Joe Budden - Padded Room (2009)

hier wacht ik echt op. ik vind joe budden een hele goede rapper en ik verwacht dus veel van dit album.
maar volgens mij klopt de tracklist niet helemaal want sommige nummers staan al op halfway house(album van hem dat dit jaar uitkwam) en op wikipedia staat ook een andere tracklist.

Halfway House is een mixtape...

volgens wiki is het een album: Halfway House is an download-only album by rapper Joe Budden.

Ook goed, maar dus geen normaal album. Nummers die zowel op dit album als op dat download-album staan zullen waarschijnlijk op die laatstgenoemde staan ter promotie van dit album. Doen rappers wel vaker.

Deze tracklist klopt niet. Er mist o.a. een track met The Game, genaamd The Future.

Nog maar een aantal weken en dan ligt het nieuwe album van Joey Jump Off in de winkels.
Ik kijk erg uit naar dit album, de Mood Music mixtapes waren alle 3 van hoog niveau en Halfway House was een goed (internet) album.

De man heeft een prettige stem om naar te luisteren, op sommige momenten is hij heel laid back en gevoelig en het andere moment kan hij er een lekkere up-tempo track tegenaan gooien.

De word play en flow van Joe zijn ook prima in orde, al met al vind ik dit een zwaar onderschatte rapper.

Ik kijk dan ook zeker uit naar dit album!

Ik ook uit naar dit album. Door de aanwezigheid van The Game op dit album ben ik me wat meer aan het verdiepen in Joe Budden en ben begonnen met zijn werk. Ik heb tot nu toe alleen Halfway House beluisterd en dat was een mooie ervaring. Ik hoop dat hij die lijn kan door trekken naar dit album want hij heeft veel te vertellen en heeft het talent om mooie diepgang te creeren met een goede flow en dito wordplay. Gewoon heerlijk om te luisteren hoe hij dingen op elkaar rijmt, het klinkt zo makkelijk bij hem.

Alleen jammer dat hij geen video heeft gedropped, wel een single trouwens (The Future) maar een grote 'buzz' heeft hij in ieder geval niet.

Gelekt!!
ben hem nu aan het beluisteren. Eerste drie nummers vind ik in ieder geval al erg goed.

Net beluisterd en ben zeer tevreden. Dit is echt een heel goed album van Joe Budden. Ik heb geen een slecht nummer kunnen vinden. De beats zijn erg lekker allemaal. Joe rapt ook echt heel goed op dit album. zijn teksten zijn redelijk goed vind ik en zijn flow en stem zijn ook helemaal goed. Album krijgt van mij een 4.5.

Shame on me, maar ik kende deze artiest dus nog niet. Ik zag het album op undergroundhiphop.com staan en ik weet dat hiphopleeft.nl het album gaat recenseren. De cover vind ik, hoewel niet geweldig, wel interessant.

De inhoud van het plaatje viel mij helaas wel tegen; Joe Budden is geen goede rapper. Ik vind zijn stem al erg gezapig en dan komt hij ook nog eens met de nodige clichés alsof hij familie van mij is. Nee, de manier waarop hij zijn onderwerpen aankaart spreekt mij totaal niet aan. Mijn definitie van een erg magere rapper.

Productioneel doet het zeer weinig met mij, hoewel er zo nu en dan wel degelijk wat te genieten valt. De meerderheid vind ik echter op een onplezierige manier druk. Adrenaline kent de meest waardeloze productie voor mij; wat een cliché (yes! kan ik het woord weer gebruiken) rock.

Nee ik hoef dit plaatje niet meer op te zetten; jammer want ik had er op een of andere gekke manier wel wat van verwacht (The Game valt ook tegen, oké niet heel verrassend maar soms kan ik hem erg goed waarderen). Padded Room is voor mij een erg zwak plaatje geworden.

Ik had een hogere score van je verwacht
Lol, dan moet het wel heel dramatisch zijn als Joe Budden maar 1 ster bij je haalt.

Ik heb het album nog niet geluisterd, maar het "straat album" Halfway House wat in november vorig jaar uitkwam vond ik erg tof. Ik denk dat ik dit ook tof ga vinden, mede omdat hij vrij diep ging op dat werk. Hopelijk doet hij dat op deze plaat ook. Joe Budden is een zeer onderschatte rapper, daar kom ik steeds meer achter. Dat hij The Game op dit album heeft vind ik een beetje forcerend over komen. Het past er niet echt bij op het eerste gezicht.

Ik ben het vaak met je eens, maar in dit geval totaal niet. Het 'rock'-nummer en een enkel ander nummer zijn wat minder en poppy, maar voor de rest lijkt het wel of je een andere cd hebt geluisterd. Goede subjects, sommige erg origineel en gewoon goede lyrics.

Ook al vind je dit minder, dan kan je het gewoon nog geen 1 geven, dat is zeg maar op het niveau Soulja Boy, wat dit totaal niet is.

Eens. Joe Budden heeft een ietwat irritante stem maar rappen kan ie zeker. Origineel inderdaad, persoonlijk, en kwalitatief goed. Qua beats is het album helaas niet om over naar huis te schrijven.

Al had het zeker beter gekund, toch vind ik deze plaat vrij geslaagd, met 'Pray For Me' als uitschieter, geweldige track.

Ik kom uit rond de 3,5*.

een 3.5 is inderdaad wel een terechte score voor het album, imo.

Het lijkt erop of het album helemaal niet goed afgemixt is ofzo, het potentieel beste nummer voor mij Couldnt Help It wordt nu beetje onderuitgehaald omdat er helemaal geen beat onderzit.
Na Mood Muzik 3 en Halfway House te hebben gehoord ben ik toch teleurgesteld in Joe Budden, bijvoorbeeld dat rock nummer en degene met The Game komt mij wat geforceerd over en past niet bij hem naar mijn mening.
Toch nog wel steeds 4 sterren omdat het zeker geen slecht album is maar had eigenlijk gewoon meer van hem verwacht.
En die bonus track had wel weggelaten kunnen worden, super slechte beat.

Het origineel van die bonustrack was een stuk beter (op Mood Muzik 3, geloof ik)

Al blijkt het niet uit mijn rating, ben ik toch verdeeld over het album. Budden is gewoon een ijzersterke rapper en laat dit ook op elke track horen, maar hij wordt hier tegen gewerkt door enkele matige beats (en die afgrijselijke bonus remix) en het feit dat het album niet zo goed gemixt is. Daardoor klinkt het ongepolijst en dat is bij sommige tracks toch echt zonde. Maar goed, Budden zelf komt gewoon sterk en daar gaat het uiteindelijk toch om.

Oh, apart. Bij mij gaat het er uiteindelijk om of het album goed is, wellicht wat raar...

Maar het blijft ook een goed album. Ongepolijst, niet overal even sterk, maar wel gewoon goed en dat komt voornamelijk door Budden zelf.

Ik vind dat deze wel lekker wegluisterd Vooral de producties klinken goed. Het heeft een eigen sound.

Ik heb de cd net even geluisterd... Op dit moment vind ik het nog niet erg sterk.. De beats pakken me niet, en nemen de overhand op dit album.. pas na het einde toe, vind ik de cd lekker worden (v.a. Happy Holidays).. Joe Budden flowt wel lekker op het eerste gehoor.. alleen vind ik zijn stem niet tóp!

De nummers Do Tell, Angel in My Life, Pray for Me vind ik wel erg lekker.. zometeen toch naar die andere nummers ook maar weer eens luisteren.. miss is het toch beter dan ik dacht!!

Ik kom met dit album tot een 3..
De beats op dit album zijn vaak te druk, waardoor je de nummers niet kan uitluisteren(ik dan). Ook vind ik Joe budden zijn stem niet goed passen bij de drukke beats, daar is de stem te licht voor imo.

De laatste 3 a 4 tracks vind ik dan wel weer erg lekker, met als uit schieter het reeds eerder genoemde nummer Pray for me.

+++ kan dalen.

Gekke beats, de rapper doet me denken aan Swizz Beatz.

Joe Budden, wát een rapper en wat een persoonlijkheid. Zijn reality show op Youtube, Joe Buden TV, is een geweldig initiatief geworden. Honderdduizenden views, en het worden er dagelijks meer. Joe Budden geeft je een kijkje in zijn leven, en met dit album geeft hij je een kijkje in zijn hoofd. Hij is namelijk gek geworden, opgesloten in een kamer met alleen kussens op de muren. Het concept is origineel. En Joe Budden is creatief met dit concept omgegaan. Geen grote namen op dit album, nee. Alleen The Game is op komen dagen voor hulp in deze padded room.

De afgelopen weken is het kwartje echt gevallen bij zijn muziek. Joe is een emotionele rapper en heeft veel te vertellen, héél veel. Zijn stemgeluid is even wennen, maar wanneer je je focust op de lyrics dan maakt dat eigenlijk al niet meer uit. De beats passen perfect bij het concept én bij Joe Budden.

Eigenlijk vallen er drie tracks buiten dit concept. The Future is een clubbanger, maar het past niet bij Joe en wat The Game aan het doen is snap ik ook niet. Ongelofelijk slecht gastoptreden van hem. Toch kan ik de track waarderen door de beat en Joe Budden.

De tweede track die een beetje erbuiten valt is Adrenaline. Het is geen skip-nummer, Joe Budden flowt heel goed maar de rock productie past gewoon niet bij de rest van het album. Ook deze track kan ik weer waarderen. Vraag me niet waarom.
De laatste track is dan Happy Holidays, iets te vrolijk. Maar gek genoeg heeft het wel wat.

Maar goed, Joe Budden is dus gestoord geworden. En dat is heel vermakelijk. Zo beschrijft hij zijn zelfmoordneigingen in Angel In My Life:

"They locked the door but still they let my thoughts in it
And no one can tell me why I'm here
I cant even see the sky from here
I guess my time is near"

En beschrijft hij zijn nachtmerries/dromen in In My Sleep:

Stuck in a room with a elephant
Opened the closet and dapped up my skeleton
Had a convo with a man with no ears
And all of a sudden everything became so clear
Have no fear, I just bought a first class trip to nowhere
Everybody goes there..."

En zo komen er nog andere onderwerpen aan te pas, zoals zijn open brief aan de hele wereld in Do Tell, de flinke uithaal naar Prodigy in Blood On The Wall of Exxxes waar hij zijn 3 kwade kanten naar boven haalt.

Maar de ultieme uitschieter is toch echt Pray For Me. Echt een dijk van een nummer. Hierin beschrijft hoe hij in de hemel is gekomen, en gaat een flink gesprek aan met God. Ik werd er de 1e keer helemaal in meegesleurd. Joe beschuldigd God van alle ellende in de wereld, terwijl Hij hem wil laten inzien dat alles voor een reden gebeurt. Hele intensieve track.

De rest van het album leunt op vrij sterke beats, misschien dat een paar refreintjes uit de toon vallen maar daar erger ik me niet aan. If I Gotta Go bijvoorbeeld, typische groeier.

Padded Room is een geslaagd project geworden. Dit album heeft een serieuze kans om in mijn top 10 te komen. Het is ook een zware nominatie voor album van het jaar, naar mijn mening. Het is al duidelijk trouwens dat het volgende album in dezelfde stijl als Padded Room wordt. Een genezing van zijn kwalen misschien? We zullen zien.

Het probleem vind ik bij deze cd.. dat de eerste nummers allemaal zo'n vervelend drukke beat hebben.. waardoor het gevoel er helemaal niet uit komt..

Vanaf happy holidays begint de cd pas goed te worden... met als uitschieter inderdaad pray for me.

Ik vind beats als Now I Lay, Adrenaline & Don't Make Me, juist gruwelijk! Zijn ook m'n favorieten van 't album.

Do Tell, Angel In My Life & Pray For Me, zijn trouwens ook m'n favorieten hahaha.

Ik vind de beats helemaal niet druk, Joe Budden komt er heel goed uit de verf. Zo'n intro als Now I Lay is gruwelijk inderdaad, beste productie van het album. Zo moet een intro gewoon zijn. De flow van Joe Budden daarop is echt héérlijk.

Respect man REALTALK!

Staat inmiddels al een tijdje op mijn Ipod en het is een lekker album. Goed verstaanbaar, zeker rond het midden van het album word het tekstueel sterk.