Lilium - Short Stories (2003)

Dit album heeft even tijd nodig gehad bij mij om te kunnen indalen, maar ik kan nu concluderen dat het een schitterend album is wat echt de moeite waard is om te luisteren...

Pascal Humbert en Jean-Yves Tola van 16-Horsepower met diverse gastbijdrages
zeer filmisch album met als hoogtepunt
Whitewashed samen met ,jawel , David Eugene Edwards

Zeker geen slecht album, maar de eerste vond ik origineler en beter, ook al is die plaat volledig instrumentaal. Misschien wel daarom juist. Dit volgt toch meer de normale weg van songwriting, terwijl de eerste plaat juist lekker experimenteel was. 3,5*

Een cd waarvan ik vergeten was dat ik 'm had. Ja, dat kan. Volkomen ten onrechte vergeten trouwens. Prachtige cd met 'Sorry' voor mij het absolute hoogtepunt.

Kal Cahoone steekt met zachte fluisterstem boven een treurige contrabas en accordeon van wal in het pakkende "If They Cheered". Met deze opener is de toon voor Short Stories meteen gezet: ontroostbare droefheid en huiveringwekkende schoonheid. Een kil herfstgevoel in deze warme zomermaanden, het moet kunnen.

Op het onheilspellende "Whitewashed" komt de verloren zoon, David Eugene Edwards, zijn zegen geven, ’Les absents ont toujours tort’, verkondigt hij in aandoenlijk Frans. Voor slechts enkele minuten is het 16 Horsepower-trio weer verenigd op Short Stories. Aangrijpend en subliem as always.

Na de instrumental "Miles Away" van Humbert, komt Kal Cahoone nog even terug om samen met Tom Barman het duet "Sorry" af te werken. Zij in het Spaans, hij in het Engels, proberen ze elkaar tevergeefs te pardonneren. Eén van de koelste en meest desolate love songs ooit.

Naast de prachtige, maar sombere stem van Daniel McMahon (Woven Hand) in "Sense and Grief" en "Locked in Tight", valt ook de bijdrage van oud-Morphineleden (nu: Twinemen), Dana Colley en Billy Conway, enorm in de smaak. Bij de instrumental "Cavalcade" komt Colley met zijn sensuele saxofoon bovenop een luchtig gitaargetokkel het geheel wat sfeer bij brengen. Van "The Trap" maken ze samen met John Grant een Tindersticks-achtig treurlied. De donkere instrumental "Angels" sluit Short Stories af in schoonheid.

Hemelse stemmen, donker en ingetogen geprevel op ruwe pareltjes van songs die een onthutsende melancholie uitademen. De sombere sfeer die op Short Stories ronddwaalt, bekruipt je bij de allereerste noten en blijft doorheen het hele album door je lichaam krioelen. Dit is americana op z’n best. In afwachting van een echte nieuwe 16 Horsepower-plaat, is deze Short Stories van Lilium meer dan een waardige vervanger.

Recenscie van Karolien Cammaerts op goddeau.com

Theoretisch zou deze plaat met z'n mix van Americana en Daniel Lanois-achtige atmospheric soundscapes helemaal in mijn straatje moeten zijn, maar in de praktijk heb ik hier toch wel veel moeite mee. Zo openen beide plaathelften met nummers waarop de stemmen me bijzonder tegenstaan, eerst dat gemaniëreerde pseudo-dronkene half-van-de-toon-afvallen van Kal Cahoone (net zo irritant als Björk), daarna dat even kunstmatige trucje van de dubbele stem van Daniel McMahon (à la Nick Cave) die dan op sommige momenten "uit elkaar valt" ("I'm read by – I'm read by everyone"), en beide stemmen vergallen voor mij het plezier in deze vier verder best sterke en fraai gearrangeerde nummers (gelukkig houdt Tom Barman de tweede bijdrage van Kal Cahoone spannend). Daarnaast zijn de instrumentals me ook een doorn in het oog: interessante miniatuurtjes die nergens naar toe gaan en zonder duidelijke bedoeling wegsterven (net zoals dat bij Lanois ook wel eens het geval kan zijn...).
        Natuurlijk zijn er ook diverse sterke punten, zoals de spaarzame maar steeds smaakvolle arrangementen, de sfeervolle teksten en een tweetal ijzersterke nummers (het éne natuurlijk de samenwerking met David Eugene Edwards, het andere het bezwerende The trap van John Grant, met die betoverende slotregel "You were already there..."). Maar al met al vind ik dit vanwege al die irritatiepunten van stemmen en instrumentaaltjes toch meer een interessante dan een echt goede plaat.
        Overigens werd dit album (oorspronkelijk in juni 2003 gereleased) in augustus 2003 door Twist & Shout Records opnieuw uitgegeven met drie bonustracks (Leaving, Water en End) met oorspronkelijke muziek voor de korte film The rain has forgotten us van Mary-Lyn Chambers.