Op reis door new wave wilde ik juli 1981 afronden, toen ik op het forum BELPOP (the fradzler files) stuitte. Daarbij ook de nodige wave en dus kon ik niet anders doen dan een inhaalslagje maken.
Zie hier wat in 2009 in het genoemde forum over dit album werd geschreven.
Met
One by One van Scooter ben ik terug in '81. Dit is dus een andere Scooter dan die happy hardcore-act. Deze Scooter kwam uit Antwerpen en biedt new wave op de rand van pop.
Blijkens website
Ultratop betrad single
You in juni dat jaar de Vlaamse hitlijsten om in juli op #18 te pieken. Een echte zomerhit dus.
Maar eigenlijk zijn alle nummers wel gemaakt voor radio dankzij pakkende melodieën en koortjes. In
Easy gaat het richting powerpop, inclusief een orgel op z'n Stranglers'. Slechts éénmaal heb ik een 'mwah-beleving' en wel bij Beatlescover
Eight Days a Week; hun eigen liedjes zijn spannender. Zo grijpt
Beggars Can't Be Choosers de luisteraar meteen bij de oren dankzij gitaarwerk en toetsen.
New wave is een containerbegrip. In
All You Gotta Do hoor ik echo's van Steely Dan, een heel ander muzikaal vat. En toch, in de korte en puntige aanpak van Scooter past het wonderwel. Perfect popliedje, waarna met felle drumslagen in
Peppermint Girl energiek wordt afgesloten.
Mijn reis door new wave kwam van de tweede van
Jo Lemaire + Flouze en vervolgt bij de debuut-EP van
Red Zebra uit Brugge.