Sonata Arctica - Silence (2001)

En hier ging de band al naarstig op zoek naar een wat meer eigen sound. Nog steeds heerlijke powermetal, minder Stratovarius achtig.

Leuk power metal-album, hoewel ik geen liefhebber van het genre af. Hard/snel en soft/melodieus wisselen elkaar op dit album prima af. Met name op de uitvoering van snelle songs als False News Travel Fast, Black Sheep, San Sebastian en vooral Wolf & Raven is niets aan te merken. De vijf Finnen doen dit zeer bekwaam. Vooral de loepzuivere zang van Tony Kakko heeft mij - als niet-power metal-liefhebber - doen besluiten dit album aan te schaffen. Overigens doet Kakko mij qua zang denken aan Tempest van Europe, hij doet daar absoluut niet voor onder.

Alle songs op dit album zijn goed, ook de rustige stukken. De tranentrekker Tallulah kan mij niet zo bekoren, maar andere ballads/semi-ballads als Last Drop Falls en het machtige The End Of This Chapter echter wel. Al met al zeker 4 punten waard, hoewel de invloed van hun landgenoten Stratovarius nog wel een beetje hoorbaar is.

Waarom die vergelijking met stratovorius. Ze zijn allebei powermetal, dus logisch dat ze dezelfde stijl hebben. Maar je kan toch niet ontkennen dat sonata arctica op een geheel andere manier met metal omgaat. Ik denk dat in de metal sonata arcitica het meest vernieuwend is

idd zijn stratovarius en deze band niet te vergelijken. zijn hetzelfde genre oke, maar dan houd het ook wel op. zeer goede plaat trouwens!

Stratovarius en Sonata Arctica zijn in een aantal opzichten zeker wel met elkaar vergelijkbaar. Beide bands maken melodieuze power/heavy metal en zanger Kakko van Sonata Arctica heeft zelfs aangegeven dat Stratovarius van invloed is geweest op Sonata Arctica. Dat hoor je in zekere zin ook wel in de muziek terug.

Ik zeg niet dat Sonata Arctica niet origineel is, integendeel, maar toen ik dit hoorde moest ik direct aan Stratovarius denken. Sonata Arctica is hooguit wat avontuurlijker.

Erg goede opvolger van het debuut, dat ook al erg goed was. Ze bevestigen hiermee de kwaliteit, die de band bezit. De S.A. sound wordt met dit album uitgebouwd en fijngeslepen. Aanrader.

beste werk van ze, verveelt geen moment en (voor power metal relatief gezien) veel afwisseling

volle 5 en san sebastian, wolf & raven en the end of this chapter als beste nummers (false news en last drop falls waren twijfelgevallen)

Sommige nummers doen me niet zoveel, en sommige nummers doen het tegenovergestelde. Ik ben helemaal verliefd op The End of This Chapter, wat een meesterwerk zeg!

Als ik Sonata Arctica vergelijk met Stratovarius, vind ik dat SA complexer, origineler en catchier is. Dat laatste betekent trouwens niet dat het sneller verveelt, vreemd genoeg gaat die logica niet op bij SA. Stratovarius was een eendagsvlieg (tweemaandsvlieg?) bij mij. Intens luisteren, daarna niks meer mee doen. SA blíjft interessant!

Stratovarius blijft altijd een beetje in dezelfde lijn spelen, terwijl Sonata Arctica steeds weer een beetje vernieuwd.

Ik weet nog wel de release van dit album, gelijk bestellen en luisteren.

ik was destijds een erg power metal fanaat (begrijp me niet verkeerd vind het nog wel oke) en was helemaal into Stratovarius en had Ecliptica van Sonata Arctica ook. Toen deze uitkwam wist ik niet wat me overkwam. Veel beter dan wat ik ooit van Stratovarius had gehoord.

Super strak geluid, strak gespeeld en een aantal erg afwisselende songs (End of this chapter, The power of one) afwisselend met prachtige ballades (tallulah)

Al met al 4*, of net iets meer

er is een groep mensen bezig het nummer tallulah in de top 2000(je kent hem wel, van radio2) te pompen dus als jullie dat ook leuk vinden moet je naar www.radio2.nl gaan en daar naar de top 2000 pagina te gaan om daar dus te stemmen.
aldaar krijg je een lijst met vaste nummers waar je er tien uit kan kiezen én vijf vrije keuzes waar je hem dus kwijt kan.
wees er snel bij want 4 december is de laatste stemdag!

Tallulah... leuk nummer, maar zal waarschijnlijk niet de top 2000 halen, ongeacht het aantal uitgebrachte stemmen - of de actie moet natuurlijk à la Shaffy 'uit liefde voor de muziek geboren zijn' én er moet iemand dood zijn gegaan.

Over het album: ik was even verbaasd dat ik hier nog niks bij had geschreven. Ik ken hem al behoorlijk lang en hij maakt toch onderdeel uit van de albums die bij mij iets speciaals hebben. Daarbij speelt ongetwijfeld het feit dat ik van hen nog geen ander album ken, maar zolang alles nog even goed klinkt als nu is dat ook niet erg nodig.
Favorieten: Weballergy, The End of this Chapter en San Sebastian (Revisited).

sonata arctica.

oftewel laten we maar zo snel mogelijk spelen en hopen dat niemand door heeft wat voor lege composities wij aan de man brengen.

jij bent in de war met slayer denk ik.
sonata arctica's muziek is zeer melodieus, daardoor blijven de midtempo nummers en ballads ook overeind.
daarbij zijn de solo's van hoog niveau, kun je die dan niet waarderen?

Correct

doe normaal freak, jij hebt dit album nooit geluisterd. houd jij je lekker bij je foute hiphop

Kon ik me maar bij deze muziek houden, helaas wordt dit nogal vaak gedraaid waar ik bij ben door mijn broer.
En sorry hoor, maar als ik jouw top 10 zo zie lijkt het me vrij duidelijk wie hier die "freak" is

doe niet zo flauw, deze plaat verdient niet zo'n laag gemiddelde. verwijder iig je stem.
je hebt het album immers nog nooit in zijn volledigheid geluisterd.

Deze plaat verdient naar mijn mening dus wel zo een laag gemiddelde, en ja ik heb deze plaat wel in zijn volledigheid gehoord

Kort gezegd: Je hebt niets met dit soort metal danwel metal in het algemeen. Vandaar geen inhoudelijk oordeel maar wel een lage stem.

Dat is toch jammer want hoewel ik niet altijd naar deze metal in majeur kan luisteren, bevat Sonata Arctica toch voldoende kwaliteit om de reguliere metalfan zo nu en dan eens te doen laten glimlachen.

Nummers als False News Travel Fast en de flauwe ballade Tallulah gaan bij mij het ene oor in en het andere weer uit. Daartegenover staan toch ook wel weer te gekke tracks als het explosieve Weballergy, het prachtige The End of This Chapter of meezinger bij uitstek: San Sebastian.

Kortom, Silence weet mij niet over de gehele linie te boeien, maar toch schep ik er plezier in om de plaat zo nu en dan eens een rondje te laten draaien.

Silence vind ik een verbetering ten opzichte van Ecliptica, tot zoverre dat het allemaal wat kleurrijker en gevarieerder overkomt. Natuurlijk heb je nog steeds de vaste skipmomenten zoals False News Travels Fast en Tallulah, maar dan heb je hier wel een Wolf & Raven, een Black Sheep en The End of This Chapter, en daar kijk je wel even anders van. Het materiaal is overigens zowat in dezelfde stijl als het debuut, en het enige wat deze dan dus beter maakt zijn de betere nummers.

ik vind false news travel fast toch echt een van de mooiste nummers op dit album/die sonata arctica heeft gemaakt. die bridge is toch fe-no-me-naal. weballergy sla ik daarentegen weleens over, laat ik het album lekker beginnen met fntf.
jammer dat hij niet zo in de smaak valt hier.

Het beste album van Sonata wat mij betreft! Meer een eigen smoel dan op het debuut, dat toch wel erg richting Stratovarius aanschurkte. Deze verveelt me echt geen moment! Heb ze tijdens deze tournee nog gezien. Ze speelden zo'n beetje alle nummers van dit album! Heb ze daarna nooit meer zo goed gezien.

Vroeger vond ik Black Sheep een geweldig nummer.

Nu ik het weer luister vind ik het nog steeds een lekker nummer, lekker melodieus en mooie zang.

De rest van dit album zal je waarschijnlijk ook bevallen. Als je dan nog niet genoeg hebt van Sonata Arctica zijn de albums 'Ecliptica', 'Winterhearts Guild' en 'Reckoning Night' ook nog het proberen waard.

Het is wellicht de plaat van Sonata Arctica met de meeste potentie, maar het komt er helaas niet geheel uit. Vraag me niet wat, maar er ontbreekt iets.

Ik snap helemaal wat je bedoelt, maar ik prefereer dan ook het latere werk. Probeer de nieuwste eens; je zult positief verrast zijn.

Ik snap op zich de vergelijking met Stratovarius wel, maar ik vind toch wel dat Sonata Arctica (vooral op dit album) Stratovarius ruim overtreft. Silence vind ik hun beste album, ik heb het al zo vaak geluisterd maar het gaat me niet vervelen. The End of this Chapter vind ik echt een geniaal nummer, verder zijn Black Sheep, Last Drop Falls, Weballergy en San Sebastian mijn favorieten. Alleen Tallulah vind ik minder...

Goede plaat vooral het nummer the power of one vind ik een van hun beste. Maar wolf and raven is toch wel een van de slechtste nummers die ik ooit heb gehoord die sla ik daarom ook altijd over.

Wáát?!?!