Razorlight - Slipway Fires (2008)

Ik heb een andere volgorde van de nummers, anderen ook?

Na een heel aardig begin met o.a. Wire to Wire, Tabloid Lover, Blood For Wild Blood & Stinger, volgen helaas 2 tenenkrommers: Burbery Blue & The House.
Dat is niet de uitsmijter waar je op hoopt.
De grote nummers van hun vorige cd's ontbreken, maar toch valt het verder helemaal niet tegen.

Ja, de tracklisting zoals ie hierboven staat, klopt niet.
De juiste:

1. Wire To Wire
2. Hostage Of Love
3. You And The Rest
4. Tabloid Lover
5. North London Trash
6. 60 Thompson
7. Stinger
8. Burberry Blue Eyes
9. Blood For Wild Blood
10. Monster Boots
11. The House

Glad, gepolijst, nietszeggende teksten, mierzoet!

Nummers zijn na 1x mee te zingen en dat is voor de kwaliteit van een plaat vaak geen goed teken! Heb hem nu twee keer geluisterd maar heb het gevoel dat ik hem al eens eerder gehoord heb.
Was Up all night nog een lekker rammelplaatje die ik nog steeds veelvuldig draai en Razorlight (cd 2) verrassend, deze cd valt in de categorie niet relevant. Zonde.... ik had echt hoge verwachtingen maar helaas....

Ik ga met je mee: prima recensie. Bij mij nog een 0,5 eraf, inderdaad jammer!

bijna halfje deraf gedaan maar dan blijf je met maar 0,5 en dat zijn stemmen die gereserveerd zijn voor die bands en zogenaamde artiesten die helemaal niks voorstellen!
Razorlight begon redelijk en vanwege media overhype werden ze zelfs poulair (Free REcord Shop schtige publiek) dat een beetje te vergelijken is met die andere zeer slechte Britse gitaar bandje: The Kooks

deze nieuwe album van Razorlight is niet aan te raden ... laten we eerlijk zijn, het is deze sort bands dat Britse gitaar bands een slecht naam geven!!

Ik moet me helaas bij de critici aansluiten .Wat een teleurstelling.

En toch staat ie in de top 30 in de Q

Ik vind het wel een redelijk goede plaat. Helaas niet zo goed als de eerste twee. Razorlight verloor zijn scherpe randje al na de eerste plaat. Maar het tweede album kon en kan ik ook zeer waarderen.

Slipway Fires is gewoon een leuk album met lekker in het gehoor klinkende popliedjes. Uitschieters zijn voor mij; Hostage Of Love, Stinger en Monster Boots. Verder niks bijzonders maar op zijn tijd wel erg leuk.

Zegt dat niet alles?

Gedeeltelijk mee eens, maar toch minder glad dan het 2e album moet ik zeggen. De hoop op een vergelijkbaar album als Up All Night heb ik (gelukkig) nog niet opgegeven.

Het is opvallend stil rondom dit album en rond om razorlight
Dat is meestal niet zo'n goed teken....

Toch een aardige plaat hoor.

Nieuwe single Wire to Wire is echt fantastisch, maar complete Razorlight-albums zijn me wat teveel van het goede.

Ik ben eens aan Up All Night begonnen, dat werd niks. Ik ben eens aan Razorlight begonnen, dat werd niks. De singletjes echter blijven wel hangen. Het mooiste nummer vind ik daar zelfs nog het lichtelijk ondergewaardeerde "I Can't Stop This Feeling I've Got". Dit album begint weer hetzelfde. Een aanstekelijk singletje waardoor ik toch geïnteresseerd raak. Maar ik weet beter. Misschien als de volgende singles ook leuk zijn dat ik het eens probeer, maar de reacties hier zijn nu niet bepaald motiverend.

Gezeur over spelling weggehaald.

Heerlijke cd, misschien spreekt de plaat me wel zo aan, omdat ik zelf net gescheiden ben, maar hier luister ik nu veel naar.

De rustige tracks komen echt tot z'n recht op dit album. Mooi dat ze dat ook kunnen. De indierock nummers vol energie vind ik hier niet zo goed om eerlijk te zijn. Ik blijf dit album luisteren omdat ik zelf niet zo veel ''emotionele'' indierock ken. Dit is zeker een goed album (net als Up All Night)

Hun vorige plaat kreeg van mij een 5.. het duurde even voordat het kwartje bij mij viel..
Slipway Fires heb ik nu een paar keer gehoord maar het wil maar niet dagen bij me.. Burbery Blues en Wire to Wire vind ik de uitschieters op deze plaat

The House mag er ook wezen.. "when my father died.."

Wire to Wire is zeker een heel goed nummer. Ik kan er geen genoeg van krijgen eerlijk gezegd! Ik zal Burberry Blue Eyes ook eens proberen

Omdat Wire to Wire en Hostage of Love me toch wel aanspreken, dit album toch eens van het net geplukt om te kijken of ik hem nog wil aanschaffen.
Aan de beoordeling te zien moet de rest, wat ik nog niet ken, wel heel slecht zijn.
Mede door de slechte beoordeling durf ik het album niet blind aan te schaffen, zonder eerst te dowloaden en te luisteren.
Het zou zonde zijn als dit het einde van Razorlight zou zijn.
De eerste twee platen waren toch echt wel de moeite waard.

Ik zag gisteren Hostage of Love op MTV Brand New.. en dat zag er goed uit. Wat een heerlijke no-nonsense poprock is dit toch

Misschien moet ik het album wat vaker horen.. tot nu toe kan ie me niet helemaal overtuigen, maar dat duurde bij hun vorige plaat ook even

Nee hoor, prima cd. Het is kennelijk alleen muziek die niet iedereen aanspreekt.

Het vorige album heb ik toch erg vaak gedraaid en was ook verheugd te zien dat ze wat nieuws hadden en ben ook met goede moed gaan luisteren maar helaas kwam ik er een beetje bedrogen van terug!
De ideeën zijn goed alleen de uitwerking is afentoe beetje minder en daar draai ik liever het vorige album nog extra keertje...

Briljante eerste single (Wire to Wire) en de nieuwe mag er ook zijn (Hostage of Love).
Heb de rest nog niet gehoord.

Mooie vidclip, die van Hostage of Love.. geen gezeik, maar een band die laat zien voor de muziek te leven.. goeie blik in de ogen van die Borrel

Ik vind Hostage of Love eigenlijk ook wel leuk. Zal ik dit album dan toch maar een kans geven?

Ik ben begonnen met hun tweede album toen ik 'in the morning' op te radio hoorde. Toen ik de rest van het album luisterde was ik erg onder de indruk. Vervolgens het eerste album ook maar aangeschaft, maar ik vond deze tegenvallen ten opzichte van de tweede.
Dit album vind ik erg goed. Qua liedjes vind ik het beter dan het eerste album maar iets minder dan de tweede. De grote vooruitgang bij dit album vind ik het gevoel dat er in de liedjes zit. Daar ontbrak het bij de eerste twee albums aan. Ik vind het een waardige opvolger van de vorige twee albums.

Voor mij toch wel een ontgoocheling. Vond de vorige 2 albums stukken beter. Up all night heerlijke garage-rock/pop, Razorlight de perfecte popsongs. Op deze een mix tussen een paar wereldnummers (Wire to Wire en Hostage of Love) en paar echt slechte nummers. Enkel voor de 2 eerste nummers en omdat ik toch wel fan ben van dit bandje een 3,5. Maar hun 4de plaat moet echt wel beter.

Eerste kennismaking met deze band, klinkt goed.

kom er nu pas achter dat stinger een vet mooi nummer is

beste album van Razorlight naar mijn mening