menu

Mijn Updates +
Genres / Rock / BELPOP (the fradzler files)

zoeken in:
avatar van dazzler
Dit moet een geschiedenis van de belpop worden.
Een joint venture tussen twee Vlamingen: freddze en dazzler.

YouTube - The Plant - Plantdesign (1980)

Het verhaal begint bij het legendarisch Get Sprouts album.
Van onze enige echte punkband The Kids en de elektronica van Telex
tot de muziek van morgen en overmorgen (want de weg is lang).

We hebben het terrein goed moeten afbakenen.
Eén held fungeerde daarbij als toetssteen: Raymond.
Een man van veel muziekjes, zoveel ruimer dan rock of pop.

We bewaren Raymond van het Groenewoud voor een andere keer,
als we ooit het betere Vlaamstalige lied (noem het kleinkunst of chanson)
willen belichten met namen zoals Johan Verminnen, Kris De Bruyne etc ...

En trouwens, het verhaal van Raymond begint vroeger dan het onze.
Wij starten pas in 1981 (met 1979 en 1980 als aperitief jaren).

Reacties in dit topic zijn altijd welkom (graag zelfs).
Maar liever geen discussies. Vind je muziek niet mooi (of wel natuurlijk),
post het dan in het topic van het bijhorende album, maar niet hier.

We zullen vaak met links werken naar bijhorende albums.
Maar vooral met veel luisterlinks naar YouTube.


Het nummer in de link bovenaan heet Plantdesign.
Het is het enige nummer van de volstrekrt onbekende groep The Plant.
Het verscheen op het onvolprezen Get Sprouts album in 1980.

A Certain Ratio meets Clock DVA in Vlaanderen.

avatar van dazzler
01. GET SPROUTS (1980)

(afbeelding)


In 1980 had de Belgische bank ASLK (nu Dexia)
een mooi cadeau voor jongeren die een spaarrekening openden.

Get Sprouts was een album waarop Marcel Vanthilt en Gust De Coster
(beiden actief in het wereldje van de Brusselse, vrije radiozenders)
vijftien verschillende bands van eigen bodem verzamelden.

Er stonden een drietal hitjes op die al in 1979 waren verschenen.
Moskow Diskow van Telex, Bojangle Plays Tonight van Rick Tubbax
& The Taxi's en Storingen van Specimen & The Rizikoos.

YouTube - Specimen & The Rizikoos - Storingen (1979)

Het album opende met There Will Be No Next Time van The Kids
dat pas een jaar later op een Kids elpee en op single zou verschijnen.
En ook Jo Lemaire + Flouze stortte een bijdrage met Hurry up Washing up.

Meteen vijf namen die de belpop in 1979 op de kaart hadden gezet.
Ook Toy en Once More (later Luna Twist) hadden al een album klaar.

De andere namen debuteerden op Get Sprouts
en zouden (de één al nadrukkelijker dan de andere)
mee hun stempel drukken op wat vandaag "belpop" heet.
Gust De Coster bedacht later trouwens die term.

Meest opvallende debutant was uiteraard T.C. Matic.
Die hadden net vijf nummers op band gezet in Londen.
Vier van die songs verschenen op hun debuut EP.
T.C. Matic - T.C. Matic (1980)

Bazooka Joe, het vijfde, stond op Get Sprouts.

Een bank die investeerde in pop van eigen bodem.
Het album kwam zo massaal in de Vlaamse huiskamers terecht,
dat je het in elke tweedehandszaak voor een prik kan kopen.

avatar van dazzler
02. THE KIDS

We starten met There Will Be No Next Time.
Eén van de grootste klassiekers uit de belpop geschiedenis.
Het nummer verscheen in 1980 op het Get Sprouts album.

YouTube - The Kids - There Will Be No Next Time (1980)

En aangezien iedere trouwe spaarder dat album van de bank
cadeau had gekregen, sloeg de single release uit 1981 niet aan.
Het nummer flirte even met de onderste regionen van de BRT Top 30.

The Kids stonden er al in 1978 met nummers als Fascist Cops.
Rock over Belgium zongen ze op hun allereerste, live opgenomen album.
Aan het woord was Ludo Mariman, working class hero uit Antwerpen.
Zijn band trad van meet af aan in het voetspoor van de Sex Pistols.

YouTube - The Kids - first TV appearance - Belgium 1978

The Kids hadden hun naam niet gestolen: de bassist was nauwelijks 16.
Onlangs werden hun zes albums in een Anthology box uitgebracht.
The Kids - Anthology (2007)

Living in the 20th Century (1979)
wordt als hun meest complete album beschouwd.

(afbeelding)


Daarna deemsterde de groep langzaam weg
toen in 1981 de echte belpop boom een feit werd.

Zoals vaak in de belpop geschiedenis,
kregen ook The Kids te maken met foute of te late single releases.
In 1980 zorgde het non album singletje Dancing toch voor een hitnotering.

YouTube - The Kids - Dancing (1980)

Laat natuurlijk dat singletje de grote afwezige zijn in de Anthology box.

avatar van freddze
03. TELEX

Telex werd in 1978 in Brussel opgericht door de betreurde Marc Moulin, samen met Michel Moers en Dan Lacksman. We beginnen met het bekendste nummer van deze electro-pop formatie:

YouTube - Telex - Moskow Diskow (1979)

De link met Kraftwerk is natuurlijk gauw gelegd. Bovenstaand nummer doet ons uiteraard denken aan hun Trans Europe Express uit '77.
... Hier waren de Duitsers dus eerder.

Maar dat was niet altijd het geval. In '80 kwam Telex met Tour de France.
Ook Kraftwerk had een nummer met deze titel, maar pas in '83.
... Hier waren de Belgen dus eerder.

YouTube - Telex - Tour de France (1980)

Hun eerste twee albums werden het best onthaald.
En de hoezen waren altijd schitterend!

(afbeelding)


Op dit album zien we dat ze ook de cover niet schuwden... Dit nummer werd ook een klein hitje en is origineel van Les Chats Sauvages (een jaren '60 bandje uit Nice, FR):

YouTube - Telex - Twist à St. Tropez (1978)

Een laatste nummer dat we hier zeker moeten vermelden is Eurovision,
wat het bracht tot Belgische inzending voor het Eurovisiesongfestival 1980.
Marc Moulin en de zijnen mikten bewust op de laatste plaats, maar ze
eindigden uiteindelijk pas derde laatste... 'bummer' toch!

YouTube - Telex - Eurovision (1980)

Vorig jaar heeft de Ierse puppet Dustin the Turkey deze stunt nog eens willen overdoen met zijn nummer Irelande Douze Pointe, maar dan vond ik Telex toch véél geslaagder en vooral toch véél intelligenter.

Na hun optreden op het songfestival in '80 zijn ze een groot deel van hun aanhang verloren. Veel fans verweten hen dat ze met Eurovision veel te veel de commerciële toer opgingen en aldus hun ziel verkochten.

Terwijl het leuke aan Telex net is dat ze zichzelf eigenlijk nooit au serieux hebben genomen en net daardoor zo authentiek overkwamen. En dat in een periode dat de new wave volop opkwam, een stroming die zichzelf nét veel te serieus nam op dat moment.

avatar van dazzler
04. JO LEMAIRE + FLOUZE

Het gebeurt te weinig, maar deze belpopklassieker
was ook in Nederland een bescheiden hitje ...

YouTube - Jo Lemaire + Flouze - Je Suis Venue De Dire Que Je M'En Vais (1981)

Jo Lemaire uit het Waalse Gembloux met haar groep Flouze.
Daarin was haar toenmalige man Philippe Depireux de songwriter.

De eerste albums van de groep klonken behoorlijk new wave.
En zwarte Jo had ook wel iets van Siouxsie (die van The Banshees).
Goed voorbeeld is So Static! uit de sessies van het Precious Time (1980).

YouTube - Jo Lemaire + Flouze - So Static! (1980)

Maar al vrij vroeg werd duidelijk dat Jo Lemaire
heel wat meer stijlen beheerste dan hapklare new wave.
Het Italiaans gekruide Tintarella Di Luna is van het debuut.

YouTube - Jo Lemaire + Flouze - Tintarella Di Luna (1979)

Hun derde album Pigmy World (1981) is het meest evenwichtige.
Songs als Shades of the Night en Claustrophobia tonen het rijpingsproces.

(afbeelding)


Je Suis Venue te Dire Que Je M'en Vais was een cover van Serge Gainsbourg.
Met een heel mooi synthesizer arrangement en ontroerend ingezongen.

Na deze plaat en een echtscheiding ging Jo solo,
maar dat is een ander verhaal (wordt vervolgd dus).

avatar van freddze
05. LIO

Wanda Maria Ribeiro Furtado Tavares de Vasconcelos, dat is de volledige naam van deze in 1962 in Portugal geboren zangeres/actrice die op reeds op zesjarige leeftijd naar België kwam. Dus mogen we haar met gerust hart één van de onzen noemen

Met uitzondering van haar grootste hit was ze in Nederland niet zo bekend, maar zowel in België als in Frankrijk was ze (vooral in de jaren '80 uiteraard) een waar pop-icoon! En ook in de VS bleef ze niet onopgemerkt. In 1982 sleutelden niemand minder dan het duo Sparks (u allen bekend van de culthit This Town Ain't Big Enough for the Both of Us) met haar aan het album Suite Sixtine. Hierop werden enkele van haar eerste liedjes naar het Engels vertaald. Zo vinden we daar Marie Antoinette, de Engelstalige rework van haar eerste single:

YouTube - Lio - Le Banana Split (1979)

Ze was toen 17. Een jaar later bracht ze haar debuut LP uit:

(afbeelding)


Op dit album vinden we ook haar andere bekende single terug. Het werd nog een grotere hit dan Le Banana Split. En in Nederland bereikte het de nummer 3 positie in de toplijsten. Schattige clip ook... een babydoll in nachthemdje dat tegen haar vriendje zegt: "Zeg me dat je van me houdt, ook al zou dat een leugen zijn":

YouTube - Lio - Amoureux Solitaires (1980)

Het viel Lio moeilijk om na haar debuutalbum hits te scoren. Tenzij ze opnieuw het Lolita thema aansneed zoals op deze succesvolle single uit 1986:

YouTube - Lio - Les Brunes Comptent Pas Pour Des Prunes (1986)

Naast haar zangcarrière had Lio ook nog een gevulde loopbaan als actrice in tal van films gaande van 1980 tot 2000. Momenteel is ze jurylid in 'Nouvelle Star', het Franse equivalent van 'Idool'.

avatar van LucM
Heel leuke topic, deze met Belpop-songs.

Deze nummers van Lio vind ik ook nog steeds leuk.
YouTube - Lio-Amicalement votre
YouTube - Lio - Sage Comme une Image

avatar van dazzler
06. RICK TUBBAX & THE TAXIS

Elvis Costello in Vlaanderen.
Heel even was dat de verduivelde waarheid.

YouTube - Rick Tubbax & The Taxis - Bojangle Plays Tonight (1979)

Met Bojangle Plays Tonight uit 1979 fleurde
de gebrilde frontman en zijn in het Leuvens studentenmilieu
geformeerde band het Vlaamse radiolandschap op.

De single werd eerst in eigen beheer en daarna met de culthit
van die andere Leuvense act Specimen & The Rizikoos uitgebracht.

Hoewel de groep het vooral van live optredens
en single releases moest hebben, werden hun leukste momenten
in 1983 verzameld op hun eerste en tegelijk laatste album.

(afbeelding)


Naast het onsterfelijke Bojangle Plays Tonight zijn
het catchy Too Late en Breaking Up hun bekendste liedjes.

YouTube - Rick Tubbax & The Taxis - Breaking Up (1980)

Na de split begaf Rick Tubbax zich in het medialandschap
en is hij sinds mensenheugenis de manager van oa Bart Peeters.

avatar van freddze
07. RED ZEBRA

Het verhaal van Red Zebra begint reeds in 1978 wanneer de 16-jarige Peter Slabbynck en drie van zijn kameraden een bandje oprichten met de naam: The Bungalows.
Geen van vier jongelingen kan op dat moment fatsoenlijk een instrument bespelen, dus duurt het nog twee jaar eer ze als Red Zebra in eigen beheer hun debuut maxi-single Graveyard Shuffle/Innocent People/I Can't Live in a Living Room (1980) uitbrengen. Het laatste nummer zal meteen inslaan als een bom:

YouTube - Red Zebra - I Can't Live In A Living Room (1980)

Méér nog dan een uitgestoken vinger is het een keiharde stamp in de kloten van de bourgeois-maatschappij. Het wordt een instant radiohit én bovendien dé culthit van de Belgische new wave scene. Dit is meteen een beetje de tragiek van Red Zebra... Living Room zal voor altijd hun beste nummer blijven, hoe lang ze ook nog mogen bestaan. Op deze maxi stond nochtans een ander nummer dat bij de beste van Red Zebra hoort: Innocent People.

Na de mindere single 'TV-Activity' kwamen ze in 1981, weer op het eigen Zebra label, met een mini-album op de proppen. De plaat had een serieuze impact en zou wel eens het meest bejubelde wave pareltje van de lage landen kunnen zijn:

(afbeelding)


Alle nummers hierop zijn heel sterk. Er werd lang getwijfeld om hier voor het van een heerlijke bas voorziene Shadows of Doubt te gaan, maar uiteindelijk werd het het nog nét iets meer gekende:

YouTube - Red Zebra - The Art of Conversation (1981)

In 1983 was het dan eindelijk tijd voor een nieuw platenlabel (Parsley) en hun eerste full-LP, 'Maquis'. Een plaat die iets lauwer wordt onthaald in de Vlaamse pers wegens een aantal duidelijk zwakkere nummers. Toch vinden we hier ook échte kleppers als Polar Club, Paradise Lost, The Beauty of the Beast en het sferige:

YouTube - Red Zebra - Beirut by Night (1983)

Na 'Maquis' komt er nog een EP, maar 't vet is van de soep en ze splitten in 1986.
Er volgen een aantal reüniepogingen (o.a. in 1990 met een aantal van de originele Zebra's) om weer live-optredens te kunnen doen, maar intussen zijn de meeste bandleden ook al actief in allerlei nevenprojecten. Die periode resulteert wel in hun best verkochte verzamelaar 'From Ape To Zebra' (1992). In 1996 komt er een serieuze reünie en sindsdien lieten ze zelfs twee nieuwe full-albums op ons los: 'Mimicry' (1997) en 'Don't Put Your Head in a Bucket' (2002).

Ze treden nog steeds op en Slabbynck blijft 30 jaar na dato nog altijd hetzelfde podiumbeest van weleer...

avatar van dazzler
08. MACHIAVEL

In 1980 doken de oude rotten van deze Waalse progrock band
de hitlijsten binnen met de werkelijk sublieme poprock van de single Fly ...

YouTube - Machiavel - Fly (1980)

Het verhaal begint echter al in 1976 met het gelijknamige debuutalbum.
Optredens in het voorprogramma van Kevin Coyne en Rick Wakeman volgen.
Met hun derde langspeler Mechanical Moonbeams (1978) levert de groep
rond spilfiguur en zingende drummer Marc Ysaye hun visitekaartje af.

(afbeelding)


De muziek op dit album ligt nog ver van de hitsingle Fly.
Echte progrock dus met het nodige gevoel voor dramatiek.
Volgens kenners in het genre toch een verdienstelijke plaat.

Het nummer Rope Dancer wordt hun doorbraakhit.

YouTube - Machiavel - Rope Dancer (1978)

Maar hun meeste geciteerde werkstuk is After the Crop,
een epos van bijna 8 minuten dat hun vroege werk het beste typeert.

YouTube - Machiavel - After the Crop (1978)

Met hun vierde album (1979) zet de groep een koerswijziging in.
De klemtoon gaat meer richting radiovriendelijke rock, met als
hoogtepunt de hit Fly van het vijfde album New Lines (1980).

Tegenwoordig toert de groep in het comeback circuit
en werden zelfs een paar comeback platen uitgebracht.

avatar van freddze
09. THE EMPLOYEES

The Employees brachten een mengeling van ska, punk en pop en werden opgericht in 1979 door o.m. Geert Vanroelen (broer van Bart van Arbeid Adelt!), Karel Theys (later Clouseau) en Claude Perwez. Deze laatste is bij ons beter gekend als Kloot Per W, een muzikale duizendpoot (speelt veel instrumenten) die tevens man is van duizend en één bandjes en solo projecten (o.a. Polyphonic Size, De Kreuners, The Sam Cooke Singers, De Lama's en Mother Fist).

The Employees' debuutsingle Pick it Up werd meteen een underground hit en ze kwamen er in 1980 zelfs mee in de finale van Humo's Rock Rally:

YouTube - The Employees - Pick It Up (1980)

The Offspring, de zeer bekende Amerikaanse jaren '90 punkrock band, heeft duidelijk leentjebuur gespeeld voor hun song Don't Pick it Up van het album Ixnay on the Hombre (1997), maar tot een rechtsgeding wegens plagiaat kwam het nooit.

Hun tweede single Do The Standing Still, tevens met hoesontwerp van Ever Meulen (o.a. bekend van zijn stilistische cartoons in Humo) kwam een jaar later:

YouTube - The Employees - Do The Standing Still (1981)

Na hun s/t debuutalbum uit 1982 ging het snel bergaf met de groep en in 1983 gaven ze er definitief de brui aan.

(afbeelding)


In 1993 kwamen ze in een licht gewijzigde bezetting nog even terug om nog wat optredens te verzorgen en dit alles resulteerde zelfs nog in een full album, Radio Debris. Maar toen gingen ze dus elk hun eigen weegs.

avatar van dazzler
10. DE KREUNERS deel 1

Met Cous-Cous Kreten schreven De Kreuners in 1982
één van de allereerste en sterkste songs over de multiculturele
samenleving. Vergelijkbaar met de single Vah Hollandi Seni Seni
van The Nits uit 1984. Songs met blijvende actualiteitswaarde.

YouTube - De Kreuners - Cous-Cous Kreten (1982)

In 1978 was de groep rond zanger Walter Grootaers
al present op de eerste editie van Humo's Rock Rally.

Het was echter wachten op een platencontract met Warner.
Dat kwam er pas in 1980 en de eerste single van De Kreuners
sprong op het ska-treintje van die tijd. Maar helaas geen Nummer 1.

YouTube - De Kreuners - Nummer 1 (1980)

Het debuutalbum 's Nachts Kouder dan Buiten (1981)
werd de bestverkochte Belgische plaat van het jaar 1981.
De single Zij Heeft Stijl haalde zelfs de nationale hitparade.
Andere hitjes waren Nee Oh Nee en Gezellig Samenzijn.

YouTube - De Kreuners - Zij Heeft Stijl (1981)

Gitarist Erik Wauters was er van in het begin al bij.
In 1982 sprong Vlaanderen massaal op de dansvloer
voor de Billy Idol cover Ik Dans Wel met Mezelf.

Bassist Jan Van Eycken kwam over van The Strings.
Die hadden met Chicago een klein hitje gehad op het Parsley label.
Jan verwisselde de bas met de gitaar en met hem in de gelederen
leveren De Kreuners misschien wel hun fijnste plaat af.

(afbeelding)


Daarop naast het al vernoemde Cous-Cous Kreten
het autobiografische Layla (over Walters dochter en echtscheiding)
en de lichtjes politiek geladen single Mijn Laatste Sovjet.

Na Er Sterft een Beer in de Taïga (1982) kwamen De Kreuners
met een derde voltreffer op rij. Het album Natuurlijk Zijn Er Geen Alpen
in de Pyreneeën (1983) pakte uit met tracks als het hitje Kom Terug Ik Mis Je,
de ballad Het Regent Meer Dan Vroeger en de politieke vuistslag Doe het Gevecht.

YouTube - De Kreuners - Doe Het Gevecht (1983)

Doe het Gevecht deed heel wat stof opwaaien in de media.
En merkwaardig genoeg zou het nummer nooit op een verzamel-
album verschijnen. Misschien poltiek te gevoelig voor de inmiddels
door de Vlaamse liberalen ingelijfde politicus Walter Grootaers.

Met het in gelimiteerde oplage verschenen live album
Weekends in België (1984) namen De Kreuners voor twee jaar afscheid.
Daarna zouden ze schoorvoetend aan een comeback sleutelen.
Maar dat is stof voor een tweede deel, later in de fradzler files.

ps. Let op met verzamelaars van De Kreuners.
Die bevatten allemaal de in 1990 overdubde versies
van hun oude singles. Wie de originele versies van die singles wil,
moet op zoek naar de inmiddels al lang uitgeputte CDs uit 1990.

avatar van freddze
11. TOY

Toy werd al in 1974 opgericht door Theo Van Hemelrijk en Harry Woods.
In 1980 kwam drummer Marc Bonne erbij, bekend van De Kreuners, The Radio's en later Stash (hij producete tevens het eerste album van Gorky!).

Ze besloten om de zaken meteen goed aan te pakken en ze richtten hun eigen platenlabel op : Payola (in de jaren '80 nog kort gedistribueerd door EMI).
Het logo van Payola was geïnspireerd op een briefje van 20 Belgische frank.

In 1981 verscheen hun tweede album met daarop hun bekendste nummer Suspicion dat inmiddels is uitgegroeid tot een heuse jaren '80 klassieker. Desondanks kwam het destijds nooit echt ver in de Belgische hitparade (25ste plaats in 3 weken), maar toch is het vergelijkbaar met andere Belgische hits als Fly van Machiavel (behandelde dazzler al in file 08):

YouTube - Toy - Suspicion (1981)

Hun debuutalbum, Bad Night (nog zonder Bonne dus), dateert uit 1979 en werd opgenomen in Londen:

(afbeelding)


Hierop vinden we het nummer Crazy Monday dat ons meteen aan Dire Straits doet denken:

YouTube - Toy - Crazy Monday (1979)

Na nog enkele andere singles werd het stil rond de band. Tussen '87 en '90 maakten ze muziek onder de naam New Forces en in 1993 was er nog even een come-back met het album Brand New Toy.

avatar van dazzler
12. KLANG

Klang is het spook van de vroege belpop.
Een groep die op geen enkele belpop CD is terug te vinden.
Op YouTube kwamen we hen gek genoeg wel tegen.

YouTube - Klang - Wailing in the Moonlight (1981)

Wailing in the Moonlight is hun bekendste single.
Een geslaagde integratie van het ska-element in de pop.

We schrijven 1980 en Klang debuteert op de legendarische
Get Sprouts sampler van de ASLK (zie file 01) met Family Life.
De single Beat It gaat het album The Pop Theory (1981) vooraf.

(afbeelding)


Wailing in the Moonlight en Mucho Macho Song zijn de andere singles.
Klang opereert vanuit Nederland (oa op het Backdoor label) en mist
misschien daardoor aansluiting bij de opkomende belpop scene.

Eind jaren 70 is het huilen met de pet op. Weinig labels
geloven in een Belgisch popgroepje. Vanaf 1981 met TC Matic
zal dat heel anders worden. Maar Klang zat dus in Nederland.

Ze nemen daar ook nog een tweede album op.
Dots and Dashes (1982) bevat oa de radiosingle Sound of Love.
De militaire dienstplicht maakt abrupt een einde aan de groep.

In 1986 keert de in Brussel geboren frontman met Duitse naam,
Klaus Klang, nog even terug met de gesmaakte radiohit Soul Thing.

YouTube - Klaus Klang - Soul Thing (1986)

Muziek die perfect aansluit bij het toenmalige radiogeluid
van bijvoorbeeld Dirk Blanchart, The Pop Gun en later Soulsister

avatar van freddze
13. DE BRASSERS

De band werd opgericht in de provincie Limburg (België uiteraard), meer bepaald in Hamont-Achel. Ze werden al meteen opgemerkt, al waren de reacties nogal uiteenlopend. Bangelijk sinister en verslavend volgens de één. Verfoeilijk en verderfelijk volgens de ander. Op hun verzamelaar ‘Gesprokkeld en Bespoten’ uit 2008 zijn enkele intermezzo’s te vinden met boze reacties van de lokale bevolking uit die tijd, zoals “Ketters van het Vlaamse platteland” en “Trop is teveel!”:


(afbeelding)


In 1980 halen ze, zonder het goed en wel te beseffen, de finale van Humo’s Rock Rally. Hun eerste single En Toen Was Er Niets Meer, meteen ook hun voornaamste wapenfeit, wordt dat jaar in eigen beheer uitgebracht:

YouTube - De Brassers – En Toen Was Er Niets Meer (1980)

“Het beste wat sedert zeer lange tijd in Vlaanderen gemaakt is”, schrijft Humo.
New Musical Express heeft het over “Mean and moody modern chaps”.

Honderden optredens volgen door Nederland en Belgie. Van café tot Ancienne Belgique tot krakerspand. Optredens die net als de muziek onvoorspelbaar blijven: weinig structuur, maar spelen rond een aantal thema's of noten waarbij het aanvoelen van het moment zwaarder doorweegt dan vooropgezette schema's. Soms gaat het totaal de mist in, maar als het klikt, dan kickt het ook. De optredens vinden in 1981 een weerslag op de cassette 'Levend', opgenomen met de goedkoopste zakrecorder, en dus met navenante geluidskwaliteit.

In dat jaar verschijnt er ook een self-titled 12”. Hierop vinden we een nummer dat misschien een reactie is op de goegemeente die ze liever zag gaan dan komen:

YouTube - De Brassers – They Wanted Us Away (1981)

In '82 lijkt het gedaan. Het werd allemaal wat te veel. Drank en drugs en daaruit volgende confrontaties wegen door. Maar onkruid vergaat niet: eenmaal ervan geproefd en de muziekmicrobe blijft. Op het podium of in een garage, dat maakt niet uit. In 1987 en 1995 vinden er telkens 'eenmalige' reunie optredens plaats. En vanaf het eerste optreden op Eurorock in '98 wordt er terug op iets regelmatigere basis gejamd. Vooral in de eigen garage alias repetitieruimte alias club. Met af en toe nog eens een optreden.

avatar van dazzler
14. SCOOTER

Neen, niet de Duitse prefab techno act natuurlijk.
Maar wel één van de laatste belpop bands die er al stonden
alvorens TC Matic in 1981 het belwave tijdperk inluidde.

YouTube - Scooter - You [Live] (1981)

Met de radiohit You uit 1981 belandde Scooter een paar weken
in de Belgische hitparade en won er de "Radio 2 Zomerhit" mee.
Het nummer sluit mooi aan bij de synthwave uit die tijd.

Scooter was in 1980 al met een paar singles op de radio
te horen geweest. Tattoo Turkey en Peppermint Girl bijvoorbeeld.
De singles werden één voor één verzameld op het debuutalbum.

(afbeelding)


One by One (1981) was een goed album. De rond drummer
Herwig Duchateau opgebouwde groep uit het Antwerpse sloot
muzikaal eerder aan bij de doorsnee rock. En deed met de stem
van zanger Piet Van Den Heuvel soms aan Steve Miller Band denken.

YouTube - Tattoo Turkey (1980)

Het tweede album Charm (1982) beantwoordde
niet aan de vraag naar meer catchy hitsingles en de groep
deemsterde weg tussen de vele, opwindende new wave groepen
die in Vlaanderen en Brussel als paddestoelen uit de grond schoten.

In 1984 was Scooter weer heel even terug
met de erg gesmaakte radiohit Minute by Minute
die aan de soulpop van Hall & Oates deed denken.
Maar hun laatste album Oblivion (1983) was toen al
onopgemerkt aan het publiek voorbijgegaan.

YouTube - Scooter - Minute by Minute (1984)

Piet Van Den Heuvel is tot op vandaag een veel gevraagd
studiozanger en Herwig Duchateau producete in de loop der jaren
menige belpop band. Scooter hield er echter in 1985 mee op.

PS: Hier vind je de studio versie van Scooters grootste hit You.
De link hierboven liet een live versie horen.

avatar van freddze
15. THE NAMES

Deze in 1978 opgerichte coldwave band met muzikanten uit studentenkringen in het Brusselse heette oorspronkelijk The Passengers, een naam die ze al meteen na hun eerste single Spectators of Life (1979) zouden veranderen.

Op een concert van Joy Division in de Plan K in januari '80 overhandigden ze hun volgende demo aan labelmanager Rob Gretton. Ze kregen van het Factory label van Tony Wilson opnieuw de kans om één single uit te brengen.
Dat werd Nightshift, in een productie van Factory's huisproducer Martin Hannett:

YouTube - The Names - Nightshift (1980)

De single verkocht bijna 5,000 exemplaren, de meeste ervan in the U.K.) op basis van de naam en faam van het label. Het high-profile karakter van het Factory label was voor The Names echter niet alleen een zegen, maar ook een vloek. Net als Factory bands Section 25 en het Nederlandse Minny Pops (om er twee te noemen) werden The Names al vlug Joy Division naäperij verweten.

De tweede Factory single Calcutta, werd in mei 1981 in Brussel opgenomen, en werd dan naar Hannett in Manchester opgestuurd. Alhoewel Calcutta in die dagen op heel wat minder bijval kon rekenen dan Nightshift, is het in België de bekendste Names-song, o.a. door opname op de Wit-Lof From Belgium-verzamelaar:

YouTube - The Names - Calcutta (1981)

Nog in 1982 gingen ze touren in de Benelux en Frankrijk (met onder andere Tuxedomoon) en maakten ze even later opnieuw de reis naar Manchester om daar op een kleine week hun enige full-album Swimming te gaan opnemen. Het werd uitgebracht op het Brusselse Independent label Les Disques du Crépuscule:

(afbeelding)


Alhoewel deze plaat op goeie reacties werd onthaald, werd ze niet echt een succes bij het grote publiek. De coldwave periode liep op zijn laatste benen en niet lang daarna kozen de bandleden eieren voor hun geld. Ze gaven hun studies volop voorrang op hun groep. Zanger Sordinia werd filmmaker en drummer Den Tandt schopte het zelfs tot prof literatuur.

Een paar jaar geleden kwam de band weer samen met als resultaat een nieuwe plaat, Monsters Next Door (2009), meer dan een kwarteeuw na hun split. Ondanks dat het muzikaal allemaal minder goed in mekaar zit dan Swimming is zanger Sordinia even gedreven als weleer.

The Oath
Een van de oudste BELPOP-bands is The Pebbles.
Hun gitarist woont hier in de buurt en zit vaak op mijn bus

avatar van dazzler
16. TC MATIC

YouTube - TC Matic - O La La La (1981)

Deze stomende funkwave is een belpop klassieker met stip.
Iedereen kent het lied wel en elke Vlaming heeft er op gedanst
ofwel luidkeels het refrein meegezongen ...

Het verhaal van (voluit) Tjens Couter Matic begint
ergens midden de jaren 70 als Oostendenaar Arno Hintjens
en zijn bluescompaan Paul Decoutere als duo gaan optreden.

Geschifte, Europese blues die twee albums en een handvol
singles bleef duren (inclusief een optreden in Top of the Pops).

Toen drummer Rudy Cloet en bassist Ferre Baelen
Tjens Couter kwamen versterken op hun tweede langspeler,
was het enkel nog wachten op gitaar wizzard en producer
Jean Marie Aerts en Tjens Couter Matic was een feit.

Matic, want de groep wilde een nieuw soort stadswave gaan spelen.
Met gierende gitaren en misschien ook wel met broeierige synths.
Daarvoor werd toetsenist Serge Feys ingelijfd, maar Paul Decoutere
hield het voor bekeken, nog voor de nieuwe groep wat opnam.

TC Matic was geboren en een opnamesessie in Londen
leverde 5 oersongs op, waarvan er 4 verschenen op de dubbele
7" single TC Matic (1980). Dat 5de liedje belandde op Get Sprouts
(zie file 1) dankzij vrije radioman Marcel Van Thilt die tevens
lichtman was tijdens de live concerten van Arno en co.

TC Matic debuteerde op het Parsley label,
het fraaiste new wave independent label dat België ooit gehad heeft.
Na het singlesucces van O La La La goed voor het album TC Matic (1981).

(afbeelding)


De hoes van het album sprak boekdelen.
Spartaanse, rode lettering en een gespierd mannentorso.
Maar in grijze tinten, grootstadswave met flarden funk.

Na de meer organische non-album single Willie Willie,
volgde L'Apche (1982), een album waarop TC Matic typische
Europese muziekinvloeden integreerde zoals in de single Le Java.
De single Middle Class and Blue Eyes verscheen zelfs in 12" versie.

YouTube - TC Matic - Middle Class and Blue Eyes [Extended Mix] (1982)

Dat gebeurde nog een keer met Putain Putain,
de tweede single van het derde album Choco (1983).
De unieke Euromix van dat nummer gebruikt het Te Deum
van Carpentier als leidmotief en werd een fuifklassieker.

YouTube - TC Matic - Putain Putian [Euromix Version] (1983)

Choco (1983) waarop TC Matic haar eigen geluid
zomogelijk nog verder perfectioneerde en langzaamaan
ook popinvloeden toeliet in de nummers. Die koers kende
een hoogtepunt met de non-album single Ugh Ugh uit 1984.

Kort daarop vond een personeelswissel plaats
met Nederlander Michael Peet als nieuwe bassist.
TC Matic stond op de drempel van een Europese doorbraak.
In Frankrijk en op het Deense Roskilde werd succesvol opgetreden.

Het nieuwe album Yé Yé (1985) moest die doorbraak forceren.
Voor één maal niet door gitarist Aerts geproducet, maar door de Brit
Howard Gray (later Apollo Four Fourty) en dat was jammer.
Overgeproducet luidde het verdict ... weg was het eigen geluid.

Alleen die éne, onsterfelijke ballad redde de plaat.
Elle Adore le Noir (pour Sortir le Soir) werd de zwanenzang
van TC Matic, maar luidde hoorbaar de solo carrière van Arno in.

YouTube - TC Matic - Elle Adore Le Noir (1985)

TC Matic is de nationale trots van de vroege belpop.
Geen enkele groep zou een gelijkaardige impact hebben.
Belpop (belwave in het bijzonder) stond voorgoed op de kaart.
Alle moois dat zou volgen dreef in het keilzog van deze unieke groep.

avatar van lebowski
@16 --> Vind de Euromix van Putain Putain inferieur aan het origineel.
@15 --> The Names is een aangename verrassing.
@12 --> Zie dat ik de enige Klang-stemmer ben.

avatar van freddze
17. ALLEZ ALLEZ

Het verhaal van Allez Allez begint al in 1980 wanneer Marc Desmare (alias Marc Marine) samen met een handvol andere Brusselaars de experimentele funkband Marine opricht.

Met de single Life in Reverse staan ze op een bepaald moment aan de rand van een internationale doorbraak. John Peel himself is namelijk geïnteresseerd om een sessie op te nemen, samen met The Names (zie ook file 15). Maar nog vóór de afspraak in hun agenda kan worden ingeschreven stapt Marc Marine op. Dat feit betekent meteen het einde van de band in 1981, die in deze korte periode toch 4 mooie singles op ons losliet, waaronder:

YouTube - Marine - Life In Reverse (1981)

In 1982 verandert Marc Marine zijn naam in Marc Du Marais en richt hij samen met Marine-bandlid Paul Delnoy de groep La Muerte op die muziek maakt die in de lijn ligt van bands als The Birthday Party en The Stooges. Het gros van de andere bandleden vormen in 1981 het ensemble Allez Allez die hoogst dansbare funk zouden brengen.

Het in datzelfde jaar uitgebrachte mini-album African Queen wekt meteen een hoop interesse, verkoopt zelfs goud en brengt hen tot op het podium van Torhout-Werchter het jaar daarop...

(afbeelding)


De muziek op deze plaat is overgoten met aanstekelijke ritmes, Afrikaanse invloeden en zang van hoge kwaliteit door de Amerikaanse zangeres Sarah Osbourne.
Naast het titelnummer springt vooral de cult-hit 'Allez Allez' eruit:

YouTube - Allez Allez - Allez Allez (1981)

In 1982 nemen ze dan een volwaardige (ttz. ook maar 36 minuten durende) langspeler op in de Garden studios van John Foxx met Martin Ware (bekend van Heaven 17) als producer. Promises wordt een meer geraffineerd funk-album met wat soul-invloeden. Van deze plaat onthouden we vooral:

Youtube - Allez Allez - Valley of the Kings (1982)

De weg naar een internationale doorbraak leek open, maar kort na de release verliet zangeres Sarah Osborne de groep en ging samenleven met de zanger van Heaven 17, Glenn Gregory. Drie jaar later gingen de twee reeds terug uit elkaar, maar toen was het al te laat voor Allez Allez. Een vervangster werd gevonden in de Afro-Amerikaanse Jacky Irwin uit New York. Zij slaagde er echter nooit in om de sensuele en flexibele Sarah te doen vergeten. In 1985 zou de groep er uiteindelijk de brui aan geven.

avatar van dazzler
18. THE MACHINES

De tweede editie van Humo's Rock Rally 1980 (1980) was een vruchtbare.
Over Red Zebra (File 7), The Employees (File 9) en De Brassers (File 13) kon u
eerder al lezen. The Singles en Der Polizei kenden kortstonding singlesucces.
Maar de grootste, commerciële klepper werden The Machines.

Ook een groep die al was terug te vinden op Get Sprouts (File 1).
Meer nog, twee singles uit 1980 gingen het Rock Rally succes vooraf.
Daarop klonk de Gentse groep rond zanger en gitarist Paul Despieghelaere
minder gepolijst dan op het latere album en hitparade werk.

De grote doorbraak kwam er eind 1981 met de single Don't Be Cruel.
Een diamantje dat nog steeds tot Belgiës fraaiste popsongs behoort.

YouTube - The Machines - Don't Be Cruel (1981)

Het debuutalbum (met hoes van Hergé's rechterhand
Bob De Moor) A World of Machines (1982) was een groot succes.

(afbeelding)


Daarop staan maar liefst 14 nummers die de liefde voor The Beatles
niet kunnen verstoppen. Don't Be Cruel (hier in akkoestischere albumversie)
en Yellow Lights waren in Vlaanderen vaak op de radio te horen.

De single (I See the Lies) in Your Eyes schopte het zelfs
tot een aantal weken BRT top 30. Paul McCartney's Yesterday
was niet veraf in de strijkersarrangementen van deze klassieker.

YouTube - The Machines - (I See) The Lies In Your Eyes (1982)

Na een lichtjes tegenvallende non-album single
volgde in 1983 het album Dots & Dashes waarop de groep
haar hoofdzakelijk door de 60s pop beïnvloede geluid met succes
wist te moderniseren. De radiohit Local Radio DJ is het goede voorbeeld.

YouTube - The Machines - Local Radio D.J. (1983)

Jammer genoeg bleef EMI vooral ballads op single uitbrengen.
I Miss You en I Wish I Could Cry zijn wel mooie liedjes, maar
een stevige meebruller als Four Letter Word werd vergeten.

Platenmaatschappij EMI trok zich in 1984 ook terug
van de belpopmarkt zodat heel wat bands hun contract verloren.
The Machines brachten tussen 1985 en 1989 nog een handje vol
degelijke singles uit die pas in 1989 op het album Jungle verschijnen.
Vooral Love Love Love (Prince meets Beatles) is een leuke.

Ondertussen is België in de ban van new beat en Technotronic.
Paul De Spieghelaere zal zich zelfs ook in die scene wagen als producer.
Een vak dat hij tot op vandaag nog uitvoert.
Zo was hij bijvoorbeeld de man achter het geluid van X!nk.

avatar van freddze
19. LUNA TWIST

Luna Twist werd in 1981 opgericht uit de as van de punkband Once More, de allereerste winnaars van Humo's Rock Rally in 1978 (gedeelde plaats met een band waar latere Scab Willy Willy nog in meespeelde)

Ze zouden drie jaar bestaan en één langspeler afleveren, maar tot hun split in 1983 van relatief grote invloed zijn op de Belgische new wave.

Hun eerste single, het uptempo nummer Tom & Jerry, flopt grandioos, maar even later is het wél raak met African Time, een nummer waarmee ze afro dance mixen met new wave in een stijl die Allez Allez (cf. file 17) het hen niet zo veel later nadeed.

African Time wordt algemeen beschouwd als één van de fijnste belpop klassiekers ooit en mits een meer professionele aanpak door bijvoorbeelde een major label had deze kraker zonder twijfel internationaal hoge ogen kunnen gooien:

YouTube - Luna Twist - African Time (1981)

Niet veel later komt hun eerste en enige langspeelplaat uit, die bol staat van de melodieuze, goed in het gehoor liggende wave.

(afbeelding)


Begeleidende hitsingle (alleen op de internationale Statik release van het album) met hakkende intro en zeer catchy refrein heette Look out (You're Falling in Love Again) .

Luna Twist - Look Out (You're Falling In Love Again) (1982)

Nummers als Spoed van Klank, Fill In The Words en Oh Oh Oh zijn van uitzonderlijke kwaliteit, maar vooral de single Descent Life laat een groep horen die synth-pop en hoekige new wave perfect combineert:

Luna Twist - Decent Life (1982)

Ondanks hun hitpotentieel, originaliteit en ambitie, splitte de band reeds in 1983 als gevolg van onderlinge meningsverschillen en botsende ego's. Alain Tant werd later studiozanger bij ondermeer Elisa Waut, The Scabs, Johan Verminnen en een groot aantal buitenlandse artiesten (zoals de betreurde Mink Deville, Tony en Jimmy Somerville). Filip Moortgat trad vooral met Jo Lemaire op en Dirk Blanchart begon een schitterende solocarrière (in een volgende file komen we zeker terug op deze muzikale duizendpoot!).

Al het werk van Luna Twist werd in 1998 verzameld op één cd.

Sinds 2008 is de reünie een feit en komen de drie nog overblijvende originele leden Dirk Blanchart, Alain Tant en Filip Moortgat (drummer Dirk Vanganzbeke kwam om het leven bij een auto-ongeval in 1999), samen met twee nieuwe leden, geregeld weer samen om live optredens te doen.

avatar van dazzler
20. THE BET

Don't Talk to the Liar was samen met You van Scooter
en O La La La van TC Matic de grootste belpop hit van 1981.

YouTube - The Bet - Don't Talk To The Liar (1981)

Met hun debuutsingle legde zanger en songwriter Marc Vanhie
en de zijnen de lat meteen erg hoog. Het debuutalbum werd opgenomen
in de Britse Strawberry Studios met producer Martin Lawrence.

(afbeelding)


Facing Fate (1981) werd als album erg goed ontvangen
en bevatte gepolijste en gestroomlijnde gitaarpop met een hoog
FM gehalte. Muziek om prettig naar te luisteren op de radio dus.
Albumopener Senorita's Crying is een uitstekend voorbeeld.

Pas met de derde single No bereikte The Bet in 1982 weer even de top 30

YouTube - The Bet - No (1981)

De single releases van de groep waren wisselvallig,
want in 1982 deed het wat flauwe nummer Sometimes nauwelijks wat.

YouTube - The Bet - Roll On (1983)

De catchy single Roll On (1983) werd dan wel weer veel op de radio gedraaid.
Hij kondigde het lang verwachte tweede album Second Arrow aan.
Een album dat gerust naast het debuut kon staan en met Ela Ela Ela
(in samenwerking met een heel kinderkoor) opnieuw hitparade succes had.

Platenmaatschappij trok medio jaren 80 haar handen af
van de belpop scene en The Bet was één van de eerste slachtoffers.
De meeste andere labels zochten liever naar de tweede TC Matic.

The Bet zou in 1994 een éénmalige, geflopte comeback maken
met het album Wysiwyg ("wij zijn weg"?). Tot op vandaag blijven we
echter regelmatig van Marc Vanhie horen en niet in de laatste plaats
als co-auteur van menig Clouseau lied ...

avatar van RockAround
Geweldig project, maar wel spijtig dat je pas begint bij 1980. Zo vallen enkele geweldige groepen als The Pebbles en Irish Coffee (in mijn opinie de beste Belgische rockband ooit) weg. Het album 'Irish Coffee 2' uit 2004 kan je wel nog opnemen in deze lange geschiedenis. Voor de rest al een schitterende chronologie van onze vaderlandsche muziek.

avatar van dazzler
Dank, maar we liggen een beetje stil voor de moment.

Freddze en ik willen graag om de beurt blijven posten,
maar dan moeten beider agenda's het natuurlijk toelaten.

Probleem met de belpop voor 1980
is dat we wel een paar interessante rockbands hadden
eind jaren 60, begin jaren 70, maar die waren toch schaars.

Wij kennen er in ieder geval te weinig van.
Maar vanaf 1980 zijn we helemaal bij de les.

avatar van freddze
21. SNOWY RED

Snowy Red was aanvankelijk een eenmansproject (minimal electronics/minimal synth), opgericht in oktober 1980 door Marcel Thiel alias Micky Mike (ex-Chainsaw, één van de allereerste belgische punkgroepen). Het doel is een full album af te leveren waarop hij enkel gebruik maakt van enkele een paar synthesizers , een 12/2 mengtafel, een 2 track recorder en enkele basiseffecten.

Zijn eerste album met als titel 'Snowy Red' werd uitgegeven in 1981 en kreeg goede kritieken van zowel Belgische als buitenlandse pers. Onmiddellijk daarna volgen de eerste live optredens die anders waren dan de traditionele rock-concerten. Micky Mike stond alleen op het podium met op voorhand opgenomen tapes, slide- en polaroid shows.

De volgende plaat 'The Right To Die' zag het levenslicht in 1982. Opgenomen op een 8 sporen recorder werd dit de bevestiging buiten de landsgrenzen. Er komen live concerten in de UK, Duitsland en Nederland en lovende woorden van o.a. The Medody Maker.

(afbeelding)


Het eerste nummer van die plaat wordt pas een hit wanneer het in 1988 (volle new beat periode) opnieuw uitgebracht wordt op single. Maar hier horen we nog eens de originele '82 versie:

YouTube - Snowy Red - Euroshima (Wardance) (1982)

Een ander nummer van deze plaat, een LP die door alle kenners beschouwd wordt als de beste van deze minimal synth pionier is de underground cult-hit 'Never Alive':

YouTube - Snowy Red - Never Alive (1982)

In maart 1983 werd Snowy Red een band en kreeg Micky Mike het gezelschap van leden van ex-leden van o.a. Marine (zie file 17) en Digital Dance.

In 1989, na het hernieuwde succes van enkele singles door de boomende new beat periode kwam de derde en laatste langspeler The Beat is Over nog uit. En daarna was 'the beat' inderdaad 'over' want in 1990 zou Marcel Thiel de band voor jaren op stand-by zetten voor andere projecten.

In 2003 plande de band een comeback en tekenden ze bij het Duitse Cabinett label. Een heruitgave van de complete backcatalogue stond in de pijplijn evenals een gloednieuwe studioplaat. Maar er kwam niets van in huis en Cabinett Records sloot uiteindelijk ook de deuren.

Niet veel later kreeg Marcel Thiel zware gezondheidsproblemen en op 23 mei 2009 stierf hij in een Brussels ziekenhuis ten gevolge van complicaties na een operatie. Hij werd amper 52 jaar.

Intussen doen geruchten de ronde dat er alsnog een heruitgave zou komen van alle Snowy Red platen op het LTM label.

avatar van dazzler
22. ARBEID ADELT!

In het najaar van 1981 had de Vlaamse schlagerzanger John Terra een grote hit
met het getekende De Dag Dat het Zonlicht Niet Meer Scheen. En toen gebeurde dit.

Arbeid Adelt! - De Dag Dat het Zonlicht Niet Meer Scheen (1982)

Geen cover, maar een lied dat de titel en het zwarte gedachtengoed van Terra's
schlager overnam: een man die balanceert op het touw tussen leven en dood.

Arbeid Adelt! werd geboren uit het onnavolgbare brein van radiopresentator
en TC Matic scout Marcel Vanthilt (zie files 1 en 16) en de muzikale eclecticus
Jan Vanroelen (zijn broer speelde bij de buren The Employees: zie file 9)

De eerste single Ik Sta Scherp (1981) verscheen nog in eigen beheer.
De reeds vermelde opvolger De Dag Dat het Zonlicht Niet Meer Scheen (1982)
was één van de eerste releases op het Belgische indie label Parsley.

Net als TC Matic verhuisde Arbeid Adelt! al gauw naar EMI.
Daar werd het mini-album Jonge Helden (1983) ingeblikt en losgelaten.
De plaat vol avantgardistische synthwave nonsens verkocht opvallend goed.
Ondertussen was muzikale duizendpoot Luc Van Acker toegetreden.

(afbeelding)


Arbeit Adelt! - De Man Die Alles Noteert (1983)

De briljante single De Man Die Alles Noteert (1983) vat alles goed samen.
Op de b-kant stond een live cover versie van Public Image Ltd's Disco Death.
Het nummer dat nu Death Disco heette zou jaren later opnieuw
opduiken als één van de vele new beat anthems in België.

Met de volgende single Lekker Westers (1983) flirtte Arbeid Adelt!
met de onderste regionen van de Vlaamse hitparades. Een bijna hit dus.
Tekstueel ook één van hun sterkste staaltjes.

Arbeid Adelt! - Lekker Westers (1983)

Een full album volgde. Le Chagrin en Quatre-Vingts (1983)
toonde echter meteen de achilleshiel van het trio ... te verschillende
muzikale identiteiten kunnen ook botsen. Luc Van Acker vertrekt
om aan zijn meesterwerk The Ship (1984) te beginnen.

(afbeelding)


Anna Domino & Luc Van Acker - Zanna (1984)

Zanna,een duet met Anna Domino, verschijnt te laat (1985) op single,
maar wordt tot op vandaag veel op de radio gedraaid. Een belpop klassieker.

De verschillende projecten van Luc Van Acker voor en na Arbeid Adelt!
zijn moeilijk in een overzichtelijke file te gieten ... zo is de man ooit
nog een onderdeel van de Britse new wave groep Shriekback.

Meanwhile gooien Vanthilt en Vanroelen de single Geen Ekskuzes Meer (1984)
op de markt, maar zijn tweede adem vindt Arbeid Adelt! pas een goed jaartje later
als de getalenteerde gitarist Willy Willy (later The Scabs) en de op dat moment
nog onbekende zangeres Dani Klein (later Vaya Con Dios) toetreden.

Arbeid Adelt! - Stroom (1985)

Met het sublieme Stroom (1985) en Witte Kom Hie (1986)
worden nog twee singles de ether in geblazen en dan valt het doek.
Marcel Vanthilt trekt naar MTV Europe voor zijn programma 120 Minutes.

Tot in 1990 de single Spannend een nieuw album aankondigt.
Op Des Duivels Oorkussen (1991) herenigt het oude trio zich weer en
dat leidt onder andere tot de toepasselijke radiohit Nergens Heen (1992).

Jan Vanroelen zal nog een derde AA album uitbrengen in 1994.
Maar dat moet toch eerder als een solo-project beschouwd worden.
Enkele jaren geleden liet Arbeid Adelt! weer live van zich horen.

Arbeid Adelt (comeback reportage)

Meer luisterfragmenten vind je hier: Arbeid Adelt! - Essential (2006)

avatar van freddze
23. SIGLO XX

Siglo XX zag het levenslicht in Genk in 1978. Net als Joy Division, hun grote voorbeeld uit Manchester, kwamen ze dus uit een grauwe, in industriële rookpluimen gehulde stad waar de torenhoge werkloosheid veel jongeren ertoe aanzette om een eigen band te beginnen. De naam Siglo XX (uitgesproken als Siglo Iks Iks of Siglo Veinte) betekent niet alleen twintigste eeuw in het Spaans, maar verwijst ook naar een anarchistische beweging tijdens de Spaanse burgeroorlog.

In 1980 pas brachten ze hun eerste single 'The Naked and the Death' uit in eigen beheer (Straatlawaaiprodukties) in een oplage van 1300 exemplaren. Die waren al vrij snel uitverkocht en tot op vandaag is het, net zoals de meeste geluidsdragers van Siglo XX - die allemaal heel schaars zijn - een erg gegeerd verzamelobject bij fans.

Na nog een Straatlawaaiprodukties cassette in 1981 die 9 nummers bevatte (en waarvan we vooral 'Obsession' onthouden), brachten ze in 1982 op het Antler label een maxi-single uit waarop hun échte doorbraaknummer 'The Art of War' (later ook opgevist voor de New Wave Club Class-X 5 compliatie van het Antler-Subway label) prijkte:

YouTube - Siglo XX - The Art of War (1982)

Een jaar later kwamen ze dan met hun volgende maxi-single 'Dreams of Pleasure' die 3 nummers bevatte en een titelloze EP waarop 6 nummers stonden:

(afbeelding)


Dreams of Pleasure, dat natuurlijk zowel op de 12" als op de EP stond, is één van de (en waarschijnlijk hét) populairste nummer(s) van de band:

YouTube - Siglo XX - Dreams of Pleasure (1983)

Hun sound, gekenmerkt door diepe, zware baslijnen, sfeervolle synths en neerslachtige vocalen doet natuurlijk meteen aan Joy Division denken, maar ook aan andere Factory bands zoals bv. Section 25 en Crispy Ambulance. Siglo XX klinkte zelfs nog iets rauwer dan hun bekendere Engelse tijdsgenoten, met vaak harde, punky gitaren. En alhoewel een band als Joy Division muzikaal natuurlijk hun meerdere was, moest Siglo XX qua sociale bevlogenheid en maatschappelijk engagement zeker niet onderdoen voor de jongens uit Manchester.

Midden jaren '80 verhuisde de band van Antler Records naar Play it Again Sam en op dit label brachten ze nog drie albums uit, zo mogelijk nog donkerder dan hun vroege platen. Na hun laatste plaat 'Under A Purple Sky' uit 1989 hielden ze er definitief mee op. In 2006 kwam er nog een compilatie cd '1980-1986' uit op het aloude Straatlawaai Productions, verdeeld door EMI.

avatar van dazzler
24. 2 BELGEN

YouTube - Twee Belgen - Lena (1985)

In 1985 zette de belpop voet aan wal in de buurlanden.
De europop single Lena van 2 Belgen was er een clubhit.
Vooral in Frankrijk, Nederland en Duitsland braken er potten.

Het ging om een synthpop remake van de b-kant
van de debuutsingle Quand le Film Est Triste uit 1982.

YouTube - 2 Belgen - Quand Le Filme Est Triste (1982)

Op die in een soort Afrikaans Frans gezongen radiohit
ontpopten gitarist Rembert De Smet en drummer Herman Celis
zich als een bijzonder creatief new wave duo. De gitaarsynthesizer
(die het gewone gitaargeluid vervormt) en de strakke percussietoets
waren de ingrediënten van een vrijwel unieke sound.

Deze 2 bebrilde Belgen traden op in kousenbroek en gymschoenen.
Ze stootten probleemloos door naar de finale van Humo's Rock Rally '82.

Hun eerste mini-album werkt deze oerstijl verder uit en voegt
wat synthesizers en special effects toe. De radiohit The Third from
the Left on the Top Row
bevestigde het succes van het olijke duo.

In 1983 trok kampeerde Rembert De Smet (de Robert Smith
van de belpop, want manusje van alles en eigenlijk het enige
constante lid van de groep) een paar maanden in de studio.

Daar ontstond het zwaar onderschatte, experimentele full album
Soulsmasking met daarop een integratie van uiteenlopende
muziekstijlen, waarbij een voorliefde voor Afrika opvalt.

YouTube - 2 Belgen - Call Me (1983)

De single Call Me, adembenemende synthpop van het zuiverste water,
flopte. Drummer Herman verdween op de achtergrond en Jean-Lou Nowé
werd de nieuwe sidekick van Remberts nieuwe plannen.

Het volgende album zou een hitalbum worden.
2 Belgen slaagde erin om helemaal mee te zijn met haar tijd.
Anno 1985 klonk de groep even fris als de beste UK synthpop band.

Het album Trop Petit (1985) werd hun best verkochte elpee.

(afbeelding)


De Smet verbouwde Brigadier Sabari van Alpha Blondy om
tot de hilarische novelty hit Opération Coup de Poing: top 10 in Vlaanderen.

YouTube - 2 Belgen - Opération Coup de Poing (1984)

Daarna haalde 2 Belgen nog tweemaal de hitparde
met het nog sterkere Lena en de non-album opvolger
Queen of Mine. De single Energy serveerde opnieuw
hapklare koek, maar het momentum was over.

In 1987 verscheen het laatste 2 Belgen album.
Kisses Sweet and Sour was nog goed voor een drietal singles.
Vooral In the Night zorgde nog voor een frisse wind toen de song
een jaar later herontdekt werd door de Belgische new beat scene.

YouTube - 2 Belgen - In the Night (1987)

Rembert De Smet ging zich trouwens ook toeleggen op het producen
van new beat acts, tot hij begin jaren 90 met zijn nieuwe groep Esta Loco
een verborgen passie liet opbloeien: flamenco muziek.

YouTube - Esta Loco - Llorar (live 2010)

Esta Loco treedt nog steeds op al is het aantal albums
de voorbije jaren eerder beperkt gebleven.

Gast
geplaatst: vandaag om 06:02 uur

geplaatst: vandaag om 06:02 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.