Stevie Nicks - The Soundstage Sessions (2008)
mijn stem
12 stemmen
0
geplaatst: 13 oktober 2009, 21:44 uur
Prachtig live concert van Stevie Nicks. Ze zingt Sara & Landslide van Fleetwood Mac echt fenomenaal. Ook (bekende) nummers uit haar solo carriere komen langs, zoals Stand Back. Echt prachtig is How Still My Love.
Er is ook een dvd van uit van dit concert met meer tracks daarop. Die wordt (ook) hoog gewaardeerd.
Er is ook een dvd van uit van dit concert met meer tracks daarop. Die wordt (ook) hoog gewaardeerd.
0
geplaatst: 14 oktober 2009, 18:28 uur
Ik bezit de dvd en die is wat uitgebreider . Nicks is in vorm en heeft het naar haar zin . Ik vind overigens niet al haar songmateriaal hier even sterk . Nicks is op haar sterkst in de wat mysterieuzere liedjes en de wat gevoeligere stukken . In de uptempo stukken kan zij mij minder bekoren .
De band is strak maar tevens wat routineus .
Met Fleetwood Mac kan zij mij meer bekoren . Dat plaatje klopt gewoon en is er een bepaalde magie . En die stem naast Buckinham is gewoon voor elkaar gemaakt .
Maar ook hier laat Stevie horen dat zij nog steeds tot de allergrootsten vrouwelijke artiesten behoort .
De band is strak maar tevens wat routineus .
Met Fleetwood Mac kan zij mij meer bekoren . Dat plaatje klopt gewoon en is er een bepaalde magie . En die stem naast Buckinham is gewoon voor elkaar gemaakt .
Maar ook hier laat Stevie horen dat zij nog steeds tot de allergrootsten vrouwelijke artiesten behoort .
0
geplaatst: 11 april 2010, 11:47 uur
Zeker.
Opnames Soundstage, 25 oktober 2008.
Het grote voordeel ervan is, vind ik, dat met één band één sound kan worden gecreëerd waarbij oude nummers dan ook nog eens in een nieuw jasje kunnen worden gestoken.
Zonder dat er eerst uitgebreid wordt gemixt, bijgevoegd, toegevoegd of wat dan ook.
Toch bevalt de cd mij niet heel erg. Ik heb bijvoorbeeld eens de vraag: waarom deze nummers in het bijzonder gekozen?
Waarom, als er wordt gecoverd, draken als Crash into me (Dave Matthews) of Circle dance (Bonnie Raitt), het slechtste nummer van de cd?
Op Fleetwood mac Live (1980) schudde Stevie Nicks zonder problemen Soundstage het nummer Fireflies uit haar mouw. Dat had op deze Soundstage ook best van mij gemogen, liever dan welke cover dan ook. Zou Stevie haar nieuwe nummers voor Fleetwood mac bewaren? Dat zou nog een geldig excuus kunnen zijn.
Hoe dan ook, bij haar keuze van de overige nummers heb ik ook zo m'n twijfels. Het eeuwige Sara, Landslide maar ook Stand back (hoewel altijd prachtig, de laatste) kennen we al van niet te evenaren Fleetwood mac optredens.
Dan blijkt verder de begeleidingsband wel opgewassen tegen het niveau van Bella donna (How still my love) en The Wild heart (Stand back, een sterke If anyone falls en zowaar een aardige versie van Beauty and the beast) maar Stevie's laatste studio cd en meesterwerk Trouble in Shangri La blijkt voor het gehele gezelschap te hoog gegrepen, qua niveau.
Deze magistrale cd is van het begin van deze eeuw en relatief dus nog niet zo oud. Maar de versies van Sorcerer en met name Fall from grace zijn geen schim van het origineel.
En daarmee blijkt dan opeens de hele cd besproken!
Ondanks onmiskenbare kwaliteiten dan toch maar aan Stevie dringend het advies om toch vooral maar lid te blijven van Fleetwood mac.
The Soundstage sessions verbleekt volledig bij de laatste live opnames van deze onovertroffen band op cd en dvd (Live in Boston, 2004).
Hoewel het initiatief zeker niet onaardig is, zal Stevie Nicks toch een keer weer moeten komen met nieuw werk. Ik geef toe, het al genoemde Trouble in Shangri La en haar deel van de Fleetwood mac cd Say you will (2003) waren geweldig. Maar dat is nog geen reden de rest van je leven op je lauweren te rusten.
Opnames Soundstage, 25 oktober 2008.
Het grote voordeel ervan is, vind ik, dat met één band één sound kan worden gecreëerd waarbij oude nummers dan ook nog eens in een nieuw jasje kunnen worden gestoken.
Zonder dat er eerst uitgebreid wordt gemixt, bijgevoegd, toegevoegd of wat dan ook.
Toch bevalt de cd mij niet heel erg. Ik heb bijvoorbeeld eens de vraag: waarom deze nummers in het bijzonder gekozen?
Waarom, als er wordt gecoverd, draken als Crash into me (Dave Matthews) of Circle dance (Bonnie Raitt), het slechtste nummer van de cd?
Op Fleetwood mac Live (1980) schudde Stevie Nicks zonder problemen Soundstage het nummer Fireflies uit haar mouw. Dat had op deze Soundstage ook best van mij gemogen, liever dan welke cover dan ook. Zou Stevie haar nieuwe nummers voor Fleetwood mac bewaren? Dat zou nog een geldig excuus kunnen zijn.
Hoe dan ook, bij haar keuze van de overige nummers heb ik ook zo m'n twijfels. Het eeuwige Sara, Landslide maar ook Stand back (hoewel altijd prachtig, de laatste) kennen we al van niet te evenaren Fleetwood mac optredens.
Dan blijkt verder de begeleidingsband wel opgewassen tegen het niveau van Bella donna (How still my love) en The Wild heart (Stand back, een sterke If anyone falls en zowaar een aardige versie van Beauty and the beast) maar Stevie's laatste studio cd en meesterwerk Trouble in Shangri La blijkt voor het gehele gezelschap te hoog gegrepen, qua niveau.
Deze magistrale cd is van het begin van deze eeuw en relatief dus nog niet zo oud. Maar de versies van Sorcerer en met name Fall from grace zijn geen schim van het origineel.
En daarmee blijkt dan opeens de hele cd besproken!
Ondanks onmiskenbare kwaliteiten dan toch maar aan Stevie dringend het advies om toch vooral maar lid te blijven van Fleetwood mac.
The Soundstage sessions verbleekt volledig bij de laatste live opnames van deze onovertroffen band op cd en dvd (Live in Boston, 2004).
Hoewel het initiatief zeker niet onaardig is, zal Stevie Nicks toch een keer weer moeten komen met nieuw werk. Ik geef toe, het al genoemde Trouble in Shangri La en haar deel van de Fleetwood mac cd Say you will (2003) waren geweldig. Maar dat is nog geen reden de rest van je leven op je lauweren te rusten.
* denotes required fields.
* denotes required fields.