ook live nog wel eens spelen. Sacrifice vind ik eigenlijk maar een matig album, en 1 van de minsten van Motorhead, maar ook daar staan een paar echte krakers op vind ik.

Lekkere Motorhead plaat dit! Heb wel het 1 en ander van de band gehoord maar luisterde het niet zo vaak, tot ik vond dat het tijd werd zomaar eens 1 album te pakken en te kijken hoe die beviel..
In dit geval is dit prima uitgepakt! Deze plaat stond al beschreven als goed en daarvan uitgaande ging ik deze eens luisteren..
Lekkere nummers! De eerste 3 nummers liggen goed in het gehoor maar wisten mij nog niet helemaal te pakken.
Vanaf Suicide kwam daar verandering in!.. mooie grouwe text en lekker simpel maar geslaagd gitaar rifje!
Life's a Bitch houd dit niveau vast, en vind ik even goed als Suicide.
Down on me klinkt ook lekker maar was niet zo bijzonder.(Gewoon recht toe recht aan Motorhead)
Dan komen we aan bij In The Black mijn persoonlijke favoriet van dit album! Wat een heerlijke gitaar riff,mooie texten en een lekker refreintje zeg!
Gevolgt door Fight die mij ook zeker wel kon bekoren, deze is meer geweldadiger dan de voorgangers..
En natuurlijk Smiling Like A Killer! Lekker toe recht aan!
Gevolgt door een lekker Blues nummertje wat de plaat ook netjes afmaakt!
Kortom: zeer tevreden met dit album!
4 sterren

Whorehouse Blues is toch wel erg goed opzich.. is mijn 2de favoriet van dit album